Κρίστιαν Μπέιλ: Το κακό παιδί μαλάκωσε

Μικρός, γοητευόταν από τους γκάνγκστερ. Οταν διένυε τα χρόνια της εφηβείας του στην Αγγλία, είδωλα του Κρίστιαν Μπέιλ ήταν οι αδελφοί Κρέι, δύο διαβόητοι βρετανοί κακοποιοί της δεκαετίας του 1950 και του 1960. «Ο κόσμος γουστάρει να δημιουργεί επικίνδυνους θρύλους» είχε πει πριν από μερικά χρόνια στο «Βήμα», στην παγκόσμια παρουσίαση της ταινίας «Δημόσιος κίνδυνος» στο Λος Αντζελες. «Κι αυτό ίσως να είναι ένα από τα παράξενα της ανθρώπινης φύσης». Τα πράγματα βέβαια λειτούργησαν αρκετά διαφορετικά για τον ουαλό ηθοποιό (30 Ιανουαρίου 1974, Χαβερφορντγουέστ Πέμπορκσαϊρ) που έγινε όνομα από μικρό παιδί παίζοντας στην «Αυτοκρατορία του ήλιου» του Στίβεν Σπίλμπεργκ σε ηλικία μόλις 13 ετών. Τελικά δεν ήταν κάποιος γκάνγκστερ αλλά ο Μπρους Γουέιν, ένας από τους πιο pop διώκτες του εγκλήματος, γνωστός κυρίως ως Μπάτμαν, που μετέτρεψε τον Μπέιλ σε εμπορικό όνομα του κινηματογράφου.

Ομως ο Κρίστιαν Μπέιλ ποτέ δεν επαναπαύτηκε στις δάφνες του Μπάτμαν, τον οποίο υποδύθηκε τρεις φορές σε τρεις τεράστιες επιτυχίες («Batman begins», «Σκοτεινός ιππότης», «Σκοτεινός ιππότης: η επιστροφή»). Και δεν του αρέσει να τον αποκαλούν σταρ. «Αντιλαμβάνομαι το εκτόπισμα που κέρδισα από τον Μπάτμαν αλλά ποτέ δεν μου “κάθησε” καλά ο όρος σταρ, γι’ αυτό και δεν αντιμετώπισα ποτέ τον εαυτό μου σαν τέτοιον» έχει πει ο ίδιος. «Ξέρω ότι ακούγεται κοινότοπο και κλισέ, όμως είναι η αλήθεια. Σε πολλούς αρέσει περισσότερο η φαντασίωση του να είναι ηθοποιοί απ’ ό,τι η δουλειά του ηθοποιού αυτή καθαυτή. Οχι σ’ εμένα».

Κέρδισε το Οσκαρ Β’ ρόλου για το «The fighter» του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ έχοντας υποδυθεί έναν κοκαϊνομανή, αλκοολικό προπονητή πυγμαχίας. Kαι τώρα, επιστρέφει στο πλευρό του ίδιου σκηνοθέτη για τον «Οδηγό διαπλοκής», μια ταινία περιόδου που τοποθετείται στους κακόφημους δρόμους του Νιου Τζέρσεϊ το 1978 για να αφηγηθεί ένα από τα πιο παράξενα σκάνδαλα της δεκαετίας του ’70: την υπόθεση Abscam. Πρόκειται για την ιστορία ενός πανέξυπνου απατεώνα ονόματι Ερβιν Ρόζενφελντ (Μπέιλ), ο οποίος μαζί με την εξίσου γοητευτική και πανούργα συνεταίρο του Σίντνεϊ Πρόσερ (Εϊμι Ανταμς) αναγκάστηκε να συνεργαστεί με έναν πράκτορα του FBI (Μπράντλεϊ Κούπερ) για την παγίδευση μαφιόζων και πολιτικών που επιδίδονταν σε μια σειρά από παράνομες δραστηριότητες.

«Μου αρέσουν τα seventies» είπε ο Μπέιλ μιλώντας για την τελευταία ταινία του που απέσπασε τρεις Χρυσές Σφαίρες –ανάμεσα στις οποίες της καλύτερης ταινίας στην κατηγορία κωμωδία ή μιούζικαλ. «Ηταν μια υπέροχη, απροσδιόριστη εποχή, κάτι σαν ένα Halloween για μια δεκαετία. Τα χρώματα ήταν έντονα, το στυλ αξεπέραστο, η μόδα απερίγραπτη. Σε όλους αρέσει να κοιτάζουν πίσω στα seventies. Ομως οι άνθρωποι δεν είμαστε και τόσο διαφορετικοί σήμερα».

Και όντως, οι άνθρωποι είναι που ενδιαφέρουν περισσότερο τον Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, όχι αυτό καθαυτό το σκάνδαλο. Ο «Οδηγός διαπλοκής» άρχισε να παίρνει μπροστά όταν ο σεναριογράφος Ερικ Γουόρεν Σίνγκερ πλησίασε τους παραγωγούς Τσαρλς Ρόβεν και Ρίτσαρντ Σακλ για να φτιάξουν μια ταινία για την Atlas Entertainment με θέμα το σκάνδαλο Abscam. Οταν όμως οι δύο παραγωγοί παρουσίασαν την ιδέα στον Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, εκείνος πρότεινε μια νέα προσέγγιση: την απομάκρυνση από το σκάνδαλο και την προσήλωση στις προσωπικές αναμνήσεις, στα αισθήματα και στη φαντασία του για να δημιουργήσει μία μυθοπλαστική ταινία χαρακτήρων.

Μέχρι τα τελευταία χρόνια ο Κρίστιαν Μπέιλ ήταν ένας άνθρωπος που όταν θύμωνε το έδειχνε. Η φήμη του δύσκολου δεν τον καταδιώκει τυχαία. Στα γυρίσματα της ταινίας «Εξολοθρευτής: Σωτηρία» προσηλωμένος στον ρόλο του, έφερε τα πάνω κάτω επειδή ένας τεχνικός του συνεργείου τόλμησε να περπατήσει απέναντί του. Η προσοχή του αποσπάστηκε και οι συνέπειες ακολουθούν ακόμη τον Μπέιλ: η φωνή του ξεσπάσματός του προς τον τεχνικό ηχογραφήθηκε, πέρασε στο YouTube και ο Μπέιλ υποχρεώθηκε να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη μέσω μιας ραδιοφωνικής εκπομπής χαρακτηρίζοντας αδικαιολόγητη την πράξη του. «Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα προκύψει την κακιά στιγμή» είπε. Πολλές οι κακές οι στιγμές όμως. Την εποχή του «Σκοτεινού ιππότη» συνελήφθη ως εμπλεκόμενος σε υπόθεση λεκτικής βιαιοπραγίας εναντίον της μητέρας και της αδελφής του στη σουίτα του στο ξενοδοχείο Ντόρτσεστερ (δεν του υποβλήθηκε ποτέ μήνυση).

Τα τελευταία χρόνια και μετά το Οσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου που πήρε για το «The fighter», τέτοιου τύπου επεισόδια δημόσιας έκθεσής του έχουν μειωθεί σημαντικά. Ο Κρίστιαν Μπέιλ εξακολουθεί να παθιάζεται αλλά το κάνει στη δουλειά και στην προσεκτική αντιμετώπιση των ρόλων του, για τους οποίους κυριολεκτικά μεταμορφώνεται. Παρόμοιες περιπτώσεις μεταμόρφωσής του όμως θα βρούμε και σε παλιότερες ταινίες, όπως την υποτιμημένη «Αυγή της απόδρασης» του Βέρνερ Χέρτσογκ, όπου υποδυόμενος έναν αμερικανό αιχμάλωτο των Βιετκόνγκ καταβρόχθισε πραγματικά σκουλήκια, ή τον «Αγρυπνο», για τον οποίο έχασε 30 ολόκληρα κιλά.