Τεντ Τέρνερ – Τζέιν Φόντα

” Με έναν τέτοιο άνθρωπο δεν έχεις άλλο δρόμο από τον καβγά ” Τι είχαν πει για τη σχέση τους ο ιδιοκτήτης του CNN και η διάσημη ηθοποιός στον Θανάση Λάλα («Το Βήμα», 14 Ιουνίου 1992) πολύ προτού ακολουθήσουν ξεχωριστούς δρόμους στη ζωή

Εκανα μια μικρή βόλτα στα στενά της Βουλιαγμένης, για να περάσει η ώρα και να φτάσω ακριβώς στον τόπο όπου είχαμε ορίσει το ραντεβού. Θα είχα στη διάθεσή μου κατ’ αρχάς τριάντα λεπτά με την Τζέιν Φόντα και στη συνέχεια ίσως κατάφερνα να μιλήσω για λίγο και με τον σύζυγό της. Είχα δει τον Τεντ Τέρνερ να μιλάει στη Λιάνα Κανέλλη και είχα πολλά να τον ρωτήσω αλλά η ως τώρα πείρα μου σε αυτή τη δουλειά μού έλεγε: «Ο,τι επιθυμείς πολύ τελικώς δεν γίνεται». Σ’ αυτή τη μικρή βόλτα στα στενά της Βουλιαγμένης, σαν γνήσιος προληπτικός, προσπαθούσα να παραστήσω τον αδιάφορο στον ίδιο μου τον εαυτό. Προσπαθούσα να πείσω τον άλλο μισό εαυτό μου ότι δεν με ενδιέφερε και πολύ ο Τεντ Τέρνερ. Με όλα αυτά νόμιζα ότι βοηθούσα τελικώς τον εαυτό μου να γνωρίσει τον κ. Τέρνερ. Αλλωστε ήδη ένιωθα τυχερός που θα γνώριζα την Τζέιν Φόντα. Η Φόντα ήταν από μόνη της θέμα, και αυτό είχε γίνει ήδη εμφανές όλες αυτές τις ημέρες. Οι εφημερίδες, τα περιοδικά, η τηλεόραση ασχολούνταν περισσότερο μαζί της παρά με τον τιμώμενο σύζυγό της.

Η Τζέιν Φόντα με υποδέχθηκε στο σαλόνι του «Αστέρα Βουλιαγμένης», μόνη…

­ Από κοντά είστε ίδια με την Τζέιν Φόντα που έχουμε δει στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. (γέλια)

«Αυτό σάς απογοητεύει;» (γέλια)

­ Αντιθέτως, με γοητεύει. Μικρός, πίστευα ότι οι κινηματογραφικοί ήρωες ζουν σε μια χώρα φανταστική την οποία εμείς μπορούμε να επισκεφθούμε μόνο με τη φαντασία μας.

(χαμογελάει) «Γι’ αυτό μεγαλώνουμε, για να δούμε το όνειρο να γίνεται πραγματικότητα τελικά».

­ Εσείς τι ονειρευόσασταν μικρή;

«Μεγαλώνοντας να φθάσω τον πατέρα μου. Ηταν ψηλός και φοβερά απόμακρος. Ενιωθα μια απόσταση αλλά ταυτόχρονα και μια έλξη».

­ Μεγαλώνοντας σας ενοχλούσε που είστε κόρη ενός τόσο διάσημου πατέρα;

(χαμογελάει) «Το κακό ήταν ότι ο πατέρας μου δεν ήταν απλώς διάσημος. Ηταν και παραμένει ένας μύθος. Αυτό ήταν το οδυνηρό».

­ Γιατί οδυνηρό;

«Κάθε παιδί, λένε, όταν είναι μικρό, θέλει να μοιάσει στον πατέρα του και στη μητέρα του. Είναι φοβερό λοιπόν να θέλεις από παιδί να μοιάσεις σε έναν μύθο. Ενας μύθος που για πολλούς ανθρώπους είναι ένας μικρός θεός. Είναι λοιπόν σαν να μεγαλώνεις για να μοιάσεις στον Θεό».

­ Πολλοί είναι αυτοί που λένε σήμερα ότι η παρουσία του Τεντ Τέρνερ στη ζωή σας έρχεται να υποκαταστήσει την έλλειψη του πατέρα σας.

(χαμογελάει) «Ο Τεντ έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον Χένρι. Είναι κλειστός, απόμακρος αλλά και πολύ τρυφερός. Τα τελευταία χρόνια που έζησα με τον πατέρα μου ένιωθα ότι η ψυχή του παρέμενε ψυχή μικρού παιδιού. Το ίδιο νιώθω για τον Τεντ σήμερα».

­ Κάνοντας αυτή τη ζωή νιώθετε μοναξιά;

«Δεν είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής που προκαλεί μεγαλύτερη ή λιγότερη μοναξιά. Η μοναξιά είναι χαρακτηριστικό της ζωής γενικότερα. Κάθε άνθρωπος νιώθει μοναξιά. Γι’ αυτό βλέπει κινηματογράφο, πάει θέατρο, στο γήπεδο, βγαίνει στον δρόμο, ερωτεύεται. Η πραγματικότητα περιέχει πολλή μοναξιά μέσα της».

­ Γι’ αυτό και εμείς ονειρευόμαστε… (γέλια)

«Είναι ένα ξόρκι το όνειρο».

­ Οταν ερωτεύεται κάποιος, ονειρεύεται;

«Αρχίζει πάλι τα όνειρα».

­ Είστε ερωτευμένη;

«Αυτή τη στιγμή περισσότερο από κάθε άλλη φορά».

­ Τι ονειρεύεστε;

«Ο Τεντ είναι ο άνθρωπος του “όλα ή τίποτα”. Ονειρεύομαι ο Τεντ να καταφέρει αυτό που εκείνος εννοεί όταν λέει “όλα”».

­ Αλήθεια, πώς γνωρίσατε τον Τεντ Τέρνερ;

«Τον είχα συναντήσει δυο-τρεις φορές παλαιότερα αλλά το μοιραίο (γέλια) μάς βρήκε θυμωμένους, απόλυτους, τον καθένα να υποστηρίζει το δικό του μετά μανίας. Η μανία του Τεντ τότε ήταν ο επιχρωματισμός κλασικών ασπρόμαυρων ταινιών του παλαιού αμερικανικού κινηματογράφου. Εγώ έβρισκα απαράδεκτη αυτή την προσπάθεια και ζήτησα να τον δω για να προσπαθήσω να τον μεταπείσω».

­ Τελικώς;

«Ο Τεντ είναι ένας άνθρωπος που δύσκολα κάνει πίσω. Με έναν τέτοιο άνθρωπο δεν έχεις άλλο δρόμο από τον καβγά, τη ρήξη. Είχε θυμώσει πολύ μαζί μου που είχα μπει στο γραφείο του και είχα αρχίσει να φωνάζω. Οταν στην πορεία του καβγά είδε ότι δύσκολα θα έκανα και εγώ πίσω, μου πρότεινε να συνεχίσουμε τρώγοντας σε ένα εστιατόριο. Στο εστιατόριο ήταν ένας άλλος άνθρωπος, γοητευτικός και εξαιρετικά τρυφερός».

­ Ευτυχώς… Γλίτωσαν χάρη σε εσάς μερικά αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου από τον επιχρωματισμό. (γέλια)

«Γι’ αυτό κι εγώ ερωτεύθηκα τρελά τον Τέρνερ. Εν ονόματι της σωτηρίας του αμερικανικού κινηματογράφου». (γέλια)

Σηκώθηκε από την πολυθρόνα της αμέσως και κατευθύνθηκε προς τη ρεσεψιόν. Ζήτησα να μου φέρουν άλλον έναν irish coffee. Ωσπου να εκτελεστεί η παραγγελία μου, η κυρία Τζέιν Φόντα ήταν πάλι πλάι μου και ο κ. Τέρνερ φαινόταν να πλησιάζει από το βάθος της αίθουσας.

­ Ο,τι στη ζωή επιθυμούμε πολύ τελικώς καταφέρνουμε να το ζήσουμε;

Τεντ Τέρνερ: «Ενδιαφέρον στη ζωή έχει το τυχαίο. Αυτό που καταφέρνουμε στην προσπάθειά μας να πετύχουμε κάτι άλλο. Οταν ξεκινά μια προσπάθεια, είσαι έτοιμος να τα δώσεις όλα για έναν στόχο ασαφή. Και όσο πλησιάζεις τόσο διακρίνεις πιο καλά τι σε τραβούσε από την αρχή. Αν ξέραμε από την αρχή τι κυνηγάμε, η ζωή και η προσπάθεια θα ήταν περιττές».

­ Εσείς έχετε βάλει κάποιο στοίχημα με τον εαυτό σας;

Τ.Τ.: (χαμογελάει) «Να έχω όσα χρήματα θα χρειάζονται για να εξοφλήσω το στοίχημα τη στιγμή που θα το χάσω». (γέλια)

­ Δεν δίνετε την αίσθηση του ανθρώπου της ήττας.

Τ.Τ.: «Εχω χάσει πολλές φορές και έχω εξοικειωθεί με την ιδέα, γι’ αυτό δεν φαίνεται πάνω μου».

­ Είναι αλήθεια ότι έχετε αποπειραθεί δύο φορές να αυτοκτονήσετε;

Τ.Τ.: «Δεν θα ήθελα να μιλήσω γι’ αυτό. Εχω βάλει ένα νέο στοίχημα τώρα και το μυαλό μου είναι μόνο σ’ αυτό».

­ Το νέο σας στοίχημα είναι να καταφέρετε να δημιουργήσετε ένα τηλεοπτικό κανάλι που να δίνει αντικειμενική ενημέρωση;

Τ.Τ.: «Είναι στοίχημα για μένα το CNN. Θα θεωρήσω ότι το κέρδισα αν καταφέρω το CNN να στέλνει και στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου την είδηση».

­ Αν το CNN διαπίστωνε ότι ήταν καταστρεπτική η πολιτική των ΗΠΑ στον Πόλεμο του Κόλπου, θα εναντιωνόταν;

Τ.Τ.: «Θα έκανε ακριβώς αυτό που έκανε. Θα έδειχνε το γεγονός, όπως το έδειξε».

­ Ποιος από τους δημοσιογράφους του CNN θα θέλατε να είστε στον Πόλεμο του Κόλπου;

Τ.Τ.: «Θα ήθελα να είμαι ένας κύριος Τζον ή Πολ ή όπως αλλιώτικα θέλετε να με λένε, κάπου στην Ιρλανδία, στη Ρωσία, στην Αυστραλία, στη Νότια Αφρική, να κάθομαι στην πολυθρόνα του σπιτιού μου και να βλέπω CNN. Αυτό θα με ενδιέφερε. Θα ήθελα να νιώσω αυτό που νιώθει ένας ανύποπτος άνθρωπος βλέποντας μέσα στο σπίτι του απευθείας τον πόλεμο».

­ Αν εσείς δεν είστε ένας ανύποπτος άνθρωπος, τι είστε;

Τ.Τ.: «Ενας παίκτης που θέλει να υποπτεύεται τα γεγονότα για να τα προλαβαίνει και να κάνει την κίνηση που πρέπει». (γέλια)

­ Αν δεν παίζατε σε αυτό το παιχνίδι που παίζετε, σε ποιο παιχνίδι θα θέλατε να δοκιμαστείτε και να κερδίσετε;

Τ.Τ.: (χαμογελάει) «Θα ήθελα να γράψω αστυνομικά μυθιστορήματα και σενάρια πολιτικής φαντασίας για τον κινηματογράφο».

­ Αν ήσασταν στη θέση μου, τι θα θέλατε να ρωτήσετε τη γυναίκα σας;

Τ.Τ.: «Εσύ, που με ξέρεις καλύτερα, για ποιο πράγμα θα μου έδινες βραβείο;».

Τζ.Φ.: «Για την παιδική σου ψυχή… Εσύ;».

Τ.Τ.: «Για το ότι είσαι η Τζέιν Φόντα, παρ’ όλο που είχες πατέρα έναν αμερικανικό μύθο, τον Χένρι Φόντα». (γέλια)

­ Ευχαριστώ.

(και οι δύο μαζί) «Κι εμείς».