Σε έχω κακομαάθει αναγνώστη με τους ειρωνικούς μου γρίφους και τους αφορισμούς
«Κοινό σχέδιο δράσης», για συνεργασία στο προσφυγικό υπέγραψαν, πριν από δύο ημέρες, η Βιέννη με τα Σκόπια
Eκείνο που συνέβη στις 23 Φεβρουαρίου 1966, ακριβώς πενήντα χρόνια πριν από τη χθεσινή ημέρα, ούτε είχε
Είναι λίγο ετεροχρονισμένο, αλλά έχει τη σημασία του. Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, μου λένε, ο Αλ. Τσίπρας
Ενα μικρό στενό που κατέληγε στη μεγάλη κεντρική λεωφόρο. Στη γωνία το φαρμακείο. Ή παπουτσάδικο; Τόσα χρόνια μετά, δεν μπορώ να θυμηθώ.
Η Χίλαρι παλεύει χρόνια τώρα να το απωθήσει στο υποσυνείδητό της (στο πιο ανήλιαγο μπουντρούμι του), αλλά ο Μπιλ Κλίντον είναι δεινός multitasker.
Ζούμε το τέλος μιας χώρας. Δυστυχώς, της δικής μας, τουλάχιστον όπως την ξέραμε μέχρι τώρα.
Όσο περνά ο καιρός η κατάσταση περιπλέκεται για τη χώρα. Το εξωτερικό μέτωπο είναι απόλυτα δυσμενές και το εσωτερικό δεν λέει να κοπάσει.
Κατάθλιψη με πιάνει κάθε φορά που πηγαίνω στο Λονδίνο. Δεν φταίει ο καιρός που - αυτή ιδιαίτερα την εποχή - είναι καταθλιπτικός με μία μόνιμη γκριζάδα, θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν κι αυτό το εκνευριστικό ψιλόβροχο.
Αναταραχή επικρατεί σε μεγάλο τμήμα του μουσουλμανικού κόσμου. Στη Συρία ένας βάναυσος πόλεμος
Πάρτε χαρτί και μολύβι και υπολογίστε. Μόνο κατά την παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο έχουν ψηφιστεί 79
«Αν πεθάνει το Ποτάμι, θα πεθάνω και εγώ μαζί του».
Μια μέρα του Νοεμβρίου του 1982, 11 παίκτες μπήκαν στο γήπεδο με ένα περίεργο σλόγκαν στο πίσω μέρος της φανέλας
Στο Κολωνάκι θα λειτουργούν εφεξής είκοσι ένα καταστήματα υποδημάτων και το καθένα από αυτά θα απασχολεί έξι υπαλλήλους.
Τα προχθεσινά επεισόδια στην Κρήτη, με ύβρεις και βιαιότητες που υπερβαίνουν το δημοκρατικό μέτρο, δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού...
Οτι η Ελλάδα είναι παγιδευμένη σε επικίνδυνο κύκλο εξωτερικών πιέσεων και εσωτερικών εντάσεων δεν χωρεί καμία αμφιβολία.
Ο χώρος της Κεντροαριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας ή όπως αλλιώς θέλετε να τον προσδιορίσουμε υποφέρει από την ίδια παθογένεια που πλήττει συνολικά τη χώρα.
Υπήρχε παλαιότερα ένα σλόγκαν για την οικονομική ενίσχυση του ΠαΣοΚ - νομίζω - που έλεγε «λίγα από πολλούς και όχι πολλά από λίγους».
Η πρόσφατη διαδικασία ανάδειξης νέας ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας επιβεβαίωσε δύο από τα κεντρικά χαρακτηριστικά της πολιτικής ιστορίας του κόμματος.
Ο«ακατονόμαστος» είναι ένας λαϊκός διασκεδαστής. Αλλά όχι ένας απλός διασκεδαστής: