Το επταήμερο του Διόδωρου

Η ημέρα ξεκίνησε αργά, κατά το μεσημέρι, αλλά καλά. Το τρόλεϊ δεν άργησε, ούτε ήταν γεμάτο. Διάλεξα και κάθησα δίπλα σε κοπελιά που φορούσε και αυτή κασκόλ – λευκό αυτή, γαλάζιο εγώ

Το επταήμερο του Διόδωρου | tovima.gr
Το δίκαιο του ισχυρότερου



Ενδυματολογική πρόταση για όσες προτιμούν τις βέσπες από τα τρόλεϊ

Η ημέρα ξεκίνησε αργά, κατά το μεσημέρι, αλλά καλά. Το τρόλεϊ δεν άργησε, ούτε ήταν γεμάτο. Διάλεξα και κάθησα δίπλα σε κοπελιά που φορούσε και αυτή κασκόλ – λευκό αυτή, γαλάζιο εγώ, φιγουρινάκια ήμασταν – γιατί για ομορφιά τα φορούσαμε· εντάξει, γύρισε ο καιρός σε βοριά αλλά όχι πως έκανε και κρύο.

Ημερολόγιό μου, αποφάσισα να ξυρίζομαι κάθε ημέρα, να κόβω τα νύχια μου τακτικά, να χτενίζομαι προσεκτικά, να κυκλοφορώ με φρεσκολουσμένο το κορμί και ντυμένος όσο πιο κομψά ξέρω και μπορώ – και κυρίως να φορώ ανοιχτά χρώματα. Τα δύο πρώτα είναι μαθήματα από το Παρίσι, είχα ξεχάσει πόσο προσέχουν την εμφάνισή τους οι Γαλλίδες και οι Γάλλοι. Τα ανοιχτά χρώματα είναι για να αντιπαλέψουμε την κατάθλιψη που απλώνει τα πλοκάμια της σε όλη τη χώρα και μας σφίγγουν ασφυκτικά, να μας πνίξουν.
  • Πρέπει να κάνει καμπάνια ο Γιώργος Καμίνης, να πείσει τους δημότες του να γυρίζουν καλοντυμένοι/ες και να βάλουν χρώματα πάνω τους. Γιατί ούτε με τους μαγαρισμένους άθλιους τοίχους της πόλης μπορεί τα βγάλει πέρα ούτε τα γκρεμισμένα, παρατημένα, καμένα σπίτια μπορεί να ξαναχτίσει ούτε τα γκρίζα ρολά των χρεοκοπημένων μαγαζιών μπορεί να σηκώσει ούτε τα κόμματα, την κυβέρνηση, τη Βουλή μπορεί να αλλάξει ούτε στους ανέργους να βρει δουλειά. Για να αντιμετωπίσουμε τον μαύρο χειμώνα που έρχεται πρέπει να ομορφύνουμε εμείς, αφού δεν μπορούμε να ομορφύνουμε το ανεξέλεγκτο περιβάλλον.
  • Παράδειγμα: ο μαντρότοιχος του Πανελληνίου, που αντικρίζω καθώς το τρόλεϊ έστριψε από την Κυψέλης στην Κοδριγκτώνος, την άνοιξη είχε καθαριστεί από τα φρικτά γκράφιτι και τα αιμοβόρα συνθήματα· τώρα είναι πάλι γεμάτος.
Αυτοί που επιτίθενται στο γούστο και την ηρεμία είναι οι ίδιοι που μάχονται εναντίον της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων χώρων και έχουν καταφέρει στο Πεδίον του Αρεως να μην υπάρχει πια ούτε περίπτερο. Αλλά οι ίδιοι ιδιωτικοποιούν τον δημόσιο χώρο γράφοντας και ζωγραφίζοντας ό,τι τους αρέσει στους τοίχους που βλέπουμε όλοι μας.
Βιώνουμε ασταμάτητο πόλεμο, μικρών και μεγάλων στρατευμάτων και ελεύθερων σκοπευτών, για κυριαρχία. Και οι κυρίαρχοι, τα κόμματα, μας επέβαλαν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που ζούμε. Οι δευτερότεροι πλιατσικολογούν και απογυμνώνουν τον βίο μας από κάθε τι που τον ομόρφαινε.
  • Στρίβει και βγαίνει στην Πατησίων το τρόλεϊ – πάλι καλά: από τότε που έκαψαν κάποιο μπροστά από το Πολυτεχνείο, όταν υπάρχουν διαδηλωτές (ακόμη και μακριά, στο Σύνταγμα, ας πούμε) τρόλεϊ και λεωφορεία πάνε από παράλληλους δρόμους. Ξεροσταλιάζουν ανίδεοι περιμένοντας στη στάση του Πολυτεχνείου αυτοί που ελπίζουν να γίνουν επιβάτες.
Δεν θα έπρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι υπέρ του πανεπιστημιακού ασύλου και άρα της φιλοξενίας στο Πολυτεχνείο ομάδων που όποτε τους καπνίσει καίνε και ρημάζουν – δεν θα έπρεπε να στέλνει κάποιον να ειδοποιεί τους απελπισμένους στη στάση «μην περιμένετε»; Είναι το αντίστοιχο αυτού που είχε προτείνει το καλοκαίρι ο Αριστείδης Μπαλτάς, να μοιράζουν νερό οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ στους συνταξιούχους που λιάζονταν στις ουρές των ΑΤΜ. Δεν είναι αυτονόητο ότι, όταν το κόμμα σου κάνει αγώνα, είτε αντιμνημονιακό είτε υπερασυλιακό, πρέπει να συμμετέχεις;
Πόσο μας κοστίζουν οι βουλευτές;


Αλλά ο Μπαλτάς είναι θεωρητικός, δεν έχει πάει σε Σχολή Πολέμου, για τούτο τον τιμά ο κομαντάντε Αλέξης – δεν ξέρει πως οι πολεμιστές δεν ενδιαφέρονται για τον άμαχο πληθυσμό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να νικήσουν, τίποτα δεν επιτρέπεται να τους περισπά από τον στόχο αυτόν. Τα διάφορα όμορφα του Μάο («ο αντάρτης πρέπει να είναι με τον λαό σαν το ψάρι μέσα στο νερό») ήσαν σκέτη προπαγάνδα. Οι πολεμιστές ξέρουν πως θα κερδίσουν αν τους φοβάται ο κόσμος, όχι αν τους αγαπάει.
  • Σταδίου: ακούω τραγούδια από μεγάφωνο και συνθήματα. ‘Η ΚΚΕ ή ΧΑ θα είναι, σκέφτομαι· μόνο αυτοί κάνουν με τέτοια ντεμοντέ μέσα τον πόλεμό τους. «Το ΤΕΙ Λαμίας και οι φοιτητές της εστίας του ΤΕΙ συμπαρίστανται» πιάνει το αφτί μου. Εχει συγκέντρωση το ΠΑΜΕ του ΚΚΕ στις 2 στην Ομόνοια, διαβάζω στα πανό. Για το ΤΕΙ Λαμίας; Δεν καταλαβαίνω. Ας είμαι ευχαριστημένος που δεν έχουν κλείσει τον δρόμο, σκέφτομαι.
  • Σύνταγμα, βλέπω τη Βουλή, θυμάμαι πως ψηφίζουν τα προαπαιτούμενα σήμερα – α, για τούτο διαδηλώνει το ΚΚΕ. Μόνο του, καμιά σχέση με τις «παλλαϊκές κινητοποιήσεις» τις τετραετίας 2010-14. Ψηφίζουν αυτά που δεν έχουν εφαρμοστεί και ας έχουν ξαναψηφιστεί. Νεοδημοκρατικά, πασοκικά, συριζαϊκά στρατεύματα συγκρούστηκαν για πέντε ολόκληρα χρόνια, έκαναν τη χώρα βουβό και απελπισμένο κρανίου τόπο. Και εμείς όλοι, παράπλευρες απώλειες – ποιος νοιάζεται; Για τούτο θέλω να επιβιώσει και να συνεχίσει το Ποτάμι: είναι το μόνο κόμμα που δεν κάνει πόλεμο.
Χάρη στο γεγονός ότι από 4% ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε στο 36% και οι βουλευτές του από 10 έγιναν 145 ηρεμήσαμε, μπορούμε να κοιτάξουμε πώς θα γιάνουμε τις πληγές μας, που ελπίζουμε πως δεν είναι αθεράπευτες. Χρωστάμε ευγνωμοσύνη στους 135 καινούργιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Βεβαίως, για να γίνουν αυτοί βουλευτές και να ψηφίζουν αριστερά μνημόνια έχουμε capital controls, ύφεση, ανεργία, έκλεισαν μαγαζιά – και ένα στη Βαρβάκειο που πολύ το εκτιμούσα. Μετά από 60 χρόνια ύπαρξης, από τα οποία 5 μνημονιακά, το επτάμηνο του ΣΥΡΙΖΑ το αποτελείωσε.
Καθένας από τους 135 ΣΥΡΙΖΑ εκλέχτηκε κλείνοντας εκατοντάδες μαγαζιά και δημιουργώντας χιλιάδες ανέργους. Εβαλαν τις τελευταίες, ελπίζω, πινελιές στο πανέμορφο έργο των προηγουμένως κυβερνώντων βουλευτών. Το αν παίρνουν οι εκπρόσωποί μας πέντε ή δέκα χιλιάδες ευρώ είναι το πρόβλημά μας; ‘Η η σφαγή των αμάχων που ζήσαμε και ζούμε;
Μετρό, Μέγαρο Μουσικής· ανεβαίνει με τα πόδια τις σκάλες για να ασκηθεί το φιγουρίνι με το κασκόλ, το μπεζ σακάκι, το γαλάζιο πουκάμισο, την κόκκινη καζάκα, το μπεζ παντελόνι, τα μαύρα σκαρπίνια – και συνεχίζει με τα πόδια ώσπου να σε βρει, ημερολόγιό μου.
Πρέπει να με επιδοτεί ο Γιώργος Καμίνης, να κυκλοφορώ στην Αθήνα, να ανεβάζω το ηθικό των λεηλατημένων συμπολιτών μας. Αλλιώς θα πάω να μείνω μόνιμα στα Λεχαινά.
γραμματοκιβώτιο
diodorus@tovima.gr

Το επιχειρείν είναι του Σατανά, εξού και οι περιορισμοί. Εξαιρείται το «Οπιον του Λαού», επειδή επιχειρεί κατά του Σατανά.
ΣΤΑΥΡΟΣ, ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ
nnn
Επειδή, κατά τη λαϊκή ρήση, «ένας ίσον κανένας», στη ΝΔ ψάχνουν τον αντι-Τσίπρα για να έχει δύο ο σοφός λαός.
ΑΒΑΔΑΙΟΣ, ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ
nnn
Και ενώ ανορθογραφίες λαμβάνουν χώρα εις παρισινούς τοίχους, στα πάτρια εδάφη τα «γαλλικά» μας είναι άψογα – το επιβεβαίωσε ο Μεϊμαράκης την εβδομάδα που πέρασε. Style relevé.
Γ. Κ. @OTENET.GR
nnn
Χάρηκα και για το ταξίδι σου στο Λουξεμβούργο. Θυμήθηκα το ανέκδοτο για το ταξίδι των νεοπλούτων στο Παρίσι: «Πήγατε στους κήπους του Λουξεμβούργου» τους ρώτησαν μετά την επάνοδο στην Ελλάδα. «Δεν φτάσαμε στο Λουξεμβούργο, περιοριστήκαμε στο Παρίσι αυτή τη φορά» ήταν η απάντηση.
ΠΑ, ΑΠΘ
nnn
Ζούμε την Pax Syrizanelana. Από τους πατρικίους της συγκλήτου δεν απειλείται – εκείνος ο Μιθριδάτης Λαφαζάνης δεν ξέρω τι απεργάζεται εναντίον του tsimprimperium.
Αριστείδης Λιάπης, @gmail.com
Τι γίνεται λοιπόν με τον μέντορα του Πρωθυπουργού και την εταιρεία του, υπάρχει κάτι μεμπτό στην όλη ιστορία ή όχι, δεν πρέπει να μάθουμε; Ο κλάδος των δικαστικών-εισαγγελέων που τόσο φροντίζει τα οικονομικά τους – 4,5 δισ. θα μας κοστίσει η απόφαση του ΣτΕ – δεν θα επιληφθεί;
Εσθήρ Μαρδοχαίου, @gmail.com
nnn
Γ’ αντιπρόεδρος της Βουλής η κυρία Τασία στη ΔΦΑ κυβέρνησή μας. Οταν θα προεδρεύει με κενά έδρανα (τότε παραδίδουν την έδρα οι προηγούμενοι) θα ξέρει πού βρίσκονται οι βουλευτές μας: θα λιάζονται στην Ομόνοια.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
nnn
Τι εννοείτε με το «και γιατί εξαιρείται των capital controls η Εκκλησία»; Δεν αρκεί που δεν φοράει γραβάτα ο Πρωθυπουργός;
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk