Λίγο πριν την έναρξη της διαδικασίας εκλογής επικεφαλήςτου ΔΝΤ,το διοικητικό συμβούλιο, είχε αποφασίσει, με εισήγηση της Κριστίν Λαγκάρντ, την διαγραφή της εξαίρεσης που επέτρεπε στο Ταμείο να δανείζει χώρες-μέλη του ακόμα και όταν αυτές δεν πληρούν τους όρους, με την αιτιολογία ότι πρόκειται για συστημικά κρίσιμες,
Η εξαίρεση αυτή επέτρεψε στο ΔΝΤ να συμμετάσχει στο πρώτο και δεύτερο ελληνικό πρόγραμμα αν και το χρέος της χώρας είχε κατ επανάληψη κριθεί μη βιώσιμο (non sustainable). Την εξαίρεση αυτή είχε εισάγει το 2010, με απόφαση διοικητικού συμβουλίου, ο Ντομινίκ Στρος Καν.
Η απόφαση της κατάργησής του με το αιτιολογικό του περιορισμού του αναλαμβανόμενου κινδύνου, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ευρύτερης αναθεώρησης των όρων δανεισμού των χωρών είναι αυτή που αναμένεται να εξασφαλίσει στην Κριστίν Λαγκάρντ την επανεκλογή της στη θέση της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ.
Παράλληλα όμως με την κατάργηση της εξαίρεσης το ΔΝΤ δεν μπορεί να συμμετάσχει χρηματοδοτικά στο τρίτο πρόγραμμα της Ελλάδας, καθώς το δημόσιο χρέος παραμένει σε επίπεδα άνω του 200%. Συνεπώς η Κριστίν Λαγκάρντ επιλέγει τον αυτοπεριορισμό του Ταμείο σε ρόλο τεχνικού συμβούλου.
Μετά από την απόφαση αυτή του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ αναμένονται αντιδράσεις τόσο από την ελληνική πλευρά όσο και από τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη, καθώς η Κριστίν Λαγκάρντ πέταξε το μπαλάκι.
Για τα ζητήματα αυτά θα συζητήσει σήμερα το απόγευμα η Κριστίν Λαγκάρντ με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος αναμένεται να της εκφράσει και τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στην υποψηφιότητά της.
Ανοιξε η κούρσα διαδοχής – Προηγείται η Λαγκάρντ
Τη διαδικασία επιλογής της νέας κεφαλής του άνοιξε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με την Κριστίν Λαγκάρντ να έχει δηλώσει πρόθυμη «να υπηρετήσει ξανά το Ταμείο» και μετά τη λήξη της πρώτης θητείας της τον Ιούλιο.
Η διαδικασία αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάρτιο και το Ταμείο ανέφερε πως η επιλογή θα είναι «ανοικτή, αξιοκρατική και διαφανής».
Η πρώτη πενταετής θητεία της Λαγκάρντ λήγει στις 5 Ιουλίου, και το μέλος της εκτελεστικής επιτροπής του ΔΝΤ Αλεξέι Μόζιν δήλωσε πως το διοικητικό συμβούλιο αναμένεται να ολοκληρώσει τη διαδικασία επιλογής έως τις αρχές Μαρτίου.
Η Λαγκάρντ, πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, εκλέχθηκε το 2011 με αντίπαλο υποψήφιο τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας του Μεξικού Ογκουστίν Κάρστενς, για να αντικαταστήσει τον Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση με φόντο την «υπόθεση της καμαριέρας».
«Η εκτελεστική επιτροπή έχει υιοθετήσει μια ανοιχτή, αξιοκρατική και διαφανή διαδικασία για την επιλογή του διευθύνοντος συμβούλου, παρόμοια με αυτήν που χρησιμοποιήθηκε στον προηγούμενο γύρο» είπε ο Μόζιν σε δήλωσή του. «Οι υποψήφιοι μπορούν να προταθούν από μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου ή από εκτελεστικό διευθυντή. Όπως πράξαμε και στο 2011, σκοπεύουμε να βγάλουμε απόφαση με ομοφωνία» συμπλήρωσε.
Η Λαγκάρντ, που χαίρει θετικών κριτικών από διεθνείς ηγέτες, είχε δηλώσει τον Οκτώβριο «έτοιμη να υπηρετήσει» για μια ακόμα θητεία, αλλά αυτό εξαρτώνταν από τα μέλη του ΔΝΤ. Προς το παρόν, δεν έχουν υπάρξει άλλες υποψηφιότητες για την ανώτατη θέση του ΔΝΤ.
Η μια πιθανή δυσκολία είναι ότι η Λαγκάρντ θα χρειαστεί να παρουσιαστεί σε γαλλικό δικαστήριο τον Δεκέμβριο για να δικαστεί με κατηγορίες αμέλειας σχετικά με το ρόλο της σε μια αποζημίωση περίπου 400 εκατομμυρίων ευρώ στον επιχειρηματία Μπερνάρ Ταπί όταν εκείνη ήταν υπουργός Οικονομικών.
Η Λαγκάρντ έχει αποφασίσει να εφεσιβάλει την διαταγή διεξαγωγής δίκης και έχει πει ότι έπραξε με γνώμονα το συμφέρον της γαλλικής πολιτείας και υπό πλήρη νομική συμμόρφωση. Το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ έχει επιβεβαιώσει την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό της και στην ικανότητά της να φέρει σε πέρας τις υποχρεώσεις της με επιτυχία.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως επικεφαλής του Ταμείου, βελτιώθηκε η κρίση δημόσιου χρέους της Ευρώπης, παρατάθηκαν δανειακά προγράμματα στην δανειοδοτούμενη Ελλάδα, και προστέθηκε το κινεζικό νόμισμα γιουάν στο καλάθι των βασικών αποθεματικών νομισμάτων του ΔΝΤ.
Επίσης, πέρυσι το Ταμείο κέρδισε την αποδοχή από το αμερικανικό Κογκρέσο ενός προγράμματος-σταθμού μεταρρυθμίσεων που δίνουν μεγαλύτερο ευθύνη αποφάσεων στην ψήφο της Κίνας και εκείνη άλλων σημαντικών αναδυόμενων αγορών.
