Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή H εβδομάδα που πέρασε ήταν για κάποιους η εβδομάδα του μέλιτος και για κάποιους άλλους η Εβδομάδα των Παθών, για εμάς τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς εκτός της άμεσης πολιτικής διαδικασίας εξόχως ενδιαφέρουσα για παρατήρηση.
Το πρώτο σημείο στο οποίο στέκομαι είναι ότι τα ποσοστά στην εκτίμηση ψήφου τόσο του κόμματος της κυρίας Καρυστιανού όσο και του κόμματος του κ. Τσίπρα «έκατσαν» ακριβώς στη μέση του δυνητικού εύρους που τους έδιναν οι δημοσκοπήσεις πριν από τις επίσημες ανακοινώσεις, ωστόσο με μια πιο ενδελεχή πλέον ματιά των δεξαμενών των δύο κομμάτων η κυρία Καρυστιανού εμφανίζεται πιο πολυσυλλεκτική, με ισχυρότερη αναφορά στους κεντρώους, ενώ ο κ. Τσίπρας καταγράφει ισχυρές αναφορές στον αναμενόμενο χώρο της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς, κλέβοντας όμως και μία μονάδα από τη ΝΔ, πιθανότατα σε συνάρτηση με μια δυνητική κυβερνησιμότητα.
Το ΠαΣοΚ λοιπόν πιέζεται στον ήδη πιεσμένο χώρο του Κέντρου από την κυρία Καρυστιανού και από τα αριστερά του από τον κ. Τσίπρα. Συνολικά πέντε από τα υφιστάμενα κόμματα του τρέχοντος πολιτικού συστήματος κινδυνεύουν να μην έχουν συγκροτημένη εκπροσώπηση στην επόμενη Βουλή. Οσο για τη Νέα Δημοκρατία, συμβαίνει επίσης το αναμενόμενο, δηλαδή ανεβάζει συσπείρωση. ΠαΣοΚ, ΝΔ και ΚΚΕ όμως έχουν ένα πλεονέκτημα σε αυτή τη νέα κούρσα που ξεκινά. Ασχέτως της «φωτογραφίας της στιγμής», είναι αποτυπωμένα στη συλλογική συνείδηση ως οι τρεις πυλώνες του ελληνικού πολιτικού συστήματος και ως εκ τούτου πάντα θα διαθέτουν ένα πλεονέκτημα «επαναπατρισμού» ψηφοφόρων. Αρα συνιστάται ψυχραιμία, διότι η εικόνα αυτή δεν είναι παγιωμένη κι αυτό δεν είναι πολιτική ανάλυση αλλά απλή στατιστική, διότι στη στατιστική ακόμη και για να μιλήσει κάποιος για τάση απαιτείται η επανάληψη της καταγραφής για τουλάχιστον 3 μήνες.
Πολλά θα εξαρτηθούν από το πολιτικό περιεχόμενο που θα αποκτήσουν τα νεοσυσταθέντα κόμματα αλλά και από τη στρατηγική που θα αναπτύξουν οι ανταγωνιστές τους. Νέα σύμβολα, νέα πρόσωπα και νέα ονόματα δεν σημαίνουν απαραίτητα αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Μπορεί να σημαίνει απλώς τα πίσω μπρος και τα μπρος πίσω. Δηλαδή δεν αρκεί να δούμε τα ίδια πρόσωπα, με τις ίδιες ιδέες και πιθανότατα με τους ίδιους χαρακτήρες να μετακινούνται από εδώ εκεί.
Δυο λέξεις και για τον Αλέξη Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας δεν είναι ο πρώτος πολιτικός στην ιστορία της χώρας που κάνει comeback. Ο Καραμανλής κυβέρνησε μεταξύ 1955-1963 και επέστρεψε το 1974, αλλά πραγματικά διαφορετικός ο ίδιος, ο Ανδρέας του 1990 ήταν διαφορετικός από τον Αντδρέα του 1980, ο Αντώνης Σαμαράς αποσχίστηκε το 1993 και 19 χρόνια αργότερα ήταν πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας. Ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι διαφορετικός;
