Παρατηρώντας κάποιος τα κοινωνικά δίκτυα την ώρα προβολής της σειράς «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» (Alpha) θα διαπιστώσει πως εκτός από τις καλές κριτικές αναπτύσσεται και ένας καταιγισμός αναπαραγωγής με ατάκες των πρωταγωνιστών. Αν μη τι άλλο κάτι τέτοιο σημαίνει απλά ότι το συγκεκριμένο σίριαλ όχι μόνο αρέσει αλλά διαθέτει και στοιχεία που μαρτυρούν πως είναι καλής ποιότητας. Επιπλέον, ακόμη και απέναντι στα μεγαθήρια του ανταγωνισμού – καθημερινές σαπουνόπερες και τούρκικα – άντεξε και μάλιστα πέρασε και μπροστά σε τηλεθέαση ειδικά στα πιο νέα ηλικιακά κοινά. Κατάφερε λοιπόν μία σειρά η οποία διαθέτει απλή συνταγή, τρία ζευγάρια των οποίων την κωμική διάσταση της καθημερινότητας παρακολουθεί ο θεατής, να κερδίσει το στοίχημα. Ξεχωριστή θέση στο καστ έχουν δύο ηθοποιοί με πολυετή θεατρική εμπειρία, αγαπητοί στο κοινό και από τους πλέον απολαυστικούς στην ερμηνεία τους, ο Αντώνης Αντωνίου και η Ελένη Κοκκίδου. Μιλώντας στο «Βήμα» οι δύο πρωταγωνιστές έδωσαν τη δική τους εξήγηση για την επιτυχία, για τη σχέση τους με την τηλεόραση αλλά και για το πόσο αναγκαίο είναι το χιούμορ στη ζωή μας.
Αντώνης Αντωνίου:
«Μπορούμε να τα ξεπεράσουμε όλα»
Υπάρχει εξήγηση στο κλισέ «ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας»;
«Θα ξεκινήσω με το απόφθεγμα “αν ξέραμε το μυστικό θα το κάναμε πάντα”. Δεν νομίζω ότι είναι θέμα συνταγής, αλλά απλώς όταν υπάρχουν οι καλύτερες προθέσεις μπορεί να βγει η χημεία μεταξύ των ηθοποιών και των συγγραφέων και να πάει καλά. Το σενάριο είναι έξοχο, έχει ποιότητα χιούμορ που δύσκολα βρίσκεις. Εξαιρετική είναι η σκηνοθεσία, που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην οργάνωση και στο αποτέλεσμα. Είναι από τις λίγες φορές που όλο το τηλεοπτικό τιμ είναι σε μεγάλη αγωνία, σε καλό, ωραίο κλίμα. Χαίρεσαι να πηγαίνεις για δουλειά. Ηταν πολύ θετικό το γεγονός ότι συνέβη κάτι τέτοιο έτσι ώστε να ανασάνουν και οι έλληνες ηθοποιοί οι οποίοι άρχισαν να κριτικάρονται και να απαξιώνονται».
Ο λόγος για τον οποίο δεν γίνονταν σειρές ήταν οικονομικός μόνο;
«Οχι βέβαια, ποτέ δεν μπορεί να έχει μία αιτία ένα πρόβλημα. Ευθύνεται και η ευκολία που γίνονταν τα πράγματα, η προχειρότητα με την οποία γίνονταν. Την εξαντλήσαμε την κατάσταση, την πήγαμε στα όριά της. Σε καλό όμως βγήκε γιατί ο κόσμος έκανε ένα ωραίο διάλειμμα και τώρα πλέον η επανάκαμψη δίνει άλλου τύπου δυναμική και αποτελέσματα. Κάθε εμπόδιο για καλό».
Μείνατε κι εσείς εκτός. Ζοριστήκατε πολύ;
«Το θέατρο ξέρετε είναι μεγάλη ανακούφιση και αποκούμπι, βρίσκεις την ισορροπία, αντλείς δυνάμεις και επανακάμπτεις. Οι συνθήκες επηρεάζουν τον ηθοποιό, αγωνιάς για το μεροκάματο, για το αν θα φας, αλλά έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν παντού δυσκολίες. Ο,τι σε κλονίζει, σε κάνει να ψάχνεις να βρεις τρόπους να υπάρξεις καλλιτεχνικά. Ολη αυτή η δυσκολία δημιουργεί εγρήγορση και δραστηριότητα. Γι’ αυτό τώρα έχουμε νέες δουλειές σε πλήρη άνθηση. Μπορεί να γκρινιάζουμε για πολλά αλλά έχουμε μεγάλη ανάγκη να εκφραστούμε και να παράγουμε οι Ελληνες».
Οι αμοιβές είναι πολύ χαμηλές;
«Είναι προσαρμοσμένες στο κλίμα οικονομίας. Παλιά λέγαμε να κάνουμε τηλεόραση για να βγάλουμε λεφτά αλλά και τότε πήγαινες σε παραγωγή λόου μπάτζετ».
Πιστεύετε ότι είμαστε σε καλό δρόμο;
«Νομίζω ότι μπορούμε να τα ξεπεράσουμε όλα. Αυτό που λείπει είναι η συνεννόηση των πολιτικών παρατάξεων, η ομοψυχία για να βγούμε από τη δύσκολη θέση. Φτάνει πια η λογική να εξαθλιωθεί ο άλλος για να επιβεβαιωθούμε εμείς, όχι άλλη μιζέρια. Οπως ενωθήκαμε το ’40 όλοι απέναντι στον φασισμό, αυτό θα το απαιτούσα, θα το ήθελα από όλους. Να νιώσουμε για άλλη μια φορά ότι έχουμε κοινή καταγωγή, έχουμε ιστορία, να την τιμήσουμε και να πάμε μπροστά».
Το θέατρο συνεχίζεται για εσάς;
«Εννοείται πως ναι. Θα ανεβάσουμε με τη Νατάσα Ασίκη ένα έργο του Διονύση Χαριτόπουλου. Το θέατρο δεν σταματά ποτέ για εμάς».
Ελένη Κοκκίδου:
«Μέσα από το χιούμορ αντέχεις τον εαυτό σου»
«Μέσα από το χιούμορ αντέχεις τον εαυτό σου»
Αν και δεν δουλεύετε συχνά στην τηλεόραση, τώρα είπατε το «ναι». Γιατί;
«Μου άρεσε πολύ η ιδέα της σειράς, το σενάριο. Επίσης το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης ξέρει πολύ καλά το συγκεκριμένο είδος, της τηλεοπτικής κωμωδίας, και έχει κάνει επιτυχία στο παρελθόν. Η τηλεόραση δεν ήταν κάτι που αναζήτησα στη ζωή μου, ήταν αλλού στραμμένο το ενδιαφέρον μου. Οταν υπήρχαν σειρές ενδιαφέρουσες και προτάσεις, τότε έλεγα ναι, αλλά δεν επεδίωξα την παρουσία μου. Με ενδιαφέρει η εμπειρία και όχι η αμοιβή».
Γιατί αρέσει η σειρά;
«Γιατί ο θεατής αναγνωρίζει τον εαυτό του σε αυτήν. Μέσα από το χιούμορ αντέχεις τον εαυτό σου. Και για μένα το ίδιο ισχύει. Και εγώ την ίδια διαδικασία βιώνω, τον αυτοσαρκασμό. Η κωμωδία δείχνει τη φαιδρή πλευρά του εαυτού μας, τα χούγια μας και λειτουργεί συμφιλιωτικά».
Παρακολουθείτε γενικά τηλεόραση;
«Ναι, όταν είμαι σπίτι βλέπω κάποια προγράμματα. Με ενδιαφέρουν πολύ οι εκπομπές στις οποίες συζητούν θέματα φιλοσοφικά, κοινωνικά. Εκπομπές που αφορούν τα λόγια που σκέφτομαι. Επίσης βλέπω ντοκυμαντέρ, εκπομπές τεχνολογίας, οικονομίας, αισθητικής, ταινίες, καλές σειρές».
Δείχνετε να προτιμάτε περισσότερο το θέατρο από την τηλεόραση πάντως… Πόσο διαφορετικά είναι για σας;
«Η τηλεόραση σχετίζεται με την όραση. Το θέατρο θέτει ερωτήματα, σχετίζεται με το έσω, τον εαυτό, τη συνείδηση. Θέτει έναν στόχο, μια αγωνία. Αυτή είναι και η θεμελιώδης διαφορά τους. Δεν τα αντιμετωπίζω διαφορετικά. Το πρόβλημα στην τηλεόραση είναι ότι δεν έχεις τη χαρά της σκηνής. Το γεγονός όμως ότι έχω έναν συμπαίκτη στη σειρά, τον Αντώνη Αντωνίου, και είμαστε μόνο δύο μας κάνει να λειτουργούμε σχεδόν θεατρικά. Δεν μπαινοβγαίνει κόσμος ούτε αλλάζουμε πολλές σκηνές».
Σας χαροποιεί η επιτυχία;
«Φυσικά! Νιώθω ότι προσφέρω κάτι σε μια γκάμα ανθρώπων. Είναι ωραία η ανταπόκριση του κόσμου. Φίλοι αλλά και άνθρωποι που με αναγνωρίζουν στον δρόμο μου λένε πόσο πολύ τους αρέσει η σειρά και χαίρομαι πολύ. Είναι πρωτόγνωρο για μένα. Είναι σαν να έφτιαξα μια κούκλα με τα χέρια μου και την κοιτάμε κι εγώ και ο κόσμος…».
Επιμένετε θεατρικά να υποθέσω.
«Ναι, θα συνεργαστώ με τον Γιάννη Καλαβριανό σε μια παράσταση στο Bios και θα περιοδεύσουμε κιόλας».
Αν σας ζητούσα να μου πείτε την καλλιτεχνική συνάντηση που σας καθόρισε;
«Η συνάντησή μου με τη “Γυναίκα της Πάτρας”. Με αυτή τη γυναίκα. Την οποία κάποια στιγμή θα επαναλάβω».
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ



