Γνώμες

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Εως τώρα ουδείς περιμένει και καμία δημοσκόπηση δεν δείχνει ότι ένα κόμμα Σαλμά ή Σαμαρά ή Τσίπρα ή Καραμανλή ή Καμμένου θα μπορούσε να διαταράξει τους βασικούς πολιτικούς συσχετισμούς

Το δημογραφικό έχει βαθιές ρίζες στο σύστημα αξιών που διαμορφώθηκε μέσα στο πλαίσιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης

Η επιλογή της Ελλάδα να επενδύσει σε μία στρατηγική μηδενικού ρίσκου, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, οδήγησε την ελληνική διπλωματία σε μια ιδιότυπη ατροφία

Με προβλημάτισε λίγο περισσότερο η επαγγελία «μιας ηθικής και αξιακής επανάστασης». Οχι επειδή τέτοιου τύπου επαναστάσεις δεν περιλαμβάνονται ιδιαίτερα στο οπλοστάσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ιδίως μετά την αποτυχία του Σαβοναρόλα στη Φλωρεντία.

Μετά και τις εξελίξεις του Ουκρανικού, θα πρέπει να αναθεωρηθεί η εξωτερική μας πολιτική… τι αναμένουμε;

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Είμαστε μια χώρα όπου οι ταβέρνες κάνουν κοινωνικούς αγώνες και οι μαφίες βγάζουν μητροπολίτες

Ευτυχώς, πριν από 51 χρόνια, η δημοκρατία επανήλθε στη χώρα που τη γέννησε. Αλλά οι δημοκρατίες είναι εύθραυστες και δεν βλάπτει να γνωρίζουμε τα «μαθηματικά τους»!

Ο Φοίβος Οικονομίδης γράφει για ταξίδια με σκουληκότρυπες, OLED οθόνες και ακριβά πλοία, αλλά πολύ περισσότερο για τη ματαιότητα της εξιδανίκευσης των διακοπών και την «οικονομία εμπειριών».

Το ενδιαφέρον είναι ότι η επιστροφή του δεν έρχεται απλώς με άλλο ένα πρότζεκτ αλλά με μια συνεργασία που ενέχει εντός της τον πυρήνα της οικογένειας: ο πατέρας μπροστά στην κάμερα, ο γιος πίσω από αυτήν.

Αν την Ιστορία γράφουν (πλέον) και οι ανώνυμοι, οι συγκεκριμένες μελέτες περίπτωσης επαναφέρουν στην επικαιρότητα το ζήτημα των αφανών-επιφανών που περιμένουν υπομονετικά δεκαετίες έως τη στιγμή που κάποιος/κάποια θα αφηγηθεί την ιστορία τους.

Kάθε κουλτούρα, θρησκεία, φιλοσοφία είναι ένας μηχανισμός άμυνας απέναντι στον τρόμο της ανυπαρξίας. Δεν υπάρχει νόημα για τον άνθρωπο πέρα από τη θνητότητα.

Ενας αριθμός 9,1% του αθροίσματος των ΑΕΠ του πλανήτη το 2023 αφορούσε την παγκόσμια τουριστική κίνηση.

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Μοιάζει η χώρα να κινείται σε δύο ταχύτητες, που εκπροσωπούν δύο διακριτούς κόσμους: η μία ταχύτητα αφορά αυτούς που τη βλέπουν σαν καρτ ποστάλ και η δεύτερη αυτούς και αυτές που έχουν την ατυχία να απεικονίζονται σ’ αυτή την καρτ ποστάλ.

Το σχέδιο, οι αντιπαραθέσεις και το πραγματικό ζητούμενο για την Βασιλίσσης Όλγας

Σωρευτικά τα επεισόδια αυτά αποκαλύπτουν μία αργή αλλά συνεχή διολίσθηση προς ένα μοντέλο «αντιφιλελεύθερης δημοκρατίας», η οποία, βέβαια, μόνον κατ' όνομα είναι δημοκρατία. Η διολίσθηση αυτή πρέπει να σταματήσει πριν να είναι πολύ αργά!

Μια αμυντική πολιτική που ενισχύει την εγχώρια παραγωγή, επενδύει στην καινοτομία και λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια, δεν είναι απλώς πιο αποτελεσματική· είναι πραγματικά πατριωτική.

Τι να κάνει κι ο δήμαρχος; Να πάρει τη Flotilla από Βαρκελώνη; Ή μήπως να ξεκινήσει για τη Γάζα με ταξί;