ΗΙωάννα έβαλε στόχο το φεγγάρι. Εξόριστη, περιπλανήθηκε μέσα από υπονόμους, ωκεανούς, αεραγωγούς, συνάντησε ποντικούς και άλλα τρωκτικά με στόχο το όνειρο. Για όλες αυτές τις περιπέτειες δεν χρειάστηκαν παρά μόνο μία σκάλα, δύο ηθοποιοί, δώδεκα ρόλοι, χορός και τραγούδι. Ετσι, μέσα από ένα εξωφρενικό ντανταϊστικό μιούζικαλ ο Βασίλης Μαυρογεωργίου μετέφερε επί σκηνής τις περιπέτειες μιας μικρής κόκκινης κατσαρίδας που εξέπληξε επί δυόμισι σεζόν το θεατρόφιλο κοινό της Αθήνας γεμίζοντας ασφυκτικά το Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου κάθε βράδυ. Ολοι ξαφνικά μίλησαν για ένα φαινόμενο το οποίο είχε επιτυχία, διάρκεια, αντίκρισμα. Ουσιαστικά επρόκειτο για ένα δροσερό κείμενο, πολλά και άμεσα μηνύματα, ευφάνταστη προσέγγιση και δύο ηθοποιούς που έκαναν πράξη τις προθέσεις του κειμένου της «Κατσαρίδας». Ο ένας ήταν ο προαναφερθείς συγγραφέας, ο έτερος ο παιδικός φίλος του Κώστας Γάκης.
Στη Θεσσαλονίκη πλέον, στο θέατρο Εγνατία, 300 και πλέον άτομα κάθε βράδυ σπεύδουν να δουν από κοντά την παράσταση της «Κατσαρίδας» ερμηνευμένη από τους Μι χάλη Οικονόμου και Γιώργο Παπαγεωργίου . Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος δηλώνει ευχάριστα έκπληκτος. «Οταν αποφασίσαμε με τον Σάκη Μανάφη και τη Νόρα Χριστοδούλου να προχωρήσουμε στη συμπαραγωγή,δεν φανταστήκαμε αυτή την επιτυχία. Τα δύο παιδιά που πρωταγωνιστούν μόλις αποφοίτησαν από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου!Και να σκεφτεί κανείς ότι πριν από τρία χρόνια,όταν ήλθε ο Βασίλης Μαυρογεωργίου και μου πρότεινε το έργο,ήμουν αρνητικός. Και αυτό γιατί ήθελαν αρχικά να παιχτεί ως δική μας παραγωγή στον Αδειο Χώρο του Εθνικού Θεάτρου, κάτι που δεν με ενθουσίασε. Μετά όμως,όταν ανέβηκε ως ολοκληρωμένη παράσταση στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου,πήρε φόρα από τις πρώτες κιόλας ημέρες και απογειώθηκε. Χαίρομαι πολύ για την επιτυχία του,γιατί είναι τόλμημα με δύο άγνωστα παιδιά να κάνεις παράσταση. Για μας πλέον η συνεργασία μας με το Εγνατία θα συνεχιστεί σε πιο σταθερή και ουσιαστική παρουσία. Ενδεχομένως και με νέες παραγωγές, και φυσικά από την αρχή της σεζόν».
Την ίδια χαρά και έκπληξη βιώνουν και οι δύο πρωταγωνιστές. Δεν είναι και λίγο μόλις έχεις τελειώσει τη σχολή να παίζεις σε μία αίθουσα γεμάτη κόσμο που φαίνεται να το απολαμβάνει. Οι ίδιοι ξεδιπλώνουν τις εντυπώσεις τους και ευχαριστούν από καρδιάς την καλή τους φίλη… Ιωάννα.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
“Γνώριζα τον Βασίλη Μαυρογεωργίου από τη Δραματική Σχολή. Είχαμε συνεργαστεί στην παράσταση «Αχαρνής» και η γνωριμία μας εξελίχθηκε στην πορεία. Φυσικά η πρότασή του μου άρεσε τρομερά.Συνήθως για έναν νέο ηθοποιό υπάρχει μια αμφιβολία, αλλά όλα αυτά δεν ήταν βαρύνουσας σημασίας μπροστά στην καλλιτεχνική πρόκληση.Οταν είχα δει την «Κατσαρίδα»,μου είχε κάνει εντύπωση που όλη η παράσταση βασιζόταν σε δύο ηθοποιούς και μία σκάλα που οδηγούσε στο όνειρο.Δεν με απασχολεί τίποτε άλλο. Η κατσαρίδα για μένα είναι το ζουζούνι που υπάρχει μέσα σε κάθε άτομο και καταπολεμά τη συνήθεια.Και τη δική μου…”
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
“Οταν έμαθα για την «Κατσαρίδα», αμέσως σκέφτηκα πόσο θα ήθελα να δουλέψω με τον Βασίλη Μαυρογεωργίου. Είναι έργο που αν εμπλακείς σε αυτό αισθάνεσαι λίγο το πρώτο βήμα σου ως ηθοποιού σαν μάθημα. Ουσιαστικά αυτό πουσυμβαίνει είναι κάτι απίστευτο. Τσιμπιόμαστε γι΄ αυτό που συμβαίνει.Δεν περιμέναμε τέτοιο πράγμα, είναι μια τρελή βουτιά στα βαθιά,είναι σαν να ζεις ένα παραμύθι. Για μένα η «Κατσαρίδα» είναι συναισθηματική δουλειά και συμβολίζει πολλά, συναντά δικά μου πράγματα, δικά μου βιώματα, όνειρα και αντιδράσεις.Ηδη προτού αρχίσει με στενοχωρούσε το γεγονός ότι θα τελείωνε κάποια στιγμή και με έπιασε κατάθλιψη.Αυτή είναι η Ιωάννα…”
