Οταν κάποτε ο Πικάσο ακούμπησε το δάχτυλό του σε μια φωτογραφία ενός έργου του Μιχαήλ Αγγέλου από την Καπέλα Σιξτίνα ακολούθησε τη γραμμή του σώματος και φώναξε: «Τι ηδονή να ακολουθείς αυτή τη γραμμή».
Την ίδια ανείπωτη ευχαρίστηση προσφέρει η θέαση των σχεδίων – μονοκονδυλιών του Πικάσο, που ολοκληρώνεται αν κάποιος κάνει αυτό που έκανε ο ίδιος ο Πικάσο· αν ακολουθήσει τη μαγική διαδρομή που ακολούθησε η πένα του μεγαλύτερου καλλιτέχνη του 20ού αιώνα. Περίπου εξήντα σχέδια – μονοκονδυλιές καθώς επίσης και ένας πλήρης κατάλογος στον οποίο αναγράφεται ο τίτλος του σχεδίου, το υλικό το οποίο χρησιμοποιήθηκε (μολύβι, μελάνι, γραφίτης), η χρονολογία δημιουργίας του καθώς και η συλλογή στην οποία ανήκει συμπεριλαμβάνονται στο λεύκωμα το οποίο θα κυκλοφορήσει ταυτόχρονα σε πολλές χώρες στο τέλος Απριλίου, με εισαγωγή Δρ. Τόμας Χέιντεν. Η ελληνική έκδοση συνοδεύεται από προλογικό σημείωμα του Αλέκου Φασιανού . Τα σχέδια συμπληρώνονται από αφορισμούς του Πικάσο, που φωτίζουν όχι μόνο την ανθρώπινη πλευρά του αλλά και το έργο του. Στο σύνολο της δημιουργίας αυτού του μεγάλου καλλιτέχνη του 20ου αιώνα, οι μονοκονδυλιές του αποτελούν ένα περιθωριακό φαινόμενο η ενασχόλησή του με το είδος έφθασε στο αποκορύφωμά της τα χρόνια 1918 ως 1924 , για το οποίο ο Ανρί Μισό είπε: «Αν έπρεπε να διαλέξω από τα έργα του, θα διάλεγα τα σχέδιά του χωρίς κανένα δισταγμό… Είναι μέσα από τη φρενήρη πένα του που η προσωπικότητά του μπορεί να εκφραστεί χωρίς τον παραμικρό περιορισμό».
Και ο Αλέκος Φασιανός σημειώνει για τους αρλεκίνους, τους πιερότους, τους ταύρους, τους μουσικούς, τα ζώα και τα πουλιά που ο Πικάσο σχεδίασε με μια μόνο κίνηση, χωρίς να σηκώσει το μολύβι ή την πένα του από το χαρτί: «Ζηλεύω τον Πικάσο, σχεδιάζει σαν να γράφει, σαν ένας βιολιστής που γνωρίζει τόσο καλά το όργανό του, που μας γεμίζει μελωδίες χωρίς να σκέφτεται, λες και όλα βγαίνουν από το μαγικό του χέρι».
