Γνώμες

Ο Φοίβος Οικονομίδης σκηνοθετεί ένα μονόπρακτο για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, όπου ένα διανοητικό παιχνίδι παίρνει μυστήρια τροπή. Αλλά, γιατί δικαιούται να κλαίει το μωρό;

Πρόκειται για έναν πολιτισμό που μετρά τα βήματά του ενώ έχει ξεχάσει τον προορισμό του, που λατρεύει τη διαφάνεια ενώ τελειοποιεί την τέχνη τού να παρακολουθεί χωρίς να φαίνεται.

Η αμερικανική αυτοκρατορική ισχύς δεν δεσμεύεται ούτε από κανόνες ούτε από κάποια συνεκτική φιλελεύθερη ιδεολογία...

Ζούμε μέσα στην αβεβαιότητα χωρίς πια τήρηση κανόνων, χωρίς αρχές, αξίες, ιδανικά, και είναι φανερό ότι βιώνουμε μια μετάβαση

Η επιστημονική γνώση τείνει να γίνει καταδικαστέα. Στην καλύτερη, αντιμετωπίζεται με ένα είδος ανοχής

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον, αν υπήρχε κάποιου είδους μετά θάνατον ζωή, να ακούς να συζητούν ο Καποδίστριας με την Μπαρντό, πιθανότατα στα γαλλικά, αναλύοντας εναλλάξ την τέχνη του κινηματογράφου και της πολιτικής

Σκληρή και τρυφερή, άγρια και συμπονετική, ικανή να μας λυγίσει και την ίδια στιγμή να μας δώσει ένα χέρι να σηκωθούμε

Ο Ελ Κααμπί αποτελεί αντικείμενο ανάλυσης γιατί είναι λιτός και αμείλικτος.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί που θα μπορούσαν να είναι όπλο για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα λειτούργησαν στην πλειονότητά τους ως γραφεία εξυπηρέτησης πελατειακών σχέσεων

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Μεταξύ Ουτοπίας και Δυστοπίας τί να διαλέξει κανείς;

Σε μια εποχή που ζητούσε λύτρωση και νόημα, ο Κώστας Σημίτης μίλησε για κανόνες και θεσμούς. Το ντοκιμαντέρ του ΒΗΜΑΤΟΣ επιστρέφει σε αυτή την εποχή.

Το πρόβλημα τελικά με τα μέσα δεν είναι μόνο ότι σπανίως αγιάζουν από τον σκοπό. Αλλά ότι υπάρχουν και φορές που τον μουτζουρώνουν.

Και τι θα γίνει όταν και αν ο Τράμπ, «καθαρίσει» με τη ζώνη επιρροής του, στο δυτικό ημισφαίριο και αποφασίσει να ασχοληθεί με την Αν. Μεσόγειο και το Αιγαίο, ακριβώς με την ίδια λογική.

Η ιστορία της Novartis κατέδειξε με τον πλέον εμφαντικό τρόπο πως η δημοκρατία είναι ένα ευαίσθητο πολίτευμα στο οποίο υπό προϋποθέσεις μπορεί να εμφανιστούν, αν δεν υπάρχουν πάντα αντιστάσεις και οι αναγκαίες επιφυλακές, φαινόμενα κατάρρευσης και διολίσθησης στις πιο ακραίες και αντιδημοκρατικές πρακτικές.

Ο αντισυστημισμός είναι εύκολος, άκοπος. Είναι αποτελεσματικός, δεν έχει ανάγκη πολλά-πολλά, χρειάζεται απλώς να προκαλεί θόρυβο, να κάνει «βαβούρα»

Τα κουσούρια δεν τα φέρουμε σε κάποιον γενετικό κώδικα, αλλά τα αναπτύσσουμε ζώντας στη χώρα της πατέντας

Αν μια εξουσία χρειάζεται πάντα και άλλον χρόνο, ταυτόχρονα ο ίδιος αυτός χρόνος την απειλεί, αφού οι ευκαιρίες που δίνει συνυπάρχουν με τη φθορά

Οταν ο πυρήνας του προβλήματος είναι η εξέγερση αυτή καθαυτήν και όχι οι παροχές, ό,τι και αν δώσει ο κάθε ηγέτης δεν θα ικανοποιήσει τους πολίτες, οι οποίοι ζουν σε συνθήκες πραγματικής ή προσλαμβανόμενης επισφάλειας

Το ζήτημα των μπλόκων δεν είναι πρόβλημα δημόσιας τάξης αλλά πολιτικής ευθύνης. Η διαρκής αναβολή δομικών αποφάσεων αποκαλύπτει έλλειμμα στρατηγικής και πολιτικού θάρρους.