ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακού διεξάγεται σήμερα το βράδυ στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Τα παραχαραγμένα πεντοχίλιαρα και δεκαχίλιαρα όμως με το κεφάλι του Ντούσαν Μπάγεβιτς επάνω είναι ήδη τυπωμένα σε χιλιάδες κομμάτια για να «πέσουν» σαν φέιγ βολάν στο γήπεδο. Τα πανό με τα συνθήματα που θα αναρτηθούν έχουν και αυτά ετοιμαστεί. Οι σημαίες της εχθρικής προς τη Σερβία Κροατίας θα ανεμίσουν στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί όπου θα αναμετρηθούν δύο από τις καλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες όχι της πρώην Γιουγκοσλαβίας αλλά της Ελλάδας.
Μπορεί για τις ομάδες να έχουν σημασία οι τρεις βαθμοί της νίκης όπως και στα υπόλοιπα παιχνίδια του Πρωταθλήματος , αλλού όμως έχουν εστιασθεί οι… προβολείς: στο εξωαγωνιστικό μέρος του παιχνιδιού, στην επιστροφή του Μπάγεβιτς ως προπονητή του Ολυμπιακού πλέον στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας και, δευτερευόντως, του ποδοσφαιριστή Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, με τα χρώματα του Ολυμπιακού επίσης.
Πολλοί από τους φιλάθλους και οπαδούς που θα παρακολουθήσουν το ντέρμπι από το γήπεδο ή από την τηλεόραση έχουν δει τον «πράσινο στρατηγό» Μίμη Δομάζο να αγωνίζεται με κιτρινόμαυρη φανέλα και τον «κανονιέρη» του «τριφυλλιού» Αντώνη Αντωνιάδη με την ερυθρόλευκη. Θυμούνται ίσως ή έχουν ακουστά για την επιστροφή στο Καραϊσκάκη με την πράσινη φανέλα του «μαέστρου» Γιώργου Δεληκάρη, όπως και του εν ενεργεία ακόμη με το «τριφύλλι» Στράτου Αποστολάκη. Πρόσφατη είναι επίσης η εικόνα του Ντανιέλ Μπατίστα να μπαίνει στη Νέα Φιλαδέλφεια ως παίκτης του Ολυμπιακού, ενώ μια άλλη «πράσινη σημαία», ο Δημήτρης Σαραβάκος, έμελλε να κλείσει την καριέρα του μπαίνοντας στο Ολυμπιακό στάδιο ως παίκτης της ΑΕΚ.
Αρκετοί ακόμη από τους πρώην ή νυν πρωταγωνιστές του ποδοσφαιρικού χώρου έχουν ζήσει την εμπειρία της επιστροφής στο γήπεδο όπου δοξάστηκαν με άλλη ομάδα. Επτά εξ αυτών επαναφέρουν στη μνήμη τους και στις σελίδες του «Βήματος» την ατμόσφαιρα του γηπέδου αλλά και τι ένιωσαν οι ίδιοι τη στιγμή εκείνη της καριέρας τους, όπου για πρώτη φορά βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πρώην ομάδα τους και (κυρίως) τους οπαδούς της. Θυμούνται και σχολιάζουν: ο και σήμερα παρών στο εν λόγω ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακού Αλέκος Αλεξανδρής και ο Τάσος Μητρόπουλος, που έπαιξε με την ΑΕΚ εναντίον του Ολυμπιακού. Ακόμη τρεις «κόκκινοι» που στη συνέχεια έγιναν «πράσινοι», οι Μάικ Γαλάκος, Γιάννης Κυράστας, Νίκος Σαργκάνης, και δύο αρχικά «κιτρινόμαυροι», ο Βαγγέλης Βλάχος και ο Λύσανδρος Γεωργαμλής, που μετά έγιναν «πράσινοι». Θυμούνται και σχολιάζουν επτά άνθρωποι του ποδοσφαίρου που έχουν ζήσει ανάλογες εμπειρίες στα γήπεδα ΑΛ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ «Γελάστηκα περιμένοντας ότι δεν θα με έβριζαν»
Ο Αλέκος Αλεξανδρής κέρδισε με την ΑΕΚ πρωταθλήματα και δοξάστηκε από τους οπαδούς της. Οταν, όμως, ως επαγγελματίας, επέλεξε να πάρει περισσότερα χρήματα και μετεγγραφή στον Ολυμπιακό, οι οπαδοί της ΑΕΚ τον περίμεναν για «υποδοχή» στη Νέα Φιλαδέλφεια: «Το πρώτο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό εναντίον της ΑΕΚ ήταν στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ημουν αγχωμένος που επέστρεφα στο γήπεδο στο οποίο επί τρία χρόνια είχα ζήσει πολύ καλές στιγμές. Γνώριζα ότι δεν με περίμεναν και με τις πιο αγαθές διαθέσεις και προσπάθησα να προετοιμασθώ κατάλληλα. Δεν περίμενα ότι θα με αποθέωναν ή ότι θα με χειροκροτούσαν. Μέσα μου όμως είχα μια μικρή ελπίδα ότι στο τέλος ίσως υπερίσχυε η αγάπη που είχαν για μένα προτού φύγω από την ομάδα της ΑΕΚ και ίσως δεν ξεχνούσαν την προσφορά μου. Γελάστηκα όμως και όταν μπήκα σαν αλλαγή στο παιχνίδι στο τελευταίο τέταρτο του αγώνα, οι οπαδοί της ΑΕΚ όρθιοι με έβριζαν και με αποδοκίμαζαν. Εκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποσπάσουν την προσοχή μου από το παιχνίδι. Εβγαλαν με τον δικό τους τρόπο την απογοήτευση και την πίκρα που ένιωθαν. Προσπάθησα και τα κατάφερα να αυτοσυγκεντρωθώ στον αγώνα κλείνοντας τα αφτιά μου στις φωνές της εξέδρας. Στο τέλος της συνάντησης αισθάνθηκα άσχημα λόγω του αποτελέσματος. Η ισοπαλία 2-2 δεν μας ικανοποίησε γιατί επιτεύχθηκε στο τέλος του αγώνα. Για μία στιγμή μόνο μου ήρθε στο μυαλό η συμπεριφορά τους, αλλά το ξέχασα αμέσως, όπως ξέχασαν και αυτοί την προσφορά τριών ετών που είχα στην ΑΕΚ». Τ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ «Ανατρίχιασα όταν 50.000 κόσμος φώναζε το όνομά μου»
Με τη φανέλα του Ολυμπιακού καταξιώθηκε στις συνειδήσεις των φιλάθλων. Κάποια στιγμή αποφάσισε να συνεχίσει την ποδοσφαιρική καριέρα του στην ΑΕΚ. Ο Τάσος Μητρόπουλος θυμάται από την πρώτη συνάντηση όπου φόρεσε την κίτρινη φανέλα και αγωνίστηκε εναντίον του Ολυμπιακού: «Η στιγμή όπου έπαιξα για πρώτη φορά εναντίον του Ολυμπιακού δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό μου. Ηταν ένα παιχνίδι για το Σούπερ Καπ τον Αύγουστο του 1992. Ηταν την εποχή όπου με έδιωξε ο Νταϊφάς από τον Ολυμπιακό και πήγα στην ΑΕΚ. Ο κόσμος του Ολυμπιακού γνώριζε πως δεν ήταν επιθυμία μου να φύγω αλλά ότι εξαναγκάστηκα. Πριν από το παιχνίδι προσπάθησα να αυτοσυγκεντρωθώ και να ξεχάσω τι σήμαινε αυτός ο αγώνας για μένα. Δεν ξεκίνησα το παιχνίδι και πηγαίνοντας προς τον πάγκο άκουγα φωνές να λένε “γεια σου, ρε Τάσο. Τάσο, σε αγαπάμε”. Κάποια στιγμή ο Μπάγεβιτς με σήκωσε για αλλαγή. Οταν μπήκα στον αγωνιστικό χώρο, 50.000 κόσμος φώναζε το όνομά μου. Αξέχαστη στιγμή για μένα, ανατρίχιασα ολόκληρος. Σε κάθε επαφή μου με την μπάλα καινούργια χειροκροτήματα. Αυτό το βράδυ δεν θα σβήσει από τη μνήμη μου ποτέ. Η συμπεριφορά των οπαδών του Ολυμπιακού ήταν συγκλονιστική. Απέδειξαν ότι ξέρουν να εκτιμούν ορισμένα πράγματα. Οταν τελείωσε το παιχνίδι, ένιωσα πραγματικά ικανοποιημένος και αισθάνθηκα τη μεγάλη εκτίμηση και καταξίωση προς το πρόσωπό μου». Μ. ΓΑΛΑΚΟΣ «Πέτυχα το μοναδικό γκολ του ΠΑΟ αλλά δεν το χάρηκα…»
Λατρεύτηκε από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Κάποια στιγμή ενέδωσε και αυτός και αποφάσισε να ενταχθεί στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Το πρώτο παιχνίδι μεταξύ των αιωνίων αντιπάλων έγινε στην Πάτρα. Ο Μάικλ Γαλάκος, μέλος σήμερα του προπονητικού τιμ του ΠΑΟ, θυμάται από εκείνο το ντέρμπι: «Πριν από το παιχνίδι δεν ένιωθα καλά. Ολα τα χρόνια που αγωνιζόμουν στον Ολυμπιακό είχα νιώσει στο πετσί μου την αγάπη των οπαδών του. Οταν μπήκα στο γήπεδο, διάφορα συνθήματα που περιείχαν το όνομα Γαλάκος ακούγονταν. Στενοχωρήθηκα αλλά δεν πείσμωσα. Κατάλαβα ότι οι αντιδράσεις τους ήταν από αγάπη στο πρόσωπό μου. Είχαν πικραθεί. Δεν τους παρεξήγησα. Προσπάθησα να το ξεχάσω και να αφοσιωθώ στις ανάγκες του παιχνιδιού. Παρωδικά από τις φωνές που άκουγα επηρεαζόμουν, αλλά έσφιγγα τα δόντια. Κατόρθωσα να πετύχω το μοναδικό γκολ του Παναθηναϊκού και δεν το χάρηκα όπως θα έπρεπε. Οταν τελείωσε το παιχνίδι, εξακολουθούσα να αισθάνομαι άσχημα. Αλλά ήξερα ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού εξακολουθούσε να με αγαπάει. Το έβλεπα καθημερινά στις αντιδράσεις τους, όταν με συναντούσαν στον δρόμο και με αγκάλιαζαν και με φιλούσαν. Ακόμη και σήμερα τη βλέπω την αγάπη τους. Αλλά και εγώ ποτέ δεν κατόρθωσα να αγωνισθώ εναντίον του Ολυμπιακού χωρίς να αισθάνομαι άσχημα. Θυμάμαι σε ένα παιχνίδι στο γήπεδο Καραϊσκάκη που ζήτησα αλλαγή προτού τελειώσει το ημίχρονο γιατί δεν μπορούσα να συνεχίσω άλλο να αγωνίζομαι». Ι. ΚΥΡΑΣΤΑΣ «Κρατάει ακόμη και τώρα η βεντέτα εναντίον μου»
Ο Γιάννης Κυράστας ήταν κάποτε ο στυλοβάτης της άμυνας του Ολυμπιακού. Ηρθε όμως το (και οικονομικό) πλήρωμα του χρόνου να περάσει στις τάξεις της αμυντικής γραμμής του Παναθηναϊκού. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν του το συγχώρησαν ποτέ αυτό. Ο προπονητής τώρα του Πανιωνίου φέρνει στη μνήμη του την πρώτη φορά που έπαιξε εναντίον του Ολυμπιακού: «Παίζαμε στην Πάτρα με γηπεδούχο τον Ολυμπιακό λόγω τιμωρίας της έδρας του. Το γήπεδο ήταν πλημμυρισμένο από οπαδούς του Ολυμπιακού. Στα αποδυτήρια τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι θα έμπαινα στο γήπεδο με την πράσινη φανέλα και θα έπαιζα εναντίον του Ολυμπιακού. Οταν βρέθηκα στον αγωνιστικό χώρο, οι οπαδοί του Ολυμπιακού μού έδωσαν την ευκαιρία να διαπιστώσω για ποια ομάδα αγωνιζόμουν. Με έβριζαν με ακατονόμαστες εκφράσεις. Με πείσμωσαν, κατάλαβα ότι έπρεπε να τιμήσω τη φανέλα που φορούσα. Εκλεισα τα αφτιά μου και προσπάθησα να συγκεντρωθώ στο παιχνίδι. Ομολογώ ότι δεν ήταν εύκολο. Υπήρχαν στιγμές όπου οι κραυγές των οπαδών του Ολυμπιακού μού αποσπούσαν την προσοχή από το παιχνίδι. Δεν το έβαλα κάτω και συνέχισα με σφιγμένα δόντια. Οταν τελείωσε το παιχνίδι, αισθανόμουν πικραμένος από τη συμπεριφορά τους. Αλλά περισσότερο ήμουν απογοητευμένος από το αποτέλεσμα. Δεν κατορθώσαμε να κερδίσουμε, αν και είχαμε προηγηθεί. Μας ισοφάρισαν προς το τέλος του παιχνιδιού. Βέβαια αυτή η συμπεριφορά των οπαδών του Ολυμπιακού συνεχίστηκε για τα επόμενα έξι χρόνια που έπαιξα στον Παναθηναϊκό και η “βεντέτα” εναντίον μου κρατάει ακόμη και τώρα». Ν. ΣΑΡΓΚΑΝΗΣ «Δεν ξέρω και εγώ τι θα έκανα αν με χειροκροτούσαν…»
Ο Νίκος Σαργκάνης υπερασπίστηκε την εστία του Ολυμπιακού για πέντε χρόνια. Οταν όμως έληξε το συμβόλαιό του με την ομάδα του Πειραιά, προτίμησε να αλλάξει φανέλα και να συνεχίσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό. Το «Φάντομ» θυμάται την πρώτη συνάντηση των δύο ομάδων όταν ο ίδιος έπαιζε με το τριφύλλι στο στήθος: «Πριν από το παιχνίδι είχε δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα πολύ άσχημη για μένα. Αλλά ακόμη και αυτό να μη συνέβαινε, δεν αισθανόμουν καθόλου καλά γιατί θα αντιμετώπιζα την ομάδα όπου επί πέντε χρόνια είχα γνωρίσει στιγμές δόξας και είχα περάσει πολύ όμορφα. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού ήταν το μεγάλο πρόβλημά μου, γιατί γνώριζα πόσο με αγαπούσαν. Πραγματικά προτού μπω στον αγώνα προσπάθησα να συγκεντρωθώ και να κάνω τη δουλειά μου. Να πείσω τον εαυτό μου ότι οι φανέλες αλλάζουν και ήταν χρέος μου να παίξω για τη φανέλα που είχα αποφασίσει πια να φοράω. Οταν μπήκα στο γήπεδο διαπίστωσα ότι ο κόσμος ήταν μπερδεμένος. Τηρούσε μια στάση αναμονής. Κάποιες φωνές έφταναν στα αφτιά μου, που έλεγαν “γιατί, ρε Νίκο”, κάποιες άλλες “γεια σου, Νίκο”, και κάποιες άλλες όχι καλές. Τίποτα όμως μαζικό, τίποτα οργανωμένο. Αισθανόμουν ότι τα αισθήματά τους ήταν ανάμεικτα. Ετσι μου δόθηκε η δυνατότητα να αγωνιστώ και να βγάλω αυτό το δύσκολο παιχνίδι. Βέβαια αν με χειροκροτούσαν δεν ξέρω και εγώ τι θα έκανα. Θα μπερδευόμουν, δεν θα ήξερα με ποια ομάδα ήμουν, με ποια αγωνιζόμουν. Θα ήταν πολύ δύσκολη η θέση μου». Β. ΒΛΑΧΟΣ «Το περίμενα ότι θα με αποδοκίμαζαν αλλά όχι κι έτσι…»
Ο Βαγγέλης Βλάχος ξεκίνησε να ξεδιπλώνει το ποδοσφαιρικό ταλέντο του στη Νέα Φιλαδέλφεια με τη φανέλα της ΑΕΚ. Κάποια στιγμή του δόθηκε η ευκαιρία και επέλεξε να συνεχίσει τα ποδοσφαιρικά βήματά του στον Παναθηναϊκό. Την επιλογή του όμως αυτή δεν την είδαν με καλό μάτι τότε οι οπαδοί της ΑΕΚ. Θυμάται ο ίδιος: «Το πρώτο παιχνίδι εναντίον της ΑΕΚ ήταν στο Ολυμπιακό Στάδιο. Η ΑΕΚ ήταν γηπεδούχος και οι οπαδοί της υπερτερούσαν αυτών του Παναθηναϊκού. Πριν το παιχνίδι στα αποδυτήρια αισθανόμουν περίεργα. Το περίμενα ότι θα με αποδοκίμαζαν. Οταν βγήκαμε για ζέσταμα, όλο το γήπεδο άρχισε να με βρίζει εν χορώ. Δεν ασχολούνταν με τίποτε άλλο παρά μόνο με εμένα. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όποτε ακουμπούσα την μπάλα, όλη η εξέδρα της ΑΕΚ ξεσηκωνόταν και συνέχιζε τα “μπινελίκια”. Κάποια στιγμή πήγα να πιάσω την μπάλα για να εκτελέσω ένα πλάγιο άουτ και επειδή ήμουν κοντά στην εξέδρα των οπαδών της ΑΕΚ τα μπουκάλια με πορτοκαλάδα έπεσαν βροχή γύρω μου. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Στην αρχή είχα επηρεασθεί, είχα στενοχωρηθεί. Περίμενα ότι μία μερίδα οπαδών της ΑΕΚ θα με γιούχαρε, αλλά όχι ότι όλο το γήπεδο θα ήταν όρθιο και θα με έβριζε. Θυμάμαι ότι η απόδοσή μου στο παιχνίδι δεν ήταν καλή. Αισθανόμουν τα πόδια μου βαριά. Ενιωθα μέσα μου ένα “γιατί” να με βασανίζει. Πριν από λίγους μήνες αυτοί οι ίδιοι με αποθέωναν και τώρα με γιουχάρουν όλοι μαζί. Στο τέλος του παιχνιδιού ήμουν εκνευρισμένος από τη συμπεριφορά των οπαδών της ΑΕΚ και ενοχλημένος από τον εαυτό μου που στη διάρκεια του παιχνιδιού δεν το ξεπέρασα». Λ. ΓΕΩΡΓΑΜΛΗΣ «Οι οπαδοί της ΑΕΚ φέρθηκαν άψογα στο πρόσωπό μου»
Ο Λύσανδρος Γεωργαμλής, παίκτης σήμερα του Εθνικού, έφυγε από την ΑΕΚ με μετεγγραφή για τον Παναθηναϊκό. Η εικόνα του πρώτου αγώνα όπου αντιμετώπισε την παλιά του ομάδα είναι ακόμη νωπή στη μνήμη του, αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια: «Εφυγα από την ΑΕΚ και πήγα στον Παναθηναϊκό χωρίς να το θέλω. Επιθυμία μου ήταν να παραμείνω στην ΑΕΚ, αλλά η διοίκηση εκείνη την εποχή δεν με ήθελε. Ηταν η εποχή Ζαφειρόπουλου και οι οπαδοί της ΑΕΚ γνώριζαν τι συνέβαινε. Πριν από το παιχνίδι και μόλις μπήκα στο γήπεδο για ζέσταμα δεν ήξερα πού πατούσα, εναντίον ποιας ομάδας θα έπαιζα και σε ποια αγωνιζόμουν. Εκεί με πλησίασε ο Βαμβακούλας, που έτρεχε δίπλα μου στο ζέσταμα, και με ρώτησε τι έχω. Του είπα ότι δεν αισθανόμουν καλά και μου τόνισε ότι δεν είναι τίποτα και ότι σιγά – σιγά στη διάρκεια του παιχνιδιού θα μου φύγει. Η συμπεριφορά των οπαδών της ΑΕΚ στο πρόσωπό μου ήταν άψογη. Δεν με έβρισαν και δεν με αποδοκίμασαν ούτε στο πρώτο παιχνίδι ούτε ποτέ. Μάλιστα στα επόμενα παιχνίδια με χειροκρότησαν κιόλας. Με βοήθησε αυτή η αντίδρασή τους να ξεπεράσω το τρακ που είχα και να βγάλω το παιχνίδι. Δεν ξέρω στην περίπτωση όπου η συμπεριφορά τους ήταν αρνητική αν θα κατόρθωνα να παίξω όπως έπρεπε. Ακόμη και η χαρά μου στο τέλος του παιχνιδιού για τη νίκη του Παναθηναϊκού ήταν περιορισμένη. Εγώ ήμουν βυθισμένος στις σκέψεις μου».
