Πιο φτωχός έγινε ο χώρος της ελληνικής δημοσιογραφίας, αφού ο Αριστείδης Μανωλάκος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών. Ο πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ εργάστηκε σε πολλές ιστορικές εφημερίδες κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Ο Αριστείδης Μανωλάκος γεννήθηκε στον Ασωπό Λακωνίας, το 1938. Έπειτα από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Μολάων, σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», συνεχίζοντας στο «ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Το 1974 ξεκίνησε την απασχόλησή του ως πολιτικός συντάκτης στην ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς «Η ΑΥΓΗ», στην οποία διετέλεσε, μετέπειτα, διευθυντικό στέλεχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.
Λαμπρή υπήρξε, επίσης, η πορεία του στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», όπου καθιερώθηκε ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής. Μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης, τότε, «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ». Η για δεκαετίες αρθρογραφία και οι αναλύσεις του αείμνηστου Προέδρου επηρέασαν καθοριστικά την πολιτική ζωή της χώρας, καθώς οι απόψεις και η κριτική του δημιουργούσαν προβληματισμό και λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη.
Πέρα από διαπρεπής, ευρυμαθής και έγκριτος δημοσιογράφος, ο Αριστείδης Μανωλάκος υπήρξε ακάματος και ακηδεμόνευτος μαχητής του συνδικαλιστικού κινήματος. Ένας διανοούμενος της Αριστεράς με απαράμιλλη πολιτική σκέψη και δράση που συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση του εγχώριου πολιτικού σκηνικού και στην κατεύθυνση των πραγμάτων. Υπηρέτησε τα ιδανικά του με πίστη και γενναιότητα, εξορίστηκε και φυλακίστηκε αλλά δεν λύγισε ποτέ. Με φωνή σταθερή, η δημοσιογραφική του πένα υπήρξε πάντα αντικειμενική και ποτέ δέσμια παρασκηνιακών πιέσεων, ενώ, η έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα και προσφορά αποτέλεσε μονόδρομο για εκείνον.
Διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Διοικητικών Συμβουλίων, πάντοτε με εύστοχες παρεμβάσεις και καίριες αποφάσεις, οι οποίες συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας. Ενδεικτικά σημειώνουμε για την πολύτιμη προσφορά του στην ΕΣΗΕΑ ότι, επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους. Επίσης, αγοράστηκε ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας, ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και αγοράστηκε το κτήριο της οδού Ζαΐμη.
Μέχρι το τέλος του βίου του, παρέμεινε ενεργός και δραστήριος, ένας πυλώνας μεταλαμπάδευσης γνώσης και εμπειρίας στους νεότερους και ένας σεμνός υπηρέτης της δημοσιογραφίας και της διανόησης.
