«Το θέμα με τη “Σταχτοπούτα”», σύμφωνα με τον Κένεθ Μπράνα, «είναι ότι οι πάντες ξέρουν την ιστορία, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου. Τι κάνεις λοιπόν όταν σου αναθέτουν να σκηνοθετήσεις μια ιστορία που τη γνωρίζουν όλοι; Τι καινούργιο μπορείς να προσθέσεις; Ποια θα μπορούσε να είναι η έκπληξη;». Αν και δύσκολα φαντάζεται κανείς εκπλήξεις σε κάτι τόσο αρχετυπικό όσο η «Σταχτοπούτα», η αλήθεια είναι ότι μπορείς να κάνεις κάποιες έξυπνες μετατροπές για να δώσεις έναν ρεαλιστικότερο «αέρα» στο έργο, χωρίς φυσικά να αλλοιώσεις τα θεμέλια του δημοφιλούς παραμυθιού, τα οποία ούτως ή άλλως παραμένουν στέρεα.

«Το να είσαι ο σκηνοθέτης μιας κινηματογραφικής “Σταχτοπούτας” στον 21ο αιώνα σημαίνει ότι καλείσαι να αναπροσαρμόσεις έναν μύθο που έχει μείνει ανεξίτηλος στους αιώνες» είπε ο σκηνοθέτης. Ξαναδιαβάζοντας την ιστορία μετά τη συμφωνία του με την Ντίσνεϊ για τη σκηνοθεσία μιας νέας κινηματογραφικής «Σταχτοπούτας» ο Κ. Μπράνα ξαναθυμήθηκε τη δυναμική του παραμυθιού. «Είναι κλασικό storytelling» είπε. «Ο καθένας μπορεί να ταυτιστεί με το ταξίδι της κεντρικής ηρωίδας και έτσι το περιεχόμενο του παραμυθιού, όπως και το φόντο μιας σπουδαίας ιστορίας, μπορεί να δώσει σε έναν σκηνοθέτη τα εφόδια για να παίξει».
Ετσι λοιπόν η ζωή του κοριτσιού που βλέπουμε στην ταινία, η οποία από την περασμένη Πέμπτη προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες, δεν εξαρτάται από την εμφάνιση ενός όμορφου άντρα, του πρίγκιπα, ούτε και από τα ακριβά πράγματα.
Επίσης, η νέα Σταχτοπούτα (με τη μορφή της Λίλι Τζέιμς) δεν ορίζεται αμιγώς από τη μαγική δύναμη της Νεράιδας, που βοηθάει μεν τη Σταχτοπούτα, όχι όμως στα πάντα. «Οπως και στη ζωή» είπε ο Μπράνα «τα πράγματα εξαρτώνται κυρίως από το ίδιο το άτομο. Η Σταχτοπούτα καλείται να αντιμετωπίσει μόνη της τις προκλήσεις. Είναι η ανθρώπινη αντίδραση και το ανθρώπινο στοιχείο είναι εκείνο που με είλκυσε εξίσου με όλα τα υπόλοιπα».

Ενθουσιασμός από το κοινό


Το παράξενο είναι ότι σε καμία άλλη ταινία του ο Κένεθ Μπράνα δεν βρήκε τόσο γνήσιο ενδιαφέρον από τον κόσμο όσο όταν προετοίμαζε την κινηματογραφική «Σταχτοπούτα». Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για τον σκηνοθέτη – ηθοποιό που στα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχε κερδίσει τον τίτλο του διαδόχου του Λόρενς Ολίβιε σε ό,τι αφορά το απόλυτο ταμπού στο βρετανικό θέατρο, τον Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Για τον κινηματογραφικό «Ερρίκο 5ο» του, το 1989, ο Μπράνα κέρδισε υποψηφιότητες για τα Οσκαρ σκηνοθεσίας και Α’ ανδρικού ρόλου και τον τίτλο του νέου παιδιού-θαύματος του θεάτρου. Ακολούθησαν αρκετές μεταφορές έργων του Σαίξπηρ στο σινεμά («Αμλετ», «Αγάπης αγώνας άγονος») και άλλες ταινίες, ανάμεσά τους το «Σλουθ». Και να που ένα παιδικό κατά κύριο λόγο παραμύθι κατάφερε να επισκιάσει τη δουλειά του επάνω στον Σαίξπηρ κινώντας το ενδιαφέρον «όχι μόνο μικρών και μεγάλων κοριτσιών αλλά και μικρών και μεγάλων αγοριών!» Πού αποδίδει ο ίδιος αυτό το ενδιαφέρον; «Η Σταχτοπούτα μάς δείχνει τη ζωή που θα μπορούσαμε να έχουμε και μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να ευχαριστηθούμε τη ζωή τόσο στις απλές όσο και στις σύνθετες στιγμές της».
Σκηνικά, κοστούμια και Κέιτ Μπλάνσετ


Εκτός από τη δυνατή ιστορία την οποία όλοι γνωρίζουμε, η τελευταία εκδοχή της «Σταχτοπούτας» διαθέτει επίσης ένα εκλεκτό καστ, ένα στέρεο σενάριο, το οποίο υπογράφει ο Κρις Γουάιζ («Για ένα αγόρι»), και λεπτομέρειες στη διεύθυνση παραγωγής που θα γράψουν Ιστορία. Εφόσον δεν υπάρχει συγκεκριμένη χρονική περίοδος για την ιστορία, η ομάδα σχεδιασμού παραγωγής πειραματίστηκε με τις πιο τρελές ιδέες της. Ενδεικτικά για τη σκηνή του χορού (στο σκηνικό που χτίστηκε στο πλατό των ταινιών του 007) η αίθουσα διαθέτει 17 τεράστιους και ειδικά φτιαγμένους πολυελαίους από τη Βενετία, με 5.000 κεριά, το καθένα αναμμένο από ανθρώπινο χέρι, και κουρτίνες ραμμένες στο χέρι από περίπου δύο χιλιόμετρα ύφασμα. Σημείο αναφοράς για τα κοστούμια της Σάντι Πάουελ («The aviator», «Ερωτευμένος Σαίξπηρ») ήταν η δεκαετία του 1940.
Μιλώντας για το παρελθόν, αξιοσημείωτη είναι και η εικόνα της Κέιτ Μπλάνσετ, η οποία στην ταινία υποδύεται την κακιά μητριά. Ο Μπράνα «είδε» πάνω της έναν αέρα ρετρό, στη συνέντευξή του έκανε συγκρίσεις με τη Μαρλένε Ντίτριχ και την Τζόαν Κρόφορντ και δήλωσε ότι αν για έναν λόγο η ταινία του μπορεί να αγγίξει το μοντέρνο, αυτός ο λόγος είναι η Κέιτ Μπλάνσετ.

Για την Ιστορία
Με κόστος περίπου στα τρία εκατομμύρια δολάρια η ταινία κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϊ (φωτογραφία), παραγωγής 1950 (που είναι και η πιο διάσημη «Σταχτοπούτα» του σινεμά), αποτέλεσε τεράστιο οικονομικό ρίσκο για το στούντιο. Και όμως τα έσοδά της ήταν περίπου 34 εκατομμύρια, γεγονός το οποίο μετέτρεψε την Disney σε κολοσσό και την ίδια την ταινία σε έναν από τους πιο δημοφιλείς τίτλους του στούντιο. Σήμερα, το American Film Institute συμπεριλαμβάνει τη «Σταχτοπούτα» στις 10 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Αξιοσημείωτο είναι το ότι οι ρίζες του παραμυθιού είναι αρχαίες. Ο μύθος κάνει την πρώτη εμφάνισή του στην Αίγυπτο του πρώτου μετά Χριστόν αιώνα με το όνομα «Ροδόπις» και τον κατέγραψε ο αρχαίος έλληνας ιστορικός Στράβων. Το 1697 εκδόθηκε η γαλλική εκδοχή του μύθου με τον τίτλο «Σταχτοπούτα ή η Ιστορία της Μικρής Γυάλινης Παντόφλας», η οποία σύστηνε στο κοινό τη νεράιδα, την κολοκύθα-άμαξα και το γυάλινο υπόδημα. Αυτή η εκδοχή είναι πιο κοντά στην ιστορία της Disney. Οι αδελφοί Grimm εξέδωσαν τη δική τους εκδοχή, την «Aschenputtel», στη Γερμανία το 1812, όπου επιστράτευαν ένα πουλί στη θέση της νεράιδας. Από τότε υπάρχουν αμέτρητες ενσαρκώσεις της ιστορίας σε βιβλία, στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στο θέατρο, στη μουσική και στην τέχνη.

πότε & πού:

Η ταινία «Σταχτοπούτα» προβάλλεται στις αίθουσες σε διανομή Feelgood Entertainment

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ