Στην παραπάνω από μία ώρα που διήρκεσε η ομιλία του αμερικανού προέδρου στο Νταβός και οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις του προέδρου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ που ακολούθησαν, ο Ντόναλντ Τραμπ άγγιξε όλα τα θέματα.
Μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τους Ευρωπαίους έχει ότι δήλωσε πως δεν θα χρησιμοποιήσει βία για να καταλάβει τη Γροιλανδία αλλά θα ξεκινήσει αμέσως διαπραγματεύσεις για να την αποκτήσει. Κυριότερο επιχείρημά του είναι, όπως φάνηκε από τα λεγόμενά του, ότι η Γροιλανδία, «ένα πολύ μεγάλο κομμάτι πάγου», όπως την είπε, στοιχίζει πολλά χρήματα στη Δανία.
Οι Δανοί είναι ίσως ανακουφισμένοι από την παραδοχή του Τραμπ ότι δεν θα χρησιμοποιήσει βία αλλά είναι σίγουρα προσβεβλημένοι από τον τρόπο με οποίο μίλησε για τη χώρα τους. Τους θύμισε κοροϊδευτικά ότι ηττήθηκαν εντός ωρών από τη ναζιστική Γερμανία και τους κατηγόρησε, όπως και τα υπόλοιπα μέλη του ΝΑΤΟ, ότι επωφελούνται από τους Αμερικανούς χωρίς να τους δίνουν τίποτα ως αντάλλαγμα. Αυτό ακούγεται προσβλητικό για τις χώρες που συμμετείχαν στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας στο Αφγανιστάν, ειδικά για τη Δανία που έχασε πολεμώντας στο Αφγανιστάν περισσότερους στρατιώτες απ’ όσους οι ΗΠΑ ενώ είχε και θύματα στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράκ.
Η ομιλία και οι απαντήσεις του Τραμπ στο Νταβός ήταν γεμάτα περιαυτολογίες – εκτός από τους οκτώ πολέμους για τους οποίους ζητάει εύσημα επειδή τους σταμάτησε, πρόσθεσε έναν ακόμη: την αποφυγή του Τρίτου Παγκόσμιου που θα είχε «σίγουρα» ξεσπάσει αν είχε εκλεγεί Δημοκρατικός στον Λευκό Οίκο. Ο αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε με θετικές υπερβολές στον εαυτό του σε όλα τα πεδία και στους συνεργάτες του (υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Σούζι Γουάιλς) αλλά πολύ απαξιωτικά σε όλους τους άλλους. Κορόιδεψε αρχηγούς κρατών (πχ γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν), ολόκληρα κράτη (πχ Σομαλία), έφθασε ακόμα και στο σημείο να μιμηθεί κοροϊδευτικά την φωνή της προέδρου της Ελβετίας που τον «παρακαλούσε» το καλοκαίρι στο τηλέφωνο να μην αυξήσει τους δασμούς στη χώρα της.
Όλα όσα είπε ο Τραμπ στο Νταβός ήταν μια επανάληψη της πολιτικής του και της ιδεολογίας του, εντός και εκτός ΗΠΑ. Ο τόνος του ήταν εριστικός, πολλές από τις εκφράσεις του ήταν εκτός ορίων και είχε μεγάλη, σχεδόν αμυντική επιθυμία, να παρουσιαστεί τέλειος σε όλα – ακόμα και στην ηλικία του (πχ «δεν χρειάζομαι πολύ ύπνο»). Παρόλο που σχεδόν όλα αυτά τα έχουμε ξανακούσει, ο Ντόναλντ Τραμπ κατάφερε άλλη μία φορά να αφήσει τον κόσμο άφωνο με τα λεγόμενά του και το ύφος του.
