Αντι- πρωταγωνίστριες

Τέσσερις γυναίκες που ξεχωρίζουν στη φετινή θεατρική σεζόν για την υποκριτική τους ικανότητα αλλά και για το ήθος τους. Νέες στην ηλικία αλλά συγκροτημένες. Πρωταγωνίστριες που αποφεύγουν τα φώτα της δημοσιότητας, γιατί γνωρίζουν καλά πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Επιμένουν ότι ένας ηθοποιός δεν αρκεί να ακτινοβολεί μόνο στα εξώφυλλα των περιοδικών αλλά και στο σανίδι. Δεν σνομπάρουν την τηλεόραση, αλλά ακόμη και όταν παίζουν στο γυαλί «μοιάζουν», τουλάχιστον όπως λένε οι ίδιες, «αόρατες». Ισως γιατί δεν είναι ο φυσικός τους χώρος. Ισως γιατί είναι γεννημένες να πρωταγωνιστούν μόνο πάνω στη σκηνή. Μάνια Παπαδημητρίου

«Το επάγγελμα του ηθοποιού» είναι μια αντιφατική φράση:

Το επάγγελμα το κάνει κανείς για να επιβιώσει, ενώ ηθοποιός γίνεται κανείς επειδή θέλει να εκφράσει κάτι. Το να θέλεις λοιπόν να κάνεις ένα επάγγελμα και να θέλεις να εκφραστείς μέσα από αυτό είναι αντιστρόφως ανάλογα.

Η προϋπόθεση για να κάνουμε καλύτερο θέατρο:

Να ξεκολλήσει ο βασικός μισθός του ηθοποιού από τις 160.000 δρχ.

Για να γίνει κάποιος ηθοποιός χρειάζεται:

Δύναμη και υπομονή.

Για να γίνει κάποιος ηθοποιός δεν χρειάζεται:

Απαραίτητα να έχει ταλέντο. Είναι πολλοί που έχουν ταλέντο αλλά δεν κατάφεραν να σταθούν.

Πολλοί ξεκινούν να γίνουν ηθοποιοί αλλά λίγοι τα καταφέρνουν:

Χρειάζεται μεγάλη αντοχή για να αποδεχθείς κάποιες πτυχές του εαυτού σου που πιθανόν να μην ήθελες καν να υπάρχουν.

Η παράσταση με απασχολεί:

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Από μικρή ήθελα να γίνω ηθοποιός:

Οχι για να μοιάσω στη Βουγιουκλάκη.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα:

Καθόμασταν στην πρώτη θέση του θεάτρου και έβλεπα πολύ ψηλά τους ηθοποιούς να παίζουν και παρατηρούσα τα χέρια και τα πόδια τους να κουνιούνται και μου άρεσε.

Εχω χάσει την αθωότητα του θεατή:

Πολύ δύσκολα με μαγεύει μια παράσταση. Αν όμως ένας συνάδελφός μου καταφέρει να με μαγέψει, τότε λέω ότι ήταν πολύ καλός.

Το κοινό δεν είναι παθητικό:

Ενας γνωστός σκηνοθέτης είχε πει: «Η παράσταση σήμερα ήταν πολύ καλή και το κοινό είχε ταλέντο».

Το χειροκρότημα δεν είναι δείκτης επιτυχίας:

Ενας ηθοποιός μπορεί να καταλάβει αν μια παράσταση πήγε καλά και προτού τελειώσει.

Η επιτυχημένη παράσταση:

Αυτή που θα μείνει στο μυαλό του θεατή και θα την θυμάται και μετά από χρόνια.

Εχω νιώσει πολλές φορές την ανάγκη:

Να φύγω στη μέση μιας παράστασης, αλλά δεν το έχω κάνει.

Φέτος έχω δει δύο φορές την παράσταση:

«Ιβάνοφ».

Γυρνώντας πίσω στον χρόνο:

Θα ήθελα να παίξω ένα έργο με την Κατίνα Παξινού.

Θαυμάζω τους παλαιότερους ηθοποιούς:

Για τη δύναμη που βρίσκουν και παίζουν στη σκηνή αλλά και για την πείρα τους, για τη γλύκα που έχουν τα πρόσωπά τους.

Θα άφηνα το θέατρο:

Για τα παιδιά. Πιστεύω ότι είναι σωστό για έναν ηθοποιό να μπορεί να κάνει παύσεις.

Το κοινό σημείο ενός ηθοποιού και ενός πολιτικού:

Η ρητορική.

Ενας ηθοποιός ρητορεύει:

Κάτω από τη μάσκα της αφέλειας τις μεγαλύτερες αλήθειες.

Ενας πολιτικός ρητορεύει:

Και είναι υποχρεωμένος να κρύβει τις μεγάλες απορίες του πίσω από μια μάσκα και να παρουσιάζει πράγματα ως αυτονόητα πάντα με στόχο να υλοποιήσει την επόμενη κίνησή του.

Το να παίξεις στην Επίδαυρο είναι σαν να κάνεις πρωταθλητισμό:

Η προετοιμασία μεγάλη και οι παραστάσεις μόνο δύο.

Ενας ηθοποιός δεν είναι απαραίτητα και διάσημος:

Η ματαιοδοξία του είναι πολύ μεγαλύτερη και πιο διαστροφική. Δεν θέλει να τον αναγνωρίζουν αλλά να εκπλήσσονται όταν κάποιος τους αποκαλύπτει ότι αυτός ήταν ο ηθοποιός που έπαιζε σε εκείνο το ρόλο, σε εκείνη την παράσταση που θυμούνται.

Η αγαπημένη μου φράση στο έργο που παίζω:

«Γιατί το φεγγάρι απολαμβάνει τόσο πικρά αστεία;». Μαριάνθη Σοντάκη

Ηθοποιός είναι ένα ακόμη επάγγελμα:

Απλώς έχει ιδιαιτερότητες.

Ενας ηθοποιός δεν αρκεί να έχει ταλέντο:

Δεν αρκεί να είσαι ένας καλός ηθοποιός, πρέπει να έχεις και πολύ καλή τεχνική. Αυτό σημαίνει εκπαίδευση στη φωνή σου, στην κίνησή σου.

Τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας ηθοποιός:

Ψυχή και μια ικανότητα να μεταφέρει στους άλλους αυτά που αισθάνεται. Να είναι ανοιχτός άνθρωπος αλλά όχι εξωστρεφής.

Ενας ηθοποιός στο ξεκίνημά του:

Κάνει πολλά λάθη αλλά αυτό που τον βοηθάει είναι ο αυθορμητισμός του.

Ενας ηθοποιός καριέρας:

Εχει την πείρα και μπορεί να δοθεί στους ρόλους ευκολότερα, έχει χάσει όμως τον αυθορμητισμό του.

Είναι ευκολότερο να κάνεις καριέρα αν διαθέτεις κάποια εξωτερικά χαρίσματα:

Δεν χρειάζεται όμως να είσαι και πολύ όμορφη, γιατί αυτό πολλές φορές αποπροσανατολίζει τους άλλους.

Είμαι χαριτωμένη:

Και πολλοί θα περίμεναν διαφορετικά πράγματα από εμένα.

Τι εννοώ:

Μεγάλωσα στις δυτικές συνοικίες· η μαμά μου, ο περιπτεράς μου, ο φαρμακοποιός μου, όταν τους έλεγα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός, περίμεναν ότι θα γίνω μια σταρ σε εξώφυλλα τηλεοπτικών περιοδικών.

Δεν λυπάμαι αν τους απογοήτευσα, απλώς μερικές φορές με προβληματίζουν:

Το καλοκαίρι ενώ έπαιζα Ανδρομάχη στις «Τρωάδες», πάω στο φαρμακοποιό μου να πάρω ένα φάρμακο και μου λέει: «Τι έγινε, βρε παιδί μου, χάθηκες», και εγώ έπαιζα Ανδρομάχη. Αυτό με βάζει σε σκέψεις και λέω λες να καταστρέφω την καριέρα μου και να μην το έχω καταλάβει;

Κάνω αυτό που θέλω:

Στη δουλειά μου. Μία φορά μόνο έκανα κάτι διαφορετικό και ένιωσα πολύ δυστυχισμένη.

Δεν αισθανόμουν τίμια:

Ούτε με τον εαυτό μου ούτε με τους άλλους. Οταν έκανα ένα τηλεοπτικό, μια σαπουνόπερα. Ηξερα βέβαια προτού το κάνω ότι δεν ήταν ιδιαίτερων προδιαγραφών, αλλά αποδείχθηκε πολύ χειρότερο.

Ηθοποιός σημαίνει φως:

Σαφώς ένας ηθοποιός πρέπει να έχει μια ιδιαίτερη λάμψη, εσωτερική.

Οσο παλιώνεις στο θέατρο:

Νιώθεις ότι κάνεις λιγότερα λάθη αλλά καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια για να μείνεις αυθόρμητος.

Αισθάνομαι άσχημα:

Οταν άνθρωποι που είναι χρόνια στον χώρο δεν εκτιμούν τη δουλειά μου, δεν με σέβονται.

Από μικρή ήθελα να γίνω ηθοποιός:

Τότε είχα άλλα στο μυαλό μου.

Τι εννοώ;

Ηθελα να γίνω Αλίκη Βουγιουκλάκη, όπως λένε άλλωστε και τα μισά παιδιά. Η γνώση που αποκτάς στην πορεία όμως είναι αυτό που σε γεμίζει.

Ενα παιδί 18 χρόνων που θέλει να γίνει ηθοποιός:

Είναι σαφές ότι το μαγεύει όλη αυτή η λάμψη γύρω από το επάγγελμα.

Το χειροκρότημα δεν είναι δείκτης επιτυχίας:

Και κατά τη διάρκεια της παράστασης καταλαβαίνεις αν περνάει καλά ο θεατής. Αισθάνεσαι τις αναπνοές του κοινού και αυτό είναι το πολύ δυνατό με το θέατρο.

Θα έφευγα στη μέση μιας παράστασης:

Αν ένιωθα ότι με κοροϊδεύουν.

Ενας ηθοποιός δεν μπορεί να παίξει τα πάντα:

Στο επαγγελματικό θέατρο προσπαθείς να παίζεις πράγματα κοντινά σου.

Αν η πολιτική ήταν θεατρική παράσταση:

Θα ήταν σίγουρα αποτυχημένη.

Ενα τραγούδι που είμαι εγώ:

«Με λένε Μαριάνθη και είμαι από τρελή γενιά» του Χατζιδάκι. Κερασία Σαμαρά

Ηθοποιός δεν είναι ένα ακόμη επάγγελμα:

Τουλάχιστον για τους ηθοποιούς. Μόνο έτσι μπορούν να ζήσουν.

Για να γίνει κάποιος ηθοποιός:

Το μόνο που χρειάζεται είναι να το θέλει πολύ και φυσικά να είναι αρτιμελής.

Ο λόγος που ασχολήθηκα με το θέατρο:

Είναι αυτή η αόρατη επικοινωνία που με μαγεύει, σε συνδυασμό φυσικά με την επιθυμία μου να μάθω να εκφράζομαι.

Τα προσόντα για να γίνει κάποιος ηθοποιός:

Να έχει ύφος, σωματική αντοχή και να μην εκτίθεται σε συναισθηματικές εκρήξεις πριν από την παράσταση.

Στο καμαρίνι πηγαίνω δύο ώρες πριν από την παράσταση:

Οχι για να μπω στην ψυχολογία του ρόλου, δεν κάνω καμιά τέτοια άσκηση. Δεν αφήνω ποτέ τον εαυτό μου απ’ έξω.

Οταν βρίσκομαι στη σκηνή:

Εχω πλήρη συναίσθηση του εαυτού μου αλλά και της σκηνής, καθώς και των πραγμάτων που συμβαίνουν σ’ αυτή αλλά και του παραμυθιού που εξελίσσεται εκείνη την ώρα.

Ηθοποιός σημαίνει φως μόνο σε μία περίπτωση:

Οταν η ψυχή του ηθοποιού τελικά καταφέρει να λάμψει μέσα από το σώμα του, πράγμα που δεν συμβαίνει πάντα.

Ο,τι λάμπει δεν είναι χρυσός:

Βλέπεις έναν ηθοποιό που φωτογραφίζεται στα εξώφυλλα και λάμπει. Και τον βλέπεις στη σκηνή και έχει φύγει αυτή η λάμψη.

Είμαι πρωταγωνίστρια δέκα χρόνια:

Αλλά δεν με ξέρει κανείς. Κάθε χρόνο μόλις τελειώσει η σεζόν έχω τον φόβο μη μείνω άνεργη.

Τα όρια ενός ηθοποιού πάνω στη σκηνή:

Η απόλυτη ευχαρίστηση του ίδιου αλλά και του κοινού.

Τι εννοώ:

Ο έξυπνος ηθοποιός, ο τεχνίτης του είδους δεν αφήνει τις εκρήξεις του να ολοκληρωθούν, τις διατηρεί συνεχώς κάτω από ένα καπάκι. Μπορεί να σιγοβράζει, αλλά ποτέ δεν εκρήγνυται.

Ο λόγος που συγκρατείται:

Για να μη φτάσει ούτε το κοινό αλλ’ ούτε ο ηθοποιός στον κορεσμό. Ο ηθοποιός από το κείμενο και το κοινό από αυτό που βλέπει στη σκηνή.

Οταν ένας ηθοποιός κάνει σαρδάμ:

Δεν είναι κακό. Είναι κάτι ανθρώπινο.

Η αγαπημένη μου φράση στο έργο που παίζω τώρα:

Θα έπρεπε να ζήσω.

Οταν ένας ηθοποιός αρρωστήσει:

Σφίγγει τα δόντια και βγαίνει στη σκηνή.

Η ομορφιά στη ζωή ανοίγει πολλές πόρτες:

Αν μπεις σε ένα μαγαζί, αλλιώς θα σου πουν «καλημέρα» αν είσαι όμορφος και διαφορετικά αν είσαι άσχημος.

Δεν είμαι όμορφη:

Αλλά μια γυναίκα που μπορεί να είναι όμορφη.

Ενας ηθοποιός μπορεί να παίξει τα πάντα:

Δεν πιστεύω ότι πρέπει να παίζει σύμφωνα με τα σωματικά του προσόντα.

Ενα παράδειγμα:

Ενας κοντός ηθοποιός μπορεί να μπει τόσο μέσα στον ρόλο που να μοιάζει τεράστιος στα μάτια των θεατών.

Κάνω τηλεόραση:

Αλλά δεν το ξέρει κανείς.

Το χειροκρότημα δεν είναι ο μοναδικός τρόπος επικοινωνίας ηθοποιού – κοινού:

Υπάρχουν στιγμές που μια αίθουσα σταματά να αναπνέει και εσύ το καταλαβαίνεις, εισπνέεις αυτή τη σιωπή.

Μελλοντικό σχέδιο:

Να παίξω Κλυταιμνήστρα. Είμαι ακόμη μικρή όμως.

Ποτέ ένας ηθοποιός δεν βγαίνει στη σύνταξη:

Εχουμε παραδείγματα ηθοποιών που δεν βγαίνει η φωνή τους αλλά πρέπει να παίξουν, γιατί δεν μπορούν να εκφραστούν διαφορετικά. Σάννυ Χατζηαργύρη

Ηθοποιός δεν είναι επάγγελμα:

Τουλάχιστον για μένα που είμαι ακόμη μικρή και άπειρη είναι ένα όνειρο και ελπίζω να παραμείνει.

Αν κάποια στιγμή γίνει επάγγελμα:

Θα φύγει η ευχαρίστηση και η λύτρωση που παίρνω από αυτό.

Δεν χρειάζεται να είσαι όμορφος για να γίνεις ηθοποιός:

Απλώς να έχεις μια ευχάριστη παρουσία και μια ωραία αίσθηση.

Το όνομα που κουβαλάω δεν το νιώθω ως βάρος:

Αλλά τρομερή τύχη, που έχω γιαγιά την Ελένη Χατζηαργύρη.

Θαυμάζω τη γιαγιά μου:

Οχι μόνο γι’ αυτό που είναι στη σκηνή αλλά και γι’ αυτό που είναι στη ζωή.

Εύχομαι να της μοιάσω:

Πρώτα ως άνθρωπος και μετά να αξιωθώ να της μοιάσω και ως ηθοποιός.

Πάω στο καμαρίνι μου μία ώρα πριν:

Γιατί θέλω να ετοιμάζομαι με ηρεμία για να μπορώ να συγκεντρωθώ.

Εμμονη ιδέα προτού βγω στη σκηνή:

Ειδικά στις πρώτες παραστάσεις πίστευα ότι θα ξεχάσω τα λόγια μου.

Οι ανασφάλειες για μια νέα ηθοποιό:

Φεύγουν με τη βοήθεια του σκηνοθέτη και εγώ σε αυτό στάθηκα τυχερή έχοντας στο πλευρό μου έναν σκηνοθέτη – ηθοποιό, τον Σταμάτη Φασουλή.

Οταν ρώτησα τι γίνεται στην περίπτωση που αρρωστήσω, μου απάντησαν:

Ενας ηθοποιός δεν επιτρέπεται να αρρωστήσει.

Ενας ηθοποιός λάμπει:

Οσο είναι αληθινός.

Μικρότερη έλεγα ότι θα γίνω σκηνοθέτης:

Γιατί ντρεπόμουν να πω ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός.

Θέατρο, κινηματογράφος και τηλεόραση:

Διαλέγω θέατρο. Είναι ο φυσικός χώρος ενός ηθοποιού γιατί εκεί μεγαλώνει.

Δεν είμαι αντικειμενική όταν βλέπω μια παράσταση:

Οταν σε αυτήν παίζουν φίλοι μου. Επειδή τους γνωρίζω τόσο καλά δυσκολεύομαι να δω τα λάθη τους.

Η επιτυχία μιας παράστασης:

Οταν ο ηθοποιός σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη καταφέρουν να βγάλουν στην παράσταση αυτό ακριβώς που εννοούσε ο συγγραφέας τη στιγμή που το έγραφε.

Εχω πάντα την ανασφάλεια:

Αν ήμουν καλή. Θα ήθελα να υπήρχε κάποιος στο τέλος κάθε παράστασης και να μου λέει αν τα πήγα καλά ή όχι.

Πρότυπο ηθοποιού για μένα:

Η γιαγιά μου.

Οταν βρίσκομαι πάνω στη σκηνή:

Δεν βλέπω τι γίνεται κάτω στην πλατεία, απλώς τους αισθάνομαι.

Τι εννοώ;

Οταν το κοινό είναι θερμό η παράσταση απογειώνεται.

Το πιο εύκολο κοινό:

Ως αίσθηση είναι αυτό των παιδιών αλλά δεν είναι αλήθεια. Αν ένα παιδί βρει βαρετό το έργο, αν δεν παίζεις εσύ καλά, θα αρχίσει να τρέχει, να φωνάζει, ενώ ένας μεγάλος θα μείνει σιωπηλός.

Πού παίζουν:

Μάνια Παπαδημητρίου: Απλό – Κεντρική Σκηνή: «Φεγγάρι για καταραμένους» του Ευγένιου Ο’ Νιλ

Μαριάνθη Σοντάκη: Δανδουλάκη – Κεντρική Σκηνή: «Μάστερ Κλας» του Μακ νάλι

Κερασία Σαμαρά: Εθνικό – Κοτοπούλη – Ρεξ: «Βίρα τις άγκυρες» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα

Σάννυ Χατζηαργύρη: Μικρή Πόρτα: «Ελίζα» της Ξένιας Καλογεροπούλου