«Με ενοχλεί το γεγονός ότι οι δολοφόνοι του πατέρα µου κυκλοφορούν ακόµη ελεύθεροι και ατιµώρητοι» λέει ο κ. Κωνσταντίνος Γεωρκάτζης, γιος του δολοφονηθέντος Πολύκαρπου Γεωρκάτζη, του πάλαι ποτέ πανίσχυρου υπουργού της κυβέρνησης Μακαρίου, από τις πλέον αµφιλεγόµενες προσωπικότητες, αναµεµειγµένου στην απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Μακαρίου, µε αµφιλεγόµενες διασυνδέσεις µε τις µυστικές υπηρεσίες της χούντας, και συνεργάτη του αείµνηστου Αλέκου Πανα γούλη στην απόπειρα δολοφονίας του δικτά-τορα Γεώργιου Παπαδόπουλου. Ο Γεωρκάτζης είχε εκµεταλλευθεί τον υπόγειο πόλεµο δικτατόρων στην Αθήνα, ανάµεσα στον Παπαδόπουλο και στον Ιωαννίδη, και επεχείρησε ερχόµενος σε επαφή µε τον Παναγούλη να δολοφονήσει τον Παπαδόπουλο. Το όνοµα Γεωρκάτζης επιστρέφει στην πολιτική της Κύπρου και ο γιος του Κωνσταντίνος διεκδικεί µε αξιώσεις τη δηµαρχία της Λευκωσίας, υποστηριζόµενος από τον δεξιό ∆ηµοκρατικό Συναγερµό και από το κεντροαριστερό ∆ηµοκρατικό Κόµµα, κόµµα στο οποίο ηγέτης ήταν ο θετός πατέρας του, πρώην πρόεδρος της Κύπρου, Τάσσος Παπαδόπουλος. Αντίπαλό του έχει τη νυν δήµαρχο Λευκωσίας κυρία Ελένη Μαύρου την οποία υποστηρίζει το ΑΚΕΛ. Ο κ. Κ. Γεωρκάτζης ήταν µόλις 2 ετών όταν δολοφόνησαν τον πατέρα του, εκείνο το βράδυ του Μαρτίου του 1970 σε ερηµική περιοχή έξω από το χωριό Μια Μηλιά, αλλά ο ίδιος δεν πρόκειται ποτέ να δώσει συγχώρηση στους δολοφόνους: «Γνωρίζω ποιοι είναι, γνωρίζω αρκετά γι’ αυτούς, αλλά στην παρούσα στιγµή δεν θέλω να πω ονόµατα δηµοσίως» είπε σε συνοµιλία που είχε µε «Το Βήµα», εµφανώς συγκινηµένος όταν αναφέρεται στον πατέρα του τον οποίο δεν πρόλαβε να γνωρίσει.
Η κάθοδος στην πολιτική ενός Γεωρκάτζη τάραξε το πολιτικό κλίµα στην Κύπρο, παρ’ ότι ο υποψήφιος δήµαρχος Λευκωσίας δεν έχει τον χαρακτήρα ούτε ακολουθεί πρακτικές που ακολούθησε ο πατέρας του και αποφεύγει επιµελώς να εµπλέξει στον προεκλογικό αγώνα το παρελθόν και κυρίως την οικογένειά του (από πλευράς της µητέρας του), η οποία θεωρείται από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη.
Επιζητεί συζητήσεις και αντιπαραθέσεις για το προεκλογικό του πρόγραµµα και το σχέδιό του να µετατρέψει τη διχοτοµηµένη κυπριακή πρωτεύουσα σε µια σύγχρονη λειτουργική, φιλική για τους κατοίκους της πόλη. Απουσιάζουν, όπως λέει, από τη Λευκωσία η ασφάλεια, η καθαριότητα και η προετοιµασία της να υποδεχθεί την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης το δεύτερο εξάµηνο του 2012.
Η ζωή του µοιάζει µε παραµύθι, αφού έχει παππού τον Αναστάσιο Λεβέντη, ιδρυτή των επιχειρήσεων και του Οµίλου Λεβέντη, ενός από τους µεγαλύτερους επιχειρηµατικούς οµίλους ελληνικών συµφερόντων στην Ευρώπη, πατέρα τον Πολύκαρπο Γεωρκάτζη, µητέρα την κυρία Φωτεινή Λεβέντη, θετό πατέρα τον Τάσσο Παπαδόπουλο, θείο τον κ. Α. ∆αυίδ (Coca-Cola 3Ε και όχι µόνο), ετεροθαλή αδελφό τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, βουλευτή του ∆ηµοκρατικού Κόµµατος και γιο του Τάσσου Παπαδόπουλου.
Με µια αξιοσηµείωτη σεµνότητα που αιφνιδιάζει τον συνοµιλητή του, ο κ. Γεωρκάτζης µπορούσε λόγω της οικονοµικής επιφάνειας που είχε η οικογένειά του να κάνει, χωρίς κόπο, ό,τι ήθελε στη ζωή του. Η οικογένειά του περιλαµβάνεται, σύµφωνα µε τα στοιχεία που δηµοσιεύει το Caπtal.gr, στις δέκα πλουσιότερες οικογένειες της Βρετανίας µε συνολική περιουσία άνω των 7 δισ. στερλινών. Παρ’ ότι είναι απόφοιτος της Βοστώνης, ο κ. Κωνσταντίνος Γεωρκάτζης άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία 3Ε της οικογένειάς του ως… διανοµέας µε µισθό ανειδίκευτου εργάτη: «Η δουλειά µου ήταν να γεµίζω µε αναψυκτικά όλα τα ράφια και τα ψυγεία των συνοικιών της Αθήνας» λέει. Σιγά-σιγά και υπό την αυστηρή επίβλεψη των συγγενών του µετόχων της εταιρείας άρχισε να ανοίγει τα επαγγελµατικά φτερά του. Μετατέθηκε στο Ιάσιο της Ρουµανίας ως εργαζόµενος στο τµήµα πωλήσεων και µάρκετινγκ και εν συνεχεία προήχθη σε διευθυντή εργοστασίου εµφιαλώσεως σ’ ένα από τα εργοστάσια της εταιρείας στα σύνο ρα Ρουµανίας και Ουγγαρίας. Η πολιτική που ακολουθεί η οικογένεια Λεβέντη-∆αυίδ είναι ότι τίποτε δεν χαρίζεται στους συγγενείς αλλά όλα κερδίζονται µε σκληρή δουλειά.
Ο παππούς του Αναστάσιος Λεβέντης θεωρείται στην Κύπρο ως εθνικός ευεργέτης. Αρχισε τις επιχειρήσεις του στη Νιγηρία, ήταν ο πρώτος ο οποίος συνήψε συνεργασία franchise στην Γκάνα µε την Coca-Cola και εν συνεχεία δηµιούργησε επιχειρήσεις σε 28 χώρες. Στην Αθήνα το σπίτι του, απέναντι από το Καλλιµάρµαρο, είχε φιλοξενήσει, το 1974, τον Κωνσταντίνο Καραµανλή, όταν επέστρεψε από το Παρίσι, µε την πτώση της χούντας. Πρόσφερε χρήµατα για την άµυνα της Κύπρου και προς τιµήν του δόθηκε το όνοµά του σε µια τορπιλάκατο. Ηταν η πρώτη που βύθισαν οι Τούρκοι κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Κερύνεια.
Ο υποψήφιος δήµαρχος Λευκωσίας δεν θέλει να χρησιµοποιεί το όνοµα και τη δύναµη της οικογένειάς του στους πολιτικούς σχεδιασµούς του και στις φιλοδοξίες του και προχωρεί µε σιγουριά βασιζόµενος στις δικές του δυνάµεις, αλλά µε προεκλογικό επιτελείο απαρτιζόµενο κυρίως από στενούς συνεργάτες του Τάσσου Παπαδόπουλου. Απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής στην Κύπρο, υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωµατικός στους καταδροµείς και από φοιτητής ακόµη στη Βοστώνη άρχισε να εργάζεται στο τµήµα προαγοράς συναλλάγµατος µεγάλου οργανισµού στην αµερικανική µεγαλούπολη. Είναι νυµφευµένος µε την Ελένη και έχουν τρία παιδιά, τον Πολύκαρπο, 11 ετών, τη Μαίρη, 9 ετών, και τη Φωτεινή, 5 ετών: «Το πρώτο πράγµα που θα κάνω αν εκλεγώ δήµαρχος είναι η οικονοµική απογραφή στον δήµο και τα αποτελέσµατά της θα τα παρουσιάσω δηµοσίως» είπε, αναγνωρίζοντας ότι ο ∆ήµος Λευκωσίας έχει σοβαρό οικονοµικό πρόβληµα. Σκοπεύει να συνεργασθεί µε τον «δήµαρχο» της κατεχόµενης Λευκωσίας κ. Κεµάλ Μπουλοντογκαρί για να ετοιµάσουν ένα σχέδιο ενοποιηµένης Λευκωσίας, της µοναδικής πρωτεύουσας στην Ευρώπη που είναι διαιρεµένη. Οσον αφορά την κρίση στην Ελλάδα, ελπίζει ότι κάποια στιγµή η χώρα θα ορθοποδήσει, «γιατί αλίµονο αν συµβεί το αντίθετο, αφού η Ελλάδα είναι το µοναδικό µας στήριγµα» . Το πρόβληµα είναι τι γίνεται µε τους πλούσιους όταν υπάρχει κρίση. Η οικογένειά του προσέφερε απλόχερα βοήθεια όταν το 1974 διαιρέθηκε η Κύπρος. Σήµερα όµως γιατί οι πλούσιοι δεν προσφέρουν; «Το κράτος θα πρέπει να παίζει ένα ρόλο ηγέτη, να έχει συγκεκριµένο σχέδιο, να καθοδηγεί, να υπάρχει προοπτική για ένα αποτέλεσµα. Οσο δεν συµβαίνει αυτό, δύσκολα οι πλούσιοι θα ενεργοποιηθούν» λέει.
«Παπά» (σ.σ. κυπριακός ιδιωµατισµός του «µπαµπά») «φώναζα τον Τάσσο Παπαδόπουλο, από αυτόν βρήκα πατρική στοργή όταν έχασα τον πραγµατικό µου πατέρα. Είµαι υπερήφανος για τον παπά µου, κυρίως σήµερα που βλέπω ότι αναγνωρίζεται απ’ όλους η συνεισφορά του στον αγώνα της Κύπρου».
∆εν πρόλαβε να γνωρίσει τον πατέρα του Πολύκαρπο Γεωρκάτζη. Και πώς να προλάβει, αφού ο πατέρας του, ήρωας του απελευθερωτικού αγώνα (µε δύο θεαµατικές αποδράσεις, ύστερα από βασανιστήρια, από το φρούριο-φυλακή της Κερύνειας) βρισκόταν συνεχώς σε εγρήγορση («συνωµοσίες» τις ονόµαζαν οι εχθροί του).
Ως πρώτος υπουργός Εσωτερικών της Κύπρου ήλεγχε πλήρως την Αστυνοµία, λέγεται ότι διέθετε τότε ακόµη και ιδιωτικό στρατό. Πολέµησε τους Τουρκοκυπρίους στην ανταρσία του 1963 (όταν δηµιουργήθηκαν οι περίφηµοι «θύλακες») και συνεργάστηκε µε τον Αλέκο Παναγούλη για να δολοφονήσουν τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο. Η απόπειρα απέτυχε, ο ρόλος του Γεωρκάτζη αποκαλύφθηκε και είχε συνέπεια την παραίτησή του από τη θέση του υπουργού Εσωτερικών. Ηταν ο άνθρωπος που έφερε στην Κύπρο τον Παναγούλη όταν τον κατεδίωκε η χούντα, αν και πολλοί στην Κύπρο έλεγαν ότι ο Γεωρκάτζης εξυµνούσε τη δικτατορία και ότι λόγω αυτού τελικά συνελήφθη ο Παναγούλης και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εν συνεχεία συµπράττει µε µια οµάδα χουντικών αξιωµατικών για να δολοφονήσουν τον Μακάριο, καταρρίπτοντας το ελικόπτερό του. Η απόπειρα απέτυχε και τότε συνεργάτες του, σύµφωνα µε µαρτυρίες που εµπεριέχονται στον φάκελο της Κύπρου, τον δολοφόνησαν για να του κλείσουν το στόµα. Αυτές οι δύο απόπειρες και η µία δολοφονία συνθέτουν όλο το σκηνικό της ταραγµένης περιόδου 1967-1970 της κυπριακής ιστορίας.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
