Ο βασιλιάς της χαλυβουργίας


Αλλάζει ο χάρτης της παγκόσμιας χαλυβουργίας με την τελευταία κίνηση του ινδού μεγιστάνα Λάκσμι Μιτάλ, ο οποίος συνενώνει στο ίδιο σχήμα τρεις από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου, δημιουργώντας τον μεγαλύτερο παραγωγό χάλυβα σε διεθνές επίπεδο. Είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται μια τόσο μεγάλης κλίμακας κίνηση στη χαλυβουργία και θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει ανάλογες κινήσεις από την πλευρά των ανταγωνιστών του κ. Μιτάλ, ο οποίος αναγορεύεται με αυτόν τον τρόπο βασιλιάς της αγοράς χάλυβα. Ο κ. Μιτάλ δεν είναι νέος στον χώρο του χάλυβα. Κληρονομώντας την οικογενειακή επιχείρηση στην πατρίδα του την Ινδία, δεν αρκέστηκε στα στενά όρια της τοπικής αγοράς και επεκτάθηκε σιγά σιγά σε πολλές ξένες αγορές, με την απόκτηση προβληματικών – κατά κύριο λόγο – εταιρειών, τις οποίες εξυγίανε και τις προσέθεσε στο άρμα των δύο ομίλων που ελέγχει. Πρόσωπο που αποφεύγει τη δημοσιότητα, ο κ. Μιτάλ βρίσκεται αναγκαστικά μέσα σε αυτήν, όχι πάντοτε εξαιτίας των επιχειρηματικών κινήσεών του, αλλά και λόγω του τρόπου ζωής του. Διότι, ως γνωστόν, το χρήμα δύσκολα κρύβεται.



Τρεις εταιρείες πρόκειται να ενωθούν για να δημιουργηθεί η μεγαλύτερη χαλυβουργία στον κόσμο. Οι δύο ελέγχονται ήδη από τον Λάκσμι Μιτάλ. Πρόκειται για την ολλανδική Ispat και την LNM, οι οποίες θα ενωθούν με την αμερικανική International Steel για να δημιουργήσουν μια νέα εταιρεία, τη Mittal Steel, που θα έχει παραγωγική δυνατότητα 57 εκατομμυρίων τόνων ετησίως, θα πραγματοποιεί πωλήσεις 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο και θα απασχολεί 165.000 εργαζομένους σε 14 χώρες. Προηγουμένως, η Ispat θα συγχωνευθεί με την LNM με μια συναλλαγή αξίας 13,3 δισ. δολαρίων για να δημιουργηθεί η Mittal Steel, η οποία στη συνέχεια θα αγοράσει την International Steel Group, με έδρα το Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών, αντί του ποσού των 4,5 δισ. δολαρίων. Οι συμφωνίες αναμένεται να ολοκληρωθούν ως τον ερχόμενο Απρίλιο, σύμφωνα με δήλωση του ίδιου του κ. Μιτάλ, αφού προηγηθεί η έγκρισή τους από τις ελεγκτικές αρχές – κάτι που καταπώς φαίνεται δεν πρόκειται να δημιουργήσει προβλήματα.


Το περιοδικό «Business Week» εκτιμά ότι η κίνηση αυτή θα προκαλέσει νέο κύμα συγχωνεύσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς οι ανταγωνιστές του κ. Μιτάλ θα προσπαθήσουν να αυξήσουν το μέγεθός τους για να μπορέσουν να αναμετρηθούν μαζί του. H εκτίμηση αυτή αφορά κυρίως τη λουξεμβουργιανή Arcelor και τη νοτιοκορεατική Posco, που είναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς παγκοσμίως. Ως σήμερα, το παιχνίδι γινόταν σε περιφερειακό επίπεδο, ενώ ο κ. Μιτάλ του δίνει παγκόσμιες διαστάσεις. Για αυτόν τον λόγο οι ανταγωνιστές του θα πρέπει να ανασκουμπωθούν για να μπορέσουν να τον ανταγωνιστούν. H Arcelor και η Posco δεν διαθέτουν παρουσία στην αμερικανική αγορά και θα χρειαστεί να διευρύνουν τους ορίζοντές τους για να εξακολουθήσουν να βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης.


Το σημαντικότερο όμως ερώτημα που προκύπτει είναι αν και σε ποιον βαθμό ο κ. Μιτάλ θα μπορέσει να επηρεάσει την τιμή του χάλυβα, λόγω των μεγάλων ποσοτήτων που θα περνούν από τα χέρια του. Το παρελθόν του σε αυτόν τον τομέα δεν μας δίνει περιθώρια αισιοδοξίας. H Ispat Inland Steel – εταιρεία του κ. Μιτάλ στην αμερικανική αγορά – ανέβασε πρόσφατα την τιμή του χάλυβα που πουλάει στη Whirlpool με αποτέλεσμα η τελευταία να αυξήσει τις τιμές των προϊόντων της κατά 10% τον περασμένο Σεπτέμβριο.


Ενα ακόμη ερώτημα έχει σχέση με τη δυνατότητα του κ. Μιτάλ να αντεπεξέλθει στις εξαιρετικά ανταγωνιστικές συνθήκες της αμερικανικής αγοράς, καθώς είναι μαθημένος διαφορετικά. Ως τώρα έχει αποδείξει ότι τα καταφέρνει πολύ καλά με τη διάσωση παλαιών χαλυβουργιών σε αναπτυσσόμενες χώρες, τις οποίες αγοράζει φθηνά και τις εκσυγχρονίζει. Εκμεταλλεύεται το μέγεθος και την ισχύ του για να αγοράζει φθηνά την πρώτη ύλη και παράλληλα εισάγει σύγχρονες μεθόδους διοίκησης σε εταιρείες που διοικούνταν από αναποτελεσματικούς γραφειοκράτες προτού τις αναλάβει αυτός.


Με τον τρόπο αυτόν ο κ. Μιτάλ έχτισε την αυτοκρατορία του, που εκτείνεται από την Ασία ως τη Λατινική Αμερική και από την Ευρώπη ως την Αφρική. Οι ειδικοί της βιομηχανίας χάλυβα πιστεύουν ότι το μυστικό της επιτυχίας του βρίσκεται στο ότι έχει την ικανότητα να διακρίνει τις ευκαιρίες εκεί που οι άλλοι τις αγνοούν. Ενας από αυτούς δήλωσε στους «New York Times» ότι την εποχή που οι ανταγωνιστές του κ. Μιτάλ σκέφτονταν αν και πώς θα επενδύσουν στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, εκείνος έμπαινε δυναμικά στην αγορά του Καζακστάν. Το 1995 αγόρασε εκεί τις διαλυμένες κρατικές χαλυβουργίες αντί 450 εκατ. δολαρίων και μέσα σε έναν χρόνο τις έκανε να ορθοποδήσουν και να αρχίσουν τις εξαγωγές. Ο ίδιος δεν κρύβει ότι στις προθέσεις του περιλαμβάνεται η περαιτέρω επέκταση του ομίλου του: «Είμαστε μια εταιρεία παγκόσμιας εμβέλειας και ψάχνουμε για ευκαιρίες» ανέφερε τις προάλλες στην ίδια αμερικανική εφημερίδα.


Ο κ. Μιτάλ γεννήθηκε πριν από 54 χρόνια στην Καλκούτα σε οικογένεια βιομηχάνων που ανήκε βεβαίως σε μια από τις ανώτερες τάξεις της ινδικής κοινωνίας με προέλευση από το κρατίδιο του Ρατζαστάν. Ο πατέρας του Μοχάν είχε ιδρύσει από τη δεκαετία του 1950 την οικογενειακή χαλυβουργία η οποία αποτέλεσε το όχημα για την επέκταση των συμφερόντων της οικογενείας Μιτάλ σε ολόκληρο τον κόσμο. H πρώτη του εξαγορά έγινε το 1976 στην Ινδονησία για να ακολουθήσουν πολλές άλλες, στο Μεξικό, στο Τρινιντάντ, στη Γερμανία, στην Ιρλανδία, στις Ηνωμένες Πολιτείες κ.α. Εδρα των δραστηριοτήτων του είναι το Λονδίνο και λόγω της βρετανικής υπηκοότητάς του φιγουράρει σταθερά στη λίστα με τους πλουσιότερους Βρετανούς. Στον κατάλογο του περιοδικού «Forbes» κατατάσσεται εφέτος στην 62η θέση μεταξύ των πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο, με περιουσία που ανέρχεται σε 6,2 δισ. δολάρια.


Αν και θεωρείται άνθρωπος χαμηλών τόνων, το όνομά του ήρθε στο προσκήνιο τρεις φορές στο πρόσφατο παρελθόν για λόγους άσχετους με την επιχειρηματική δραστηριότητά του. H πρώτη ήταν το 2002, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ μεσολάβησε φιλικά προς την κυβέρνηση της Ρουμανίας για να δώσει στον κ. Μιτάλ μια χαλυβουργία που είχε βγάλει στο σφυρί. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Μιτάλ είναι εκ των μεγάλων χορηγών του Εργατικού Κόμματος και λίγο καιρό πριν από την επίμαχη συναλλαγή είχε κόψει άλλη μία επιταγή με πολλά μηδενικά υπέρ του κόμματος. Τότε ο κ. Μιτάλ μας είχε απασχολήσει για πρώτη φορά σε αυτήν εδώ τη σελίδα.


Πριν από λίγους μήνες ο κ. Μιτάλ απασχόλησε για άλλη μία φορά τον βρετανικό Τύπο με την αγορά ενός σπιτιού στο Κένσινγκτον Γκάρντενς του Λονδίνου αντί 128 εκατ. δολαρίων. Οπως αντιλαμβάνεστε δεν πρόκειται για απλό σπίτι, αλλά για κανονικό ανάκτορο και η εν λόγω αγοραπωλησία πέρασε στο Βιβλίο Γκίνες των ρεκόρ ως μια από τις μεγαλύτερες σε αξία στα παγκόσμια χρονικά.


Εφέτος το καλοκαίρι ο κ. Μιτάλ πάντρεψε στο Παρίσι τη μοναχοκόρη του – έχει και έναν γιο. Οι 1.000 καλεσμένοι διασκέδασαν στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών, κατέλυσαν – οι περισσότεροι από αυτούς τουλάχιστον – στο ξενοδοχείο Μπριστόλ με τα έξοδα πληρωμένα από τον μπαμπά της νύφης και είχαν και την Κάιλι Μινόγκ για να τους διασκεδάσει με τα τραγούδια της. Το κόστος της σεμνής αυτής τελετής έφθασε σύμφωνα με πληροφορίες τα 50 εκατ. δολάρια. Υστερα από τις τελευταίες εξελίξεις στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, ο κ. Μιτάλ δεν θα έχει πρόβλημα να επαναλάβει το εγχείρημα στην πρώτη ευκαιρία οικογενειακής χαράς που θα του δοθεί.