Ο πατέρας της Ζαν-Μαρί Λεπέν έλεγε ότι ο μόνος τρόπος για να απαλλαγεί κανείς από έναν Λεπέν είναι «να του φυτέψει μια σφαίρα στο κεφάλι». Και μάλλον ήταν πεπεισμένος ότι κάποια στιγμή αυτό θα συνέβαινε. Γι’ αυτό άλλωστε επέμενε το 1988, όταν η Μαρίν Λεπέν ήταν μόλις 20 ετών, να τον συνοδέψει στο νεκροτομείο, για να δουν μαζί το πτώμα του στενού του συνεργάτη και τότε γραμματέα του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Ζαν-Πιερ Στιρμπουά, ο οποίος λίγες ώρες νωρίτερα είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητικό δυστύχημα. «Πρέπει να έρθεις γιατί δε θέλω ο πρώτος νεκρός που θα δεις τη ζωή σου να είμαι εγώ» φέρεται να της είπε.
Τελικά, όμως, κανένας δε φύτεψε μια σφαίρα στο κεφάλι του Ζαν-Μαρί Λεπέν, ο οποίος μακροημέρευσε και πέθανε σε ηλικία 96 ετών το 2025.
Προηγήθηκε βεβαίως μια πολιτική πατροκτονία 10 χρόνια νωρίτερα, το 2015, όταν η Μαρίν Λεπέν έλαβε την απόφαση να διαγράψει τον πατέρα της από το κόμμα που ο ίδιος είχε ιδρύσει – το Εθνικό Μέτωπο – και στη συνέχεια να το μετονομάσει σε Εθνική Συσπείρωση.
Αιτία της διαγραφής ήταν η εμμονή του Ζαν-Μαρί Λεπέν να υποβαθμίζει τα όσα υπέστησαν οι Εβραίοι στα ναζιστικά στρατόπεδα και να χαρακτηρίζει τους θαλάμους αερίων ως «λεπτομέρεια» της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλωστε στην οικογένεια Λεπέν τέτοιες εσωτερικές διαδικασίες ξεκαθαρίσματος πολιτικών λογαριασμών ήταν συνηθισμένες. Στην αρχή της πολιτικής της καριέρας, η Μαρίν Λεπέν είχε διαγράψει από το κόμμα του πατέρα της την αδελφή της Μαρί Καρολίν, ενώ προ ολίγων ετών απομάκρυνε και την ανιψιά της Μαριόν Μαρεσάλ.
Η απόφαση
Ο Ζορντάν Μπαρντελά, το πουλέν της Μαρίν Λεπέν, τον οποίο η ίδια είχε φροντίσει να προωθήσει στην προεδρία της Εθνικής Συσπείρωσης, τα γνώριζε βεβαίως όλα αυτά και λογικά δεν πρέπει να εξεπλάγη όταν την άκουσε να ανακοινώνει πως θα είναι υποψήφια για την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2027, μετά την τελευταία απόφαση της γαλλικής Δικαιοσύνης. Μια απόφαση που ήρε την πρωτόδικη ποινή της στέρησης των πολιτικών της δικαιωμάτων, η οποία της είχε επιβληθεί για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος.
Το ότι δεν είναι ευτυχής ο Μπαρντελά από αυτή την εξέλιξη είναι βέβαιο και φαίνεται σαφώς από το θλιμμένο ύφος του στις φωτογραφίες που έβγαλαν οι δυο τους μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Μαρίν Λεπέν. Λογικό είναι άλλωστε, αφού το τελευταίο χρονικό διάστημα κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να εξωραΐσει το πολιτικό του προφίλ και οι δημοσκοπήσεις τού έδιναν πάνω-κάτω τα ίδια ποσοστά με εκείνα που φέρεται να λαμβάνει η Μαρίν Λεπέν στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν τον Απρίλιο του 2027.
Από την άλλη, βεβαίως, ο Μπαρντελά δεν πρέπει να έχει καμία αμφιβολία ότι αν πει το παραμικρό, θα έχει, στην καλύτερη για αυτόν περίπτωση, την τύχη του πατέρα, της αδελφής και της ανιψιάς της Μαρίν Λεπέν.
Με βραχιολάκι
Σε ό,τι αφορά το δικαστήριο του Παρισιού, που με λογική Πόντιου Πιλάτου ακύρωσε την πρωτόδικη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων της Μαρίν Λεπέν, εξήγησε στην ανακοίνωση που εξέδωσε ότι στόχος του μεταξύ άλλων ήταν και «η προστασία της ελευθερίας των εκλογέων».
Με άλλα λόγια, ναι μεν έκρινε ένοχη τη Λεπέν για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων (δηλαδή δημόσιου χρήματος) ύψους άνω των τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ, πλην όμως αποφάσισε να πετάξει το μπαλάκι στην ίδια τη Λεπέν και να την αφήσει να αποφασίσει αν επιθυμεί να κατέβει υποψήφια έχοντας πάνω της τη ρετσινιά της υπεξαίρεσης.
Της επέβαλε βεβαίως ποινή φυλάκισης, δίνοντάς της όμως το δικαίωμα να την εκτίσει κατ’ οίκον φορώντας το λεγόμενο ηλεκτρονικό βραχιολάκι.
Πριν από μερικούς μήνες η Λεπέν είχε δηλώσει πως δεν είναι δυνατόν να κατέβει υποψήφια και να έχει μια ομαλή προεκλογική εκστρατεία φορώντας το βραχιολάκι. Ωστόσο εδώ και λίγες ημέρες έχει αλλάξει ρότα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η γαλλική Δικαιοσύνη θα την απαλλάξει από αυτή την υποχρέωση, κάτι που προς το παρόν κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι.
Ο κυρίαρχος λαός
Εν κατακλείδι, η Μαρίν Λεπέν δείχνει αποφασισμένη να ακολουθήσει τα βήματα όλων λίγο – πολύ των λαϊκιστών πολιτικών που βρέθηκαν αναμεμειγμένοι σε οικονομικά σκάνδαλα: ισχυρίζονται πως είναι θύματα του κατεστημένου, κάνουν λόγο για υπόγειες μεθοδεύσεις και θεωρούν πως ο μόνος αρμόδιος για την επίλυση των προβλημάτων τους είναι ο κυρίαρχος λαός.
Επί της ουσίας αυτό έκανε προ ημερών στο Ηνωμένο Βασίλειο ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο οποίος, όταν διαπίστωσε ότι σφίγγει ο κλοιός σε σχέση με ένα δώρο πέντε εκατομμυρίων στερλινών που έλαβε από έναν δισεκατομμυριούχο φίλο του, αποφάσισε να παραιτηθεί από τη βουλευτική έδρα του ούτως ώστε να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές, στις οποίες θα είναι εκ νέου υποψήφιος.
Τον ρόλο του θύματος του κατεστημένου επέλεξε ασφαλώς και ο Ντόναλντ Τραμπ όταν κάλεσε τους υποστηρικτές του να εισβάλουν στο αμερικανικό Καπιτώλιο για να διαμαρτυρηθούν για τις νόθες, υποτίθεται, εκλογές του 2020.
Τον ίδιο δρόμο έχει λοιπόν επιλέξει και η Μαρίν Λεπέν, γνωρίζοντας βεβαίως πως αν αυτή τη φορά δεν καταφέρει να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, τότε θα μπει οριστικά και αμετάκλητα ένα τέλος στις προσπάθειες 60 ετών της οικογένειας Λεπέν να μπει στο Ελιζέ.





