Γρηγόρης Καλφέλης

Δύο χρόνια μετά την πραγματική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο τελευταίος στις 20 Σεπτεμβρίου δολοφονήθηκε ακόμη μία φορά

Ο Αλέξης Τσίπρας νίκησε θριαμβευτικά στις εκλογές, αλλά εγκατέλειψε «την αριστερή ορθοδοξία ακόμη και στην ίδια την ιδιωτική του ζωή

Ο Αλέξης Τσίπρας, ενώ μάχεται για τη δημόσια εκπαίδευση, στέλνει το παιδί του σε πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, γιατί προφανώς δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην κρατική εκπαίδευση.

Στην πολιτική επιστήμη το «παλιό» και το «νέο» - ως μεγέθη- συνδέθηκαν κυρίως με ιδεολογικές επιλογές και αυτό ο κ. Τσίπρας , ενόψει των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου, δεν θέλει να το κατανοήσει σκόπιμα και εντελώς παραπλανητικά.

Πηγαίνουμε σε εκλογές και είμαστε όλοι μάρτυρες ενός παρακμιακού πολέμου ανάμεσα στα πρόσωπα τα οποία συγκροτούσαν τον άλλοτε ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ.

Το μόνο πράγμα το οποίο δεν χρειάζεται σήμερα η χώρα είναι οι εκλογές! Γιατί; Γιατί με τη δολοφονική διαπραγμάτευση του κ. Βαρουφάκη

Εχει άραγε ποινικές ευθύνες ο κ. Βαρουφάκης; Πάνω σε αυτό το επίπεδο θα ήθελα να διατυπώσω τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

Ενώ η Ελλάδα έχει βυθιστεί στους χαοτικούς περιορισμούς των κεφαλαιακών ελέγχων -

Υπάρχουν ιστορικές στιγμές – όπως λέει ο αμερικανός διανοούμενος Ρίτσαρντ Ρόρτυ

Επειτα από πέντε μήνες μπορούμε να κάνουμε μια σύντομη ιδεολογική αποτίμηση

Η διενέργεια του δημοψηφίσματος της Κυριακής της 5ης Ιουλίου υλοποιείται...

Η Ελλάδα μπήκε σε τροχιά «θανάτου» και δεν θυμίζει πλέον ομαλή

Mια δημοκρατική, αλλά πλήρως καταστροφική επιλογή υπό τις σημερινές συνθήκες.

Μήπως φθάνουμε πλέον σε εντάσεις που εμπεριέχουν...

Είναι σαφές πλέον ότι είναι κοινοβουλευτικά αδόκιμο και ιστορικά επικίνδυνο ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας να διαπραγματεύεται μόνος του την τεράστια εθνική και πολιτισμική επιλογή που αφορά την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και την Ευρώπη.

Ο κ. Τσίπρας παρότρυνε την αδιάλλακτη ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ να ξαναδιαβάσει το έργο του Χέμινγκγουεϊ «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα»

Στις 28 Μαίου του 2015 στο Φύλλο της Κυβέρνησης ( ΦΕΚ 977) δημοσιεύτηκε

Τελικά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία οργανική σχέση με την κουλτούρα της Αριστεράς και αμνηστεύει απαράδεκτα τους απανταχού φοροφυγάδες. Τι εννοώ;

Η Πρόεδρος της Βουλής απασχολεί συνεχώς το δημόσιο γίγνεσθαι και το ζήτημα είναι εάν με τη συνολική της στάση - και ως δημόσιο πρόσωπο - διαπαιδαγωγεί θετικά ή αρνητικά

Μπορεί να πιστεύει κανείς στο θαυματουργό άγγιγμα των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας;...