Μισή ώρα διήρκησε η πολυαναμενόμενη ομιλία του Ρούμπιο, που επρόκειτο να δώσει απαντήσεις στη χθεσινή του καγκελάριου Μερτς και να καθησυχάσει τους Ευρωπαίους ότι παραμένουν έμπιστοι εταίροι στο ΝΑΤΟ. Καταρχήν, ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών εξέπληξε με μια σαφή – σε ορισμένα σημεία ακόμη και συναισθηματική – δέσμευση στις διατλαντικές σχέσεις.

Σε αντίθεση με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, J. D. Vance, πριν από ένα χρόνο, ο Ρούμπιο δεν επέκρινε τους ευρωπαίους συμμάχους, αλλά εξέφρασε την επιθυμία, οι ΗΠΑ να διαμορφώσουν τον νέο αιώνα μαζί με τους Ευρωπαίους, «τους πολύτιμους συμμάχους και παλιούς φίλους μας». Υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ θέλουν συμμάχους που να είναι ισχυροί. Ούτε λόγος για την Ουκρανία και τον ρωσικό επιθετικό πόλεμο, που σε λίγες ημέρες περνά στον πέμπτο χρόνο, «περισσότερο από ότι ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος», όπως υπενθυμίζουν συνεχώς οι σχολιαστές. Ούτε λέξη για τις άλλες εστίες κρίσης, όπως η Γάζα, η Βενεζουέλα, ή το Ιράν, όπου οι ΗΠΑ ακολουθούν δική τους γραμμή, αδιαφορώντας για το διεθνές δίκαιο.

Ο Ρούμπιο προειδοποίησε για αλλαγές σε μια σειρά από εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών. Π.χ. η διεθνής τάξη πρέπει να εξυπηρετεί και πάλι τους ανθρώπους, η αποβιομηχάνιση πρέπει να σταματήσει, η μετανάστευση πρέπει να περιοριστεί, επειδή αποσταθεροποιεί τις δυτικές κοινωνίες. Επίσης, η προστασία του κλίματος είναι ένα κακό, στο οποίο ειδικά οι Ευρωπαίοι έχουν υποκύψει σε αυτόν με «λατρευτικό» τρόπο σκέψης.

Για τη σαφή δέσμευσή του προς τους παλιούς φίλους στην Ευρώπη, χειροκροτήθηκε από το κοινό, που είχε σηκωθεί από τη θέση του. Αλλά μια ομιλία «εκτός έδρας», δεν μπορεί να αποκαταστήσει σχέσεις εμπιστοσύνης, που έχουν διαρραγεί.

Η ομιλία του στο Μόναχο επιβεβαιώνει τους φόβους των Ευρωπαίων.

Το μήνυμά του, ναι στις διατλαντικές σχέσεις, αλλά υπό αμερικανικούς όρους.

Οι επόμενοι σταθμοί του μετά το Μόναχο, είναι ενδεικτικοί. Ο Ρούμπιο επισκέπτεται την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.