Η ελληνική αγορά κατακλύζεται από προσφορές φθηνών χαλυβουργικών προϊόντων
ΚΑΤΑΚΛΥΖΕΤΑΙ η ελληνική αγορά από «προσφορές» τουρκικών χαλυβουργικών προϊόντων σε χαμηλές τιμές, όπως ενημερώνουν οι ελληνικές χαλυβουργίες σε υπόμνημά τους προς τα οικονομικά υπουργεία.
Οι έλληνες χαλυβουργοί επισημαίνουν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να επανεξετάσει την πολιτική «ανοικτών θυρών» που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια έναντι των προϊόντων χάλυβα καταγωγής τρίτων χωρών, καθώς οι δυσμενείς συνέπειες αρχίζουν να γίνονται κάτι περισσότερο από αισθητές και η ελληνική παραγωγή περιορίζεται με ταχείς ρυθμούς. Ο ισχύων κανονισμός 2914/95 της Κομισιόν για την καθιέρωση προηγούμενης κοινοτικής επιτήρησης σχετικά με τις εισαγωγές χαλυβουργικών από τρίτες χώρες περιλαμβάνει, όπως εξηγείται, σχετικές ρυθμίσεις και για το 1996. Συγκεκριμένα, στον κανονισμό σημειώνεται ότι «οι τάσεις των εισαγωγών προϊόντων χάλυβα τρίτων χωρών ενέχουν κίνδυνο πρόκλησης ζημίας στους κοινοτικούς παραγωγούς. Τα συμφέροντα της Κοινότητας συντείνουν στην ανάγκη να υπόκεινται οι εισαγωγές σε προηγούμενη κοινοτική επιτήρηση προκειμένου να παρέχονται στατιστικές πληροφορίες που να επιτρέπουν την ταχεία ανάλυση των εισαγωγικών τάσεων». Προστίθεται δε ότι «η έκδοση εγγράφων επιτήρησης, ενώ υπόκειται σε πρότυπους όρους σε κοινοτικό επίπεδο, αποτελεί ευθύνη των εθνικών αρχών». Ωστόσο, παρατηρούν οι εκπρόσωποι των ελληνικών χαλυβουργιών, «οι ελληνικές αρχές χορηγούν ανεξελέγκτως άδειες εισαγωγής σε πάντα αιτούντα».
Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι κατά το 1995 χορηγήθηκαν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας άδειες εισαγωγής από τρίτες χώρες ύψους 1.600.000 τόνων, ποσότητας που υπερκαλύπτει τη συνολική κατανάλωση τελικών χαλυβουργικών προϊόντων στην Ελλάδα. Οι άδειες εισαγωγής μεταξύ 1994 και 1995 στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 98%, τη στιγμή που στις υπόλοιπες χώρες – μέλη της ΕΕ μειώθηκαν κατά 10%. Η χορήγηση αθρόων αδειών εισαγωγής χαλυβουργικών από τρίτες χώρες φαίνεται να στερεί από την Ελλάδα το δικαίωμα να εγείρει θέμα ουσιαστικής επιτήρησης και λήψης μέτρων περιορισμού αυτών των εισαγωγών, αφού οι ελληνικές αρχές, με πλήρη επίγνωση της καταστάσεως, χορηγούν τις άδειες εισαγωγής. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δυσχερής λόγω της απελευθέρωσης των εισαγωγών από την Τουρκία, χώρα με μεγάλη πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα σε προϊόντα χάλυβα. Οπως είναι γνωστό, η Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ανθρακα – Χάλυβα (ΕΚΑΧ) και την Τουρκία, μεταξύ άλλων προβλέπει μηδενισμό των δασμών εισαγωγής για τα τουρκικά επιμήκη προϊόντα χάλυβα, όπως ο σίδηρος μπετόν. Στη συμφωνία αυτή όμως έχει συμπεριληφθεί δήλωση της Κομισιόν στην οποία αναγνωρίζεται η ιδιαζόντως ευαίσθητη θέση της χαλυβουργίας της Ελλάδας έναντι εκείνης της Τουρκίας, δήλωση από την οποία η Κομισιόν δεσμεύεται να δραστηριοποιηθεί ευθύς ως παρουσιασθούν προβλήματα. ΧΑΡΤΟΚΙΒΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΑΪΤΟΓΛΟΥ
Ο τομέας των χαρτοκιβωτίων αποτελεί έναν από τους κλάδους στους οποίους δραστηριοποιείται η οικογένεια Χαΐτογλου, γνωστή στο ευρύτερο κοινό μόνο ή κυρίως για τον Μακεδονικό Χαλβά που παράγει η οικογενειακή βιομηχανία Αφοί Χαΐτογλου ΑΒΕΕ, καθώς και για την ενασχόλησή της με την ομάδα καλαθόσφαιρας Ηρακλής στη Θεσσαλονίκη.
Η οικογένεια Χαΐτογλου είναι ο ιδιοκτήτης της βιομηχανίας χαρτοκιβωτίων Χαρτέλ ΑΕ, η οποία βρίσκεται, όπως και η βιομηχανία χαλβά, στον Νομό Θεσσαλονίκης. Μετά τις επενδύσεις που πραγματοποίησε τα προηγούμενα χρόνια, η Χαρτέλ άρχισε από το 1995 να αποτελεί μια υπολογίσιμη δύναμη του τομέα των χαρτοκιβωτίων, καθώς οι πωλήσεις της σημείωσαν μεγάλη αύξηση και ξεπέρασαν για πρώτη φορά το 1 δισ. δρχ. Ανοδική είναι η πορεία της Χαρτέλ και το 1996. Διασπάται η Frigorex
Την εταιρεία, που κατέχει το 16,5% του κεφαλαίου της 3Ε, διαδέχονται η 3G και 3Ι
Νέο εταιρικό σχήμα θα ελέγχει στο εξής ένα μέρος του μετοχικού κεφαλαίου της μεγαλύτερης σε αξία εισηγμένης στο ελληνικό Χρηματιστήριο εταιρείας. Ο λόγος γίνεται για την Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως ΑΕ και τη Frigorex ΑΒΕΕ και αφορά την κατοχή πακέτου 16,5% των μετοχών της πρώτης από τη δεύτερη, η χρηματιστηριακή αξία του οποίου ανέρχεται περίπου σε 57 δισ. δραχμές.
Το πακέτο αυτό μαζί με τη βιομηχανική δραστηριότητα της Frigorex ΑΒΕΕ θα είναι η προίκα των εταιρειών 3G ΑΕ και 3Ι ΑΕ που ελέγχονται από τον όμιλο Λεβέντη – Ιωάννου και θα είναι οι εταιρείες που θα κληρονομήσουν τα υπάρχοντα της Frigorex. Η εταιρεία, που έχει την έδρα της στην Αθήνα και το εργοστάσιό της στην Πάτρα, είχε ως σήμερα δισυπόστατη παρουσία: παράλληλα με την ιδιότητα του μεγαλύτερου έλληνα παραγωγού επαγγελματικών συσκευών ψύξης ήταν και ένας από τους μεγαλύτερους μετόχους της Ελληνικής Εταιρείας Εμφιαλώσεως
Σύντομα η Frigorex ΑΕΒΕ, η οποία είχε το 1995 πωλήσεις 8.120 εκατ. δρχ. και καθαρά κέρδη 1.912 εκατ. δρχ., θα πάψει να υπάρχει ως νομικό πρόσωπο, μετά από διαδικασία που νομικά χαρακτηρίζεται διάσπαση, και τα περιουσιακά της στοιχεία, όπως και τη δραστηριότητά της θα μοιραστούν δύο εταιρείες ελεγχόμενες από τον όμιλο Λεβέντη – Ιωάννου, οι 3G και 3Ι. Η διάσπαση αυτή αποφασίστηκε πρόσφατα από τη διοίκηση του ομίλου και έχει στόχο να διαχωριστεί σαφώς η βιομηχανική δραστηριότητα από την κατοχή των σημαντικότατης αξίας μετοχών που έχει σήμερα η Frigorex. Μέτοχος και της Friforex αλλά και των δύο απογόνων της είναι η εταιρεία χαρτοφυλακίου Kar-tess με έδρα το Λουξεμβούργο, η οποία είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος της 3Ε αφού έχει στο χαρτοφυλάκιό της το 53,2% των μετοχών του μεγαλύτερου έλληνα παραγωγού αναψυκτικών και χυμών. Πέρα όμως από τις μετοχές, η Frigorex αφήνει στους απογόνους της και μια πολύ σημαντική βιομηχανική δραστηριότητα. Η εταιρεία που είχε ιδρυθεί το 1978 κατασκευάζει επαγγελματικούς ψυκτικούς θαλάμους, αναμείκτες αναψυκτικών και ψύκτες παγωτών και αναψυκτικών.
Παράγει τα περισσότερα από τα ψυγεία όπου τοποθετούνται αναψυκτικά στους υπαίθριους χώρους πώλησης αλλά τους αναμείκτες αναψυκτικών με τους οποίους εξοπλίζονται κυρίως τα εστιατόρια γρήγορου φαγητού. Αποδέκτης δε των προϊόντων αυτών δεν είναι μόνο η ελληνική αγορά αλλά πολλές αγορές του εξωτερικού και κυρίως τα Βαλκάνια. Πάνω από το μισό της παραγωγής της εταιρείας είχε εξαχθεί πέρυσι πέραν των Βαλκανίων σε χώρες όπως ο Μαυρίκιος, το Μπαχρέιν, το Ομάν, η Νιγηρία, η Κύπρος, ο Λίβανος, η Κορέα και η Τανζανία. Ο ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΣΤΑ ΟΙΝΟΦΥΤΑ ΜΕ 2,5 ΔΙΣ.
Επένδυση ύψους 2,5 δισ. δραχμών προωθεί η βιομηχανική και εμπορική εταιρεία καλλυντικών και άλλων προϊόντων «Σαράντης» στα Οινόφυτα του νομού Βοιωτίας. Ετσι εξηγείται το «μυστήριο» της αγοράς οικοπέδου 40 στρεμμάτων από την εταιρεία στην περιοχή. Εκεί η εισηγμένη στη Σοφοκλέους επιχείρηση θα δημιουργήσει νέους χώρους παραγωγής και αποθήκευσης για τα προϊόντα της καθώς δεν αρκούν, όπως φαίνεται, οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις στο Μαρούσι.
Η εταιρεία «Σαράντης» υλοποιεί ένα ευρύτερο πολυετές επενδυτικό – επιχειρηματικό σχέδιο και πρόγραμμα που έχει ενταχθεί και επιχορηγείται από τα κίνητρα του αναπτυξιακού Ν. 2234/94. Συνεχίζει να αποτελεί μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις του τομέα των καλλυντικών και παραφαρμακευτικών προϊόντων, καθώς επίσης του τομέα των προϊόντων οικιακής φροντίδας. Οπως έγινε γνωστό, το εννεάμηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 1996 οι πωλήσεις της εταιρείας σημείωσαν αύξηση 37% φθάνοντας τα 8,8 δισ. δρχ. Σημειώνεται ότι οι υπεύθυνοι της επιχείρησης ενημέρωσαν ήδη τους επενδυτές ότι η εταιρεία «Σαράντης» θα προβεί σε αυξημένες αποσβέσεις για τη χρήση του 1996 με στόχο την περαιτέρω αύξηση της ρευστότητάς της. Με τον τρόπο αυτόν, εξήγησαν εκπρόσωποί της, η εταιρεία πρόκειται να χρηματοδοτήσει τους ρυθμούς ανάπτυξής της για το 1997. ΣΤΑΦΙΔΑ, ΞΙΔΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ
Μια παραδοσιακή βιομηχανία επεξεργασίας σταφίδας με ελληνικά και βρετανικά κεφάλαια, η μεσσηνιακή εταιρεία Παπαδημητρίου – Haven ΑΕ, έρχεται να επιβεβαιώσει την κρίση που χαρακτηρίζει την αγορά της σταφίδας αλλά και τη διευρυνόμενη τάση επέκτασης γνωστών βιομηχανικών επιχειρήσεων τροφίμων σε νέους τομείς, πέρα από εκείνους στους οποίους έχουν παραδοσιακά στηριχθεί.
Στη διεθνή Εκθεση Τροφίμων Sial 96, στο Παρίσι, την εβδομάδα που πέρασε, η μεσσηνιακή βιομηχανία είχε δικό της περίπτερο στο οποίο παρουσίαζε και άλλα προϊόντα της, πέρα από την πελοποννησιακή σταφίδα που συστηματικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια εξάγει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, καθώς επίσης στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία. Η εταιρεία Παπαδημητρίου – Haven ΑΕ παράγει και εξάγει πλέον και μουστάρδα, καθώς επίσης ξίδι, με επώνυμα σήματα. Ετσι, σε συνθήκες κρίσης στην αγορά της σταφίδας, διασφαλίζει όχι μόνο τη συνέχιση της λειτουργίας αλλά και την ανάπτυξή της. ΤΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΣΗ
Η αύξηση της ζήτησης εξειδικευμένων στελεχών στην ελληνικά αγορά επιβεβαιώνεται και από την εγκατάσταση στη χώρα μας της διεθνούς εταιρείας Korn/Ferry που είναι μια από τις πιο γνωστές διεθνώς στην εξεύρεση στελεχών. Εχει παγκόσμιο δίκτυο με 62 γραφεία σε 36 χώρες του κόσμου. Μια από τις πρώτες δουλειές στην Ελλάδα ήταν η εξεύρεση στελεχών για την εταιρεία Αερολιμήν Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος». Διευθύνουσα σύμβουλος είναι η κυρία Κατερίνα Δασκαλοπούλου. ΝΕΟ ΠΡΟΪΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ CHIPITA
Με ένα ακόμη νέο προϊόν η βιομηχανία τυποποιημένων ειδών διατροφής Chipita International, της οποίας οι πωλήσεις εφέτος βαίνουν αυξανόμενες με ρυθμό περίπου 50%, επεκτείνει τις δραστηριότητές της και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Αυτή τη φορά η Chipita προτείνει στους καταναλωτές ένα προϊόν με το σήμα Premium που ανήκει και αυτό στην κατηγορία των μίνι κρουασάν αλλά έχει επικάλυψη από σοκολάτα και φουντούκια. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται ίσως σε αυτό καθεαυτό το προϊόν ούτε μόνο στο γεγονός ότι ακόμη και βιομηχανίες με την πληθώρα των προϊόντων της Chipita συνεχίζουν να παράγουν νέα προϊόντα με ταχείς ρυθμούςΩ το πιο ενδιαφέρον ίσως στοιχείο είναι ότι το νέο προϊόν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, από την εταιρεία, σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά: εδώ και αρκετές εβδομάδες κυκλοφορεί στη γερμανική αγορά. Οι υπεύθυνοι της Chipita αποφάσισαν, όπως εξηγούν, να το θέσουν σε κυκλοφορία στην ελληνική αγορά αυτή την εβδομάδα έχοντας υπόψη τη μεγάλη απήχηση που συνάντησε στη γερμανική αγορά. Αν μη τι άλλο δεν υπάρχουν πολλές ελληνικές βιομηχανίες τροφίμων που δοκιμάζουν τα νέα προϊόντα τους σε μεγάλες και απαιτητικές αγορές της Ευρώπης όπως η γερμανική.
