Ερευνητές του Πανεπιστημίου Texas A&M μελέτησαν για διάστημα τεσσάρων ετών ελέφαντες σε νότιες περιοχές της αφρικανικής ηπείρου. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ελέφαντες έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται ότι βρέχει σε κάποια περιοχή η οποία βρίσκεται πολύ μακριά από αυτούς. Σύμφωνα με τους ερευνητές οι ελέφαντες μπορούν να αντιλαμβάνονται την βροχή ακόμη και αν αυτή πέφτει σε απόσταση 240 χλμ μακριά από εκείνους! Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ελέφαντες μπορούν και εντοπίζουν τα χαμηλής συχνότητας ηχητικά σήματα της βροχής και του αέρα που τη συνοδεύει. Εκτιμούν ότι οι ελέφαντες ανέπτυξαν αυτή την ικανότητα ώστε να βρίσκουν το πολύτιμο για αυτούς (και όχι μόνο) νερό.
Μια νέα βροχή από «πεφταστέρια», που ονομάζονται Ωριωνίδες, κορυφώνεται στις 21 και 22 Οκτωβρίου στο βόρειο ημισφαίριο, το οποίο περιλαμβάνει και την Ελλάδα.
Ομάδα επιστημόνων του Trinity College στο Δουβλίνο μελέτησε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και εντυπωσιακά φαινόμενα στον Ηλιο, τις βροχές πλάσματος που ξεσπούν στο μητρικό μας άστρο. Οι ειδικοί τις ονομάζουν «στεμματικές βροχές» και αποτελούνται από πλάσμα. Με τον όρο πλάσμα οι ειδικοί περιγράφουν την κατάσταση της ύλης στην οποία αυτή δεν λαμβάνει συγκεκριμένο όγκο και σχήμα που να οφείλεται στην ίδια (όπως συμβαίνει στα αέρια), και επιπλέον βρίσκονται ελεύθερα και όχι σε μοριακού δεσμούς τα ηλεκτρικά φορτισμένα ατομικά της σωματίδια (ιόντα και ηλεκτρόνια). Σύμφωνα με τους ερευνητές κάθε «σταγόνα» αυτής της βροχής έχει μέγεθος παρόμοιο με αυτό της... Ιρλανδίας! ενώ η ταχύτητα κάθε τέτοιας σταγόνας πέφτει στο εσωτερικό του Ηλιου με ταχύτητα 200 χιλιάδων χλμ/ώρα. Οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα και εικόνες για το φαινόμενο τόσο από το διαστημικό παρατηρητήριο SDO που μελετά συνεχώς τον Ηλιο όσο και από ισχυρά επίγεια τηλεσκόπια. Μάλιστα δημιούργησαν και ένα βίντεο που δείχνει αυτή τη βροχή πλάσματος που πέφτει στον Ηλιο.
Σημαντική υποβάθμιση στην ποιότητα των σκληρών σιτηρών παρατηρείται σε ολόκληρη τη χώρα μετά το αλώνισμα, με αποτέλεσμα για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, οι εγχώριοι μύλοι να εξετάζουν το ενδεχόμενο εισαγωγών από Γαλλία και Καναδά για να καλύψουν τις ανάγκες. Υπενθυμίζουμε ότι στον τομέα των σκληρών σιτηρών η χώρα είναι κυρίως εξαγωγική αφού από τους 1 εκατ, τόνους περίπου που παράγονται ετησίως πάνω από το 60% της ποσότητας εξάγεται κυρίως προς τις βιομηχανίες ζυμαρικών της Ιταλίας. Αντίθετα η χώρα είναι έντονα εισαγωγική σε μαλακά σιτηρά (πάνω από 300.000 τόνους εισάγει ετησίως).