Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Ο ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορεί τον Τσίπρα «για προμελετημένο σχέδιο διάλυσης». Η Πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τον ΕΛΑΣ «για προμελετημένο σχέδιο πολιτικής αποσταθεροποίησης και διάλυσης του κόμματος».
Αυτά, πάνω-κάτω, υποστηρίζουν στην Κουμουνδούρου ξεχνάνε όμως να πουν το «βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας». Ότι δείξαμε «απίστευτη πολιτική ανωριμότητα και παίξαμε το παιχνίδι του Τσίπρα».
Ήταν τόσο μεγάλη η πολιτική αφέλεια του Φάμελλου που δεν κατάλαβε το μήνυμα του εξώστη και πήγε και φωτογραφιζόταν μες την καλή χαρά. Προφανώς, νόμιζε ότι ο Τσίπρας του επιφύλασσε ένα κάποιο ρόλο στο νέο κόμμα. Ο Αλέξης όμως είχε άλλα σχέδια. Του επιφύλασσε τον ρόλο να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Και τα κατάφερε μια χαρά.
Για να γίνει αυτό παρακολουθήσαμε πράγματα που στην πολιτική σκηνή στην Ελλάδα, μην πω και παγκόσμια, δεν έχουν ξαναγίνει. Και, πράγματι, δεν ξανάγινε αρχηγός ενός κοινοβουλευτικού κόμματος να στηρίζει ένα άλλο κόμμα. Χωρίς να έχει κάνει καμιά κουβέντα για τις προθέσεις του άλλου. Τους θέλει, δεν τους θέλει;
Επί της ουσίας, η άνευ όρων έξοδος στον ΣΥΡΙΖΑ από το πολιτικό παιχνίδι έχει την υπογραφή του Φάμελλου. Παρέδωσε τα κλειδιά του κόμματος στον Τσίπρα, με προσδοκίες που υπήρχαν μόνο μέσα στο κεφάλι του. Ήθελε λέει, τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Στο τέλος έφαγε μια χυλόπιτα από την Αθήνα μέχρι την Μυτιλήνη. Τι να κάνει; Τα μάζεψε και έφυγε.
Τώρα, μετά το κύμα ανεξαρτητοποιήσεων, μια διαδικασία ευτελισμού του Κοινοβουλίου, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ρωτά τον δημόσια τον Αλέξη Τσίπρα αν οι ανεξάρτητοι βουλευτές του, θα είναι υποψήφιοι με τον ΕΛΑΣ, το κόμμα του.
Σιγά το δύσκολο ερώτημα. Πρώτον, χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Και δεύτερον, σιγά μην καταδεχθεί να τους απαντήσει ο Τσίπρας. Έκανε τη δουλειά του και τώρα τους αφήνει να βράζουν στο ζουμί τους.
Οπότε όλα αυτά για «την ηγεσία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης που δεν μπορεί να αποφεύγει να απαντήσει σε ένα τόσο κρίσιμο πολιτικό ερώτημα» γιατί «η διαφάνεια απέναντι στους πολίτες είναι υποχρέωση όλων», ακούγονται σαν το κλάμα ενός μικρού παιδιού που του πήραν το παιχνίδι.
Στην πολιτική όμως, το κλάμα δεν παράγει πολιτικό αποτέλεσμα. Δεν ξέρω καν αν σε κάνει να μοιάζεις συμπαθής ή κακόμοιρος.
Είναι άγνωστο αν οι Πολάκης, Δούρου, Παππάς καταφέρουν ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει μέρος στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Αλλά δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Γιατί; Γιατί δεν πρόκειται να κλάψει κανένας.
