Η διαμάχη του Στέλιου Καζαντζίδη με τις δισκογραφικές εταιρείες αποτελεί σημείο αναφοράς για τα δισκογραφικά χρονικά του τόπου μας. Αρχικά το 1959 ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε διένεξη με τη δισκογραφική εταιρεία Columbia με αφορμή τις μεγάλου μεγέθους πωλήσεις του τραγουδιού «Μαντουμπάλα». Ο δίσκος ξεπέρασε σε πωλήσεις τις 100.000 αντίτυπα, ενώ ο Στέλιος Καζαντζίδης αποκόμισε οικονομικό όφελος μόνο 1.000 δραχμών. Αυτό συνέβη επειδή τότε οι τραγουδιστές ελάμβαναν μόνο ένα εφάπαξ ποσό για τη συμμετοχή τους στον δίσκο χωρίς ποσοστά επί των πωλήσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην άλλη πλευρά του δίσκου υπήρχε το τραγούδι «Δύο πόρτες έχει η ζωή» σε μουσική του ίδιου.
Το 1976 ο Στέλιος Καζαντζίδης, ύστερα από προβλήματα εξαιτίας των όρων του συμβολαίου του με τη δισκογραφική εταιρεία Minos, εγκατέλειψε τη δισκογραφία για έντεκα χρόνια. Μάλιστα τότε είχε πάρει την απόφαση να φύγει για πάντα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υστερα από διάστημα 19 μηνών επέστρεψε στην Ελλάδα, ασχολήθηκε επαγγελματικά με σειρά επιχειρήσεων, οι οποίες όμως δεν έφεραν κάποιο θετικό αποτέλεσμα, και το 1987, όταν βρέθηκε λύση στο πρόβλημα του συμβολαίου του, ηχογράφησε το άλμπουμ «Ο δρόμος της επιστροφής» (Minos). Εναν χρόνο αργότερα εγκατέλειψε την παραπάνω δισκογραφική εταιρεία και βρέθηκε στην Πόλυγκραμ, ηχογραφώντας το άλμπουμ «Ελεύθερος» για να καταλήξει το 1989 στη ΜΒΙ.
Διενέξεις όμως ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε και με τον Χρήστο Νικολόπουλο. Η πρώτη έγινε στα τέλη του 1979, όταν διαφώνησαν σε μια συζήτηση για το θέμα του συμβολαίου του Στέλιου Καζαντζίδη με αποτέλεσμα να διακοπούν οι σχέσεις τους για δέκα χρόνια. Η δεύτερη ήταν στα τέλη του 1996 όταν μια παρεξήγηση πήρε μεγάλες διαστάσεις, με αποτέλεσμα ο Στέλιος Καζαντζίδης να βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Υστερα από πιέσεις ο Στέλιος Καζαντζίδης δήλωσε ότι κάποια τραγούδια (ανάμεσά τους και το «Υπάρχω») που είχαν συνθέσει μαζί εκχωρούνται στον Χρήστο Νικολόπουλο.
