Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή της ημέρας στη Μύκονο που η αδιάκοπη, αστείρευτη και ενίοτε υπερβολική κίνηση του 24ώρου μοιάζει να αναστέλλεται, έστω για λίγα λεπτά, προτού ο ρυθμός επιταχύνει ξανά με ορμή.
Είναι εκείνη η ρευστή, σχεδόν κινηματογραφική μετάβαση από το εκτυφλωτικό, κάθετο φως του Αιγαίου στο ακαταμάχητο, γλυκό ημίφως του δειλινού. Η περίφημη «χρυσή ώρα».
Οι σκιές μακραίνουν πάνω στο τραχύ, κυκλαδίτικο ανάγλυφο, και η θάλασσα χάνει τη διαφάνειά της.
Σε αυτήν ακριβώς τη χρονική τομή, με ιδανικό σκηνικό την περίφημη παραλία της Παράγκας, γεννήθηκε πριν από λίγες ημέρες το νέο Fouquet’s Mykonos.
Ενα καταφύγιο φιλοξενίας, αναψυχής και ευζωίας που δεν ήρθε να εκπορθήσει ή να καταλάβει ένα από τα πλέον όμορφα και αγαπητά παραλιακά spots στον Nότο του νησιού – ανάμεσα στην Paradise Beach και σε ένα τοπίο ανόθευτου και απαράμιλλου φυσικού κάλλους –, αλλά σχεδιάστηκε εξαρχής για να συνομιλήσει οργανικά μαζί του.
Η Μύκονος, όπως κάθε εμβληματικός θερινός προορισμός της Νότιας Ευρώπης που έχει υποστεί την πίεση της τουριστικής υπερανάπτυξης για δεκαετίες, βρέθηκε τα τελευταία χρόνια σε ένα κρίσιμο αλλά τελικά χρήσιμο σταυροδρόμι.
Το στερεότυπο του αδιάκοπου, εξωστρεφούς πάρτι και της κοσμοπολίτικης αμεριμνησίας έτεινε συχνά να λειαίνει και τελικά να θέτει σε δεύτερη μοίρα μια γεωγραφική και πολιτισμική κληρονομιά που παραμένει, στον πυρήνα της, αδιαπραγμάτευτα απέριττη, αφαιρετική, αδάμαστη.
Η άφιξη του γαλλικού ομίλου Barrière στο επονομαζόμενο Νησί των Ανέμων επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει, να συγκεράσει και να αποκρυσταλλώσει αυτή τη δυαδική ταυτότητα του τόπου: την αδιαμεσολάβητη, ακατέργαστη ομορφιά του τοπίου με τον μαγνητικό διεθνή κοινωνικό του χαρακτήρα.
Το Fouquet’s Mykonos δε στρέφει την πλάτη στον κοσμοπολιτισμό. Αντιθέτως, η επιλογή της τοποθεσίας αναδεικνύει το ξενοδοχείο ως σημείο αναφοράς στον πιο δυναμικό «διάδρομο» πολυτέλειας του νησιού, σε απόσταση αναπνοής από εμβληματικά beach clubs όπως ο Scorpios, εξασφαλίζοντας την άμεση επαφή με την ενέργεια και το πνεύμα της περιοχής.
Ομως η σύγχρονη πολυτέλεια δεν έχει ανάγκη να κραυγάζει ή να επιβάλλεται. Σε μια εποχή που το exclusivity δε μετριέται πλέον με λίστες αναμονής ή μεγαλόστομα διατυπωμένες ανέσεις, αλλά με τα τετραγωνικά μέτρα της ιδιωτικότητας, το Fouquet’s μοιάζει να έχει εφεύρει την ιδανική φόρμουλα.
Εδώ, η σιωπή δεν είναι κενό, αλλά το δομικό υλικό επάνω στο οποίο χτίζεται η ταυτότητα του προορισμού. Η άφιξη του επισκέπτη αποβάλλει το περιττό, καθώς ο ρυθμός επιβραδύνει σε μια κλίμακα πιο μεσογειακή, πιο ράθυμη, εν τέλει πιο ειλικρινή. Μακριά από την οπτική πολυλογία των συνωστισμένων resorts, το τοπίο προδιαθέτει για την επιστροφή στα απολύτως απαραίτητα: στο φως, στην υφή της πέτρας και σε μια θέα προς το Αιγαίο την οποία τίποτα και κανείς δεν μπορεί να επισκιάσει.
Αυτός είναι ο καμβάς όπου η εκλεπτυσμένη γαλλική κληρονομιά συναντά την αιγαιοπελαγίτικη αμεσότητα. Το Fouquet’s, έχοντας διαγράψει μια λαμπρή διαδρομή από τα Ηλύσια Πεδία του Παρισιού και το Μανχάταν, μέχρι τις πλαγιές της Κουρσεβέλ και τις ακτές του Saint-Barth, δε μεταφέρει απλώς μια έτοιμη συνταγή στις Κυκλάδες.
Προτείνει μια στάση ζωής που δεν περιορίζεται από γεωγραφικούς προσδιορισμούς, επαναπροσδιορίζοντας το high-end lifestyle της Μυκόνου μέσα από μια βαθιά, σχεδόν οργανική σύνδεση με τη γη και τη θάλασσα.
Fouquet’s Mykonos: Από τις λεωφόρους του Παρισιού στην καρδιά του Αιγαίου
Το ειδικό βάρος της άφιξης του Fouquet’s στις Κυκλάδες επιβεβαιώνει πριν και πρώτα απ’ όλα η «μήτρα» του διάσημου ομίλου φιλοξενίας και εστίασης.
Ο μύθος του Fouquet’s δε γεννήθηκε δίπλα στο κύμα, αλλά στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας. Η ιστορική ρίζα του βρίσκεται στη θρυλική παρισινή brasserie της Avenue des Champs-Élysées με τις πολύ χαρακτηριστικές κόκκινες τέντες που μοιάζουν πια μπολιασμένες στο παρισινό DNA.
Εκεί, το όνομα Fouquet’s ταυτίστηκε επί δεκαετίες με την τοπική ελίτ, την τέχνη, τον κινηματογράφο και την πεμπτουσία της γαλλικής κομψότητας. Ωστόσο, στην αυγή της νέας χιλιετίας, η ιστορική νοσταλγία από μόνη της σπάνια αρκεί για να συντηρήσει έναν θρύλο.
Η σύγχρονη τέχνη της φιλοξενίας απαιτεί ευελιξία, στρατηγική, διορατικότητα και συνεχή εξέλιξη. Είναι ακριβώς αυτά τα στοιχεία που ο όμιλος Barrière αξιοποίησε μεθοδικά, προκειμένου να μετουσιώσει το ιστορικό του brand από ένα παρισινό τοπόσημο σε μια παγκόσμια πλατφόρμα φιλοξενίας, ειδικά σχεδιασμένη για προορισμούς όπου συγκλίνουν οι πορείες διεθνών ταξιδιωτών που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες.
Η βιομηχανία της υπερπολυτέλειας έχει πλέον στρέψει το κέντρο βάρους της. Οι παραδοσιακές ξενοδοχειακές δυνάμεις της Ευρώπης αντιλήφθηκαν ότι το ταξιδιωτικό κοινό δεν αναζητεί το exclusivity αποκλειστικά στις εστίες φιλοξενίας των αστικών κέντρων. Απαιτεί το ίδιο επίπεδο υψηλών υπηρεσιών και pampering και στους τόπους θερινής ή χειμερινής ανάπαυλας.
Γι’ αυτό και η γεωγραφία της επέκτασης του Fouquet’s διαβάζεται σήμερα σαν ένας εξαιρετικά επιλεκτικός χάρτης της διεθνούς πολυτέλειας. Η διαδρομή ξεκινά από την αστική, μητροπολιτική πολυπλοκότητα του Παρισιού και της Νέας Υόρκης, διασχίζει την αλπική απομόνωση στις χιονισμένες κορυφές της Κουρσεβέλ και καταλήγει στην τροπική κομψότητα στις ηλιόλουστες ακτές του Saint Barthélemy.
Η απόφαση να προστεθεί η Μύκονος σε αυτό το αυστηρά κλειστό χαρτοφυλάκιο δεν αποτελεί απλώς μια γεωγραφική διεύρυνση, αλλά στρατηγική μετατόπιση.
Με την επίσημη έναρξη λειτουργίας του, το Fouquet’s Mykonos διεκδικεί τον τίτλο μόλις του πέμπτου αποκλειστικού προορισμού τού brand παγκοσμίως. Η συγκεκριμένη κίνηση είναι και η παρθενική – και άρα ιστορική – εμφάνιση του γαλλικού ομίλου στην Ελλάδα, αναγνωρίζοντας έμπρακτα τη χώρα και ειδικότερα το φωτογενές κυκλαδίτικο νησί ως έναν από τους πιο εμβληματικούς, δημοφιλείς και διαχρονικούς προορισμούς του κόσμου.
Οπως σημειώνει η ηγεσία του ομίλου, η παρουσία στο Αιγαίο επιβεβαιώνει τη δέσμευση της Barrière να ακολουθεί και να συνοδεύει τους επισκέπτες της στους αγαπημένους τους προορισμούς, προσφέροντας εξαιρετική φιλοξενία, πιστή στην κληρονομιά της.
Το Νησί των Ανέμων αποτέλεσε μια προφανή επιλογή, ακριβώς επειδή διαθέτει τη σπάνια ικανότητα να συνδυάζει οργανικά την απαράμιλλη φυσική ομορφιά, την πολιτισμική συνέχεια και μια αδιαμφισβήτητη διεθνή αίγλη. Ηταν, με άλλα λόγια, ο ιδανικός τόπος για να συναντηθούν η υψηλή φιλοξενία, η εξαιρετική γαστρονομία και η τέχνη της ευζωίας. Κάτω ακριβώς από τον κυκλαδίτικο ήλιο.
Επαναπροσδιορίζοντας το νόημα της υψηλής πολυτέλειας
Τα τελευταία χρόνια η Μύκονος περνά μία φάση ενηλικίωσης που σφραγίζεται από τεκτονικές αλλαγές – προς το καλύτερο ή μάλλον προς τον αυθεντικό χαρακτήρα της.
Το αφήγημα του μαζικού ηδονισμού, που κυριάρχησε για δεκαετίες και χαρακτήρισε μάλλον άδικα τη μυθολογία του νησιού, υποχωρεί σταδιακά, δίνοντας τη θέση του σε μια πιο εσωτερική και ουσιαστική ανάγνωση της φιλοξενίας.
Ο σύγχρονος χάρτης των Κυκλάδων δε χαράσσεται πλέον με όρους υπερβολής ή μεγαλοστομίας, αλλά με γνώμονα την ανάκτηση του ιδιωτικού χώρου, την αισθητική αρμονία και τη διασφάλιση του ξεχασμένου αλλά πολύτιμου αγαθού της σιωπής.
Σε αυτό το νέο, εξαιρετικά απαιτητικό τοπίο, η παρουσία του Fouquet’s Mykonos δε λειτουργεί ως μία ακόμη ξενοδοχειακή άφιξη, αλλά γίνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ο συνειδητός επαναπροσδιορισμός της ίδιας της ταυτότητας του προορισμού. Το γαλλικό brand καταφθάνει στη Μύκονο για να νοηματοδοτήσει από την αρχή τον τρόπο με τον οποίο οι επισκέπτες βιώνουν τον τόπο, την κουλτούρα, τον παραθερισμό, την ίδια την πολυτέλεια.
Θεμέλιο αυτής της νέας προσέγγισης είναι η αναγνώριση και η αποδοχή της φύσης του νησιού. Από τη μία είναι ο κοσμοπολίτικος παλμός, από την άλλη το ακατέργαστο φυσικό κάλλος της Μυκόνου.
Το ζητούμενο, στη σύγχρονη εκδοχή της υπερπολυτέλειας, όπως την αντιλαμβάνεται και τη σκηνοθετεί το Fouquet’s, δεν είναι η κλειστοφοβική απομόνωση του επισκέπτη σε μια γυάλα με πληθώρα ανέσεων, αλλά η συμμετοχή στον ρυθμό του τόπου με τους δικούς του, πολύ προσωπικούς όρους.
Αλλωστε είναι πλέον δεδομένο ότι η διεθνής ταξιδιωτική ελίτ δεν ψάχνει απλώς τον επόμενο προορισμό της. Στην πραγματικότητα αναζητά οικοσυστήματα τα οποία θα της επιτρέπουν να ορίζει η ίδια την απόστασή της από τον θόρυβο και την πολλή συνάφεια του κόσμου.
Αυτή η φιλοσοφία βρίσκει την ιδανική της έκφραση στη μικρογεωγραφία της Παράγκας. Σε μικρή απόσταση από τον δονούμενο πυρήνα της Χώρας, η συγκεκριμένη παραλία έχει τον δικό της, διακριτό ρυθμό.
Η επιλογή της τοποθεσίας είναι στην περίπτωση του Fouquet’s Mykonos και μια ξεκάθαρη δήλωση προθέσεων: το ξενοδοχείο τοποθετείται στην καρδιά της κοσμοπολίτικης δραστηριότητας, σε εγγύτητα με καθιερωμένα, εμβληματικά σημεία συνάντησης, που φημίζονται για τη ζωντανή παραθαλάσσια ατμόσφαιρά τους.
Ο σκοπός, ωστόσο, δεν είναι να αφομοιωθεί από αυτά, αλλά να προσφέρει την τέλεια, ζυγισμένη ισορροπία ανάμεσα στην απόλυτη ηρεμία και τη χαρά της νησιωτικής ζωής.
Εδώ ακριβώς έγκειται το νέο νόημα που κομίζει το Fouquet’s στο Νησί των Ανέμων. Η «τέχνη του ευ ζην» που το brand πρεσβεύει ιστορικά, μετουσιώνεται σε ένα αβίαστο στυλ που δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη να φωνάξει για να επιβεβαιώσει την παρουσία του. Η πολυτέλεια νοηματοδοτείται εκ νέου.
Και έχει ως συστατικά τον ελεύθερο χρόνο, τον ανοιχτό ορίζοντα, την ανεμπόδιστη σύνδεση με τον τόπο και τη φύση. Αντί να προσπαθήσει να επιβάλει μια αστική, μητροπολιτική νοοτροπία στο Αιγαίο, το Fouquet’s λειτουργεί ως ένα φίλτρο που ερμηνεύει την ενέργεια της Μυκόνου μέσα από το πρίσμα της γαλλικής, κοσμοπολίτικης φινέτσας.
Στο τέλος της ημέρας, η ουσιαστική συμβολή του Fouquet’s στο νέο αφήγημα του νησιού είναι η επιστροφή στο ατόφιο συναίσθημα.
Μετατρέπει την απλή έννοια της διαμονής σε μια προσεκτικά χορογραφημένη αλληλουχία εμπειριών, δημιουργώντας τον ασφαλή χώρο όπου ο επισκέπτης μπορεί να κινηθεί ελεύθερα μεταξύ της φυσικής γαλήνης και της γιορτής.
Αποδεικνύει στην πράξη ότι η Μύκονος διαθέτει πλέον τον χώρο και την ωριμότητα να δημιουργήσει στιγμές που πραγματικά αξίζει να θυμάται κανείς, επιστρέφοντας, εν τέλει, στην πιο αυθεντική, ανεπιτήδευτη εκδοχή της.
Η αρχιτεκτονική του quiet luxury
Η αρχιτεκτονική ενσωμάτωση ενός παγκόσμιου luxury brand σε ένα τοπίο τόσο εμβληματικό αλλά και ιδιότυπο όσο το κυκλαδίτικο αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα για την αρχιτεκτονική ομάδα που ανέλαβε τον σχεδιασμό του ξενοδοχείου. Και, όπως μαρτυρά το αποτέλεσμα, πρόκειται για ένα κερδισμένο στοίχημα.
Το εύκολο, συχνά αναμενόμενο ολίσθημα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η στείρα πολιτισμική μεταφύτευση – η προσπάθεια, δηλαδή, να μεταφερθεί αυτούσια η παρισινή ταυτότητα του ιστορικού Fouquet’s κάτω από τον μεσογειακό ήλιο. Το εγχείρημα του ομίλου Barrière απέφυγε εξαρχής αυτή την παγίδα, επενδύοντας αντίθετα σε μια προσεκτικά μελετημένη, πολυφωνική αρχιτεκτονική συνέργεια.
Ο σχεδιασμός του κελύφους και των κτιριακών όγκων ανατέθηκε στους Kydoniatis Architects – μάλιστα ο επικεφαλής αρχιτέκτονας, Φαίδων Κυδωνιάτης, απόγονος του σπουδαίου αρχιτέκτονα, πολεοδόμου και ακαδημαϊκού Σόλωνα Κυδωνιάτη, πέρασε δυόμισι χρόνια στη Μύκονο για να παρακολουθεί κάθε βήμα τού φιλόδοξου project –, ενώ η εσωτερική διαμόρφωση φέρει τη δημιουργική σφραγίδα των Divercity Architects σε στενή συνεργασία με το Variation Studio.
Το κοινό τους όραμα δεν ήταν να επιβληθούν στο βραχώδες ανάγλυφο της Παράγκας, αλλά να επαναδιαπραγματευθούν την ίδια την έννοια του μεσογειακού καταφυγίου, προκρίνοντας την αφαίρεση και την ενσωμάτωση έναντι της οπτικής υπερβολής.
Η σχεδιαστική γλώσσα που τελικά υιοθετήθηκε επιχειρεί μια σύγχρονη, σχεδόν ευλαβική ανάγνωση της κυκλαδίτικης αφαίρεσης, μακριά από εύκολες φολκλόρ αναφορές και με απόλυτο σεβασμό στο φυσικό τοπίο και τη μνήμη του.
Οι δημιουργοί μελέτησαν και υιοθέτησαν τους στοιχειώδεις δομικούς κώδικες του νησιού: ανοιχτόχρωμοι όγκοι, ήπιες γεωμετρίες και ορυκτές υφές συντίθενται αρμονικά, δημιουργώντας μια διαρκή, ζωντανή συνομιλία με το μεταβαλλόμενο φυσικό φως και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.
Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης είναι ένα εκτεταμένο συγκρότημα από 61 σουίτες και 3 ιδιωτικές βίλες, το οποίο δεν προβάλλει ως κατακτητής του φυσικού τοπίου, αλλά μοιάζει να έχει αναδυθεί, απολύτως οργανικά, μέσα από τον ίδιο τον βράχο.
Η κλίμακα των χώρων δε θα μπορούσε παρά να ανταποκρίνεται στις επιταγές της σύγχρονης χωρικής πολυτέλειας, εξασφαλίζοντας απόλυτη ιδιωτικότητα στους φιλοξενουμένους.
Τα δωμάτια και οι σουίτες εκτείνονται γενναιόδωρα από σχεδόν 35 έως 150 τετραγωνικά μέτρα, ωστόσο το πραγματικό αρχιτεκτονικό statement αποτυπώνεται στις τρεις βίλες του Fouquet’s Mykonos (Rock, Delos, Paradiso), οι οποίες αναπτύσσονται σε εμβαδόν από 260 τ.μ. έως πάνω από 1.000 τ.μ.
Διαθέτοντας από τρία έως επτά υπνοδωμάτια η καθεμία, λειτουργούν από μόνες τους ως ένα απολύτως ιδιωτικό σύμπαν διαβίωσης, σχεδιασμένο για να εξυπηρετήσει κλίμακες φιλοξενίας που σπάνια συναντά κανείς στις Κυκλάδες.
Αντί για κραυγαλέα υλικά και επιδεικτικά φινιρίσματα, οι χώροι στο εσωτερικό τους διαπνέονται από τη φιλοσοφία του ησυχαστηρίου. Η φυσική πέτρα, οι επεξεργασμένες με ασβέστη επιφάνειες και η εκτεταμένη χρήση ανοιχτόχρωμης ξυλείας και ανάγλυφων υφασμάτων καταφέρνουν να εμβαπτίσουν τον φιλοξενούμενο στη γαλήνη του τοπίου.
Οι εσωτερικοί χώροι διατηρούνται σκόπιμα ουδέτεροι, αφήνοντας την αρχιτεκτονική να αναπνέει ελεύθερα, χωρίς ποτέ να ανταγωνίζεται το εξωτερικό περιβάλλον. Ακόμα και ο χώρος των λουτρών επαναπροσδιορίζεται. Δεν λειτουργεί πλέον ως αποκλειστικά χρηστικός χώρος, αλλά αντιμετωπίζεται σαν οργανική προέκταση του καθιστικού των σουιτών, όπου το φως και το νερό αναδεικνύονται σε πρωταρχικά συστατικά του ίδιου του design.
Πάνω από όλα, όμως, η αρχιτεκτονική του Fouquet’s Mykonos αποθεώνει τη ρευστότητα. Ο σχεδιασμός ενισχύει συνειδητά έναν τρόπο ζωής στον ανοιχτό χώρο, ο οποίος είναι συνυφασμένος με την πολυτέλεια και την ξεγνοιασιά στη Μεσόγειο και βέβαια σύμφυτος με την κουλτούρα της ζωής των ελληνικών νησιών.
Οι ιδιωτικές πισίνες, τα εξωτερικά τζακούζι, οι πανοραμικές βεράντες και, για κάποιες σουίτες, η άμεση πρόσβαση στη θάλασσα, καταργούν το όριο μεταξύ του προσωπικού χώρου και της φύσης. Το βλέμμα καθοδηγείται μαεστρικά προς τη θάλασσα, η οποία λειτουργεί ως ένας καθησυχαστικός οπτικός συνοδοιπόρος.
Είναι, εν τέλει, μια αρχιτεκτονική της διακριτικότητας αλλά και της σοφίας, η οποία αντιλαμβάνεται ότι η υπέρτατη πολυτέλεια είναι η δυνατότητα να αφήνεις αυτό που υπήρχε εκεί πριν από εσένα να πρωταγωνιστήσει στον χώρο.
Η χορογραφία της γαστρονομίας: Το Fouquet’s Mykonos συναντά το Roka
Η γαστρονομία σε retreats αυτού του βεληνεκούς και της φιλοσοφίας δεν είναι μια συμπληρωματική παροχή, αλλά δομικό στοιχείο της ραχοκοκαλιάς της ταυτότητάς τους.
Η έννοια του destination dining αποτελεί κεντρικό πυλώνα του Fouquet’s Mykonos, όπου η προσέγγιση αποφεύγει τη λογική ενός υπερμεγέθους, απρόσωπου εστιατορίου για όλες τις ώρες. Η εμπειρία μοιράζεται σε δύο αυτόνομα concepts, που αντικατοπτρίζουν τους διακριτούς πόλους του νησιού: τη μεσογειακή ραστώνη και τον παγκόσμιο κοσμοπολιτισμό.
Την ήσυχη, εσωστρεφή πλευρά εκφράζει το Éole, το εστιατόριο που διαχειρίζεται απευθείας ο όμιλος Barrière. Εδώ, η μεσογειακή και ελληνική κουζίνα σερβίρονται σε έναν χώρο που ορίζεται λειτουργικά και αισθητικά από το φυσικό φως.
Οι μεγάλες τζαμαρίες, που εκτείνονται από την οροφή ως το δάπεδο, καταργούν τα όρια με τη θάλασσα, ένα εμβληματικό ελαιόδεντρο κυριαρχεί στο κέντρο, και οι απαλοί, ουδέτεροι τόνοι έχουν και πάλι τον πρωτεύοντα αισθητικό λόγο. Η ευρύχωρη εξωτερική βεράντα δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ανεπιτήδευτα κομψή, επιτρέποντας στους επισκέπτες να δειπνούν ακριβώς πάνω από το νερό.
Το πραγματικό «παιχνίδι» της εξωστρέφειας, ωστόσο, διαδραματίζεται πάνω στην άμμο της Παράγκας, με την άφιξη του ROKA, ενός δυναμικού brand με ιστορία δύο και πλέον δεκαετιών.
Το 2004, ο γερμανός σεφ και restaurateur Ράινερ Μπέκερ, έχοντας ήδη αλλάξει τον γαστρονομικό χάρτη του Λονδίνου με την ίδρυση του Zuma, δημιούργησε ένα νέο, ελαφρώς πιο χαλαρό αλλά εξίσου premium concept στην Charlotte Street.
Αυτή η ιαπωνική φιλοσοφία του robata grill, με έμπνευση που προήλθε από τους ψαράδες των βόρειων ιαπωνικών ακτών, οι οποίοι έψηναν την ψαριά τους στα κάρβουνα, πάνω στα πλοιάριά τους, και τη μοιράζονταν χρησιμοποιώντας τα ίδια τους τα κουπιά για να σερβίρουν το φαγητό, μεταφέρεται τώρα σε κυκλαδίτικο σκηνικό.
Το ROKA στο Fouquet’s Mykonos δε λειτουργεί απλώς ως ένα εστιατόριο, αλλά ως ένα διεθνώς αναγνωρισμένο beach club που αφουγκράζεται και πολλαπλασιάζει την περίφημη ενέργεια του νησιού. Η διαδικασία του ψησίματος γύρω από την ανοιχτή φωτιά προσδίδει αν μη τι άλλο μια διακριτική πλην γοητευτική θεατρικότητα στον χώρο.
Τα πιάτα, με πυρήνα τους τις καθαρές γεύσεις, δεν προορίζονται για ατομική κατανάλωση. Το μενού είναι σχεδιασμένο γύρω από τη λογική του μοιράσματος, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση και μετατρέποντας το φαγητό σε αυτό το οποίο στην πραγματικότητα είναι: ένα κοινωνικό γεγονός.
Με τη στρατηγική σύμπραξη με το ROKA, το Fouquet’s εντάσσει στο χαρτοφυλάκιό του μια παγκόσμια γαστρονομική γλώσσα και βέβαια δημιουργεί ένα νέο σημείο αναφοράς για τη γαστρονομική ταυτότητα της Μυκόνου.
Επιπλέον, η μετάκληση του ROKA αποδεικνύει στην πράξη ότι το ξενοδοχείο δεν επιχειρεί να τοποθετήσει τον επισκέπτη του σε ένα καθεστώς υπερπολυτελούς πολιορκίας. Αντιθέτως, τον κάνει κοινωνό της παγκόσμιας σκηνής, προσφέροντάς του το ιδανικό περιβάλλον για να ζήσει και να απολαύσει την κοσμοπολίτικη πλευρά του νησιού.
Το σπήλαιο του biohacking και της μακροβιότητας
Στο σύμπαν της σύγχρονης φιλοξενίας η έννοια της ευεξίας έχει υποστεί ίσως την πιο ριζική, ενδιαφέρουσα και αναντίρρητα καλοδεχούμενη μετάλλαξη.
Το παραδοσιακό, πάλαι ποτέ κενό νοήματος μοντέλο του ξενοδοχειακού spa, που εξαντλούνταν σε χαλαρωτικά μασάζ, ατμοσφαιρική μουσική και αιθέρια έλαια, μοιάζει πλέον – ευτυχώς – οριστικά και αμετάκλητα παρωχημένο. Ο σύγχρονος ταξιδιώτης δεν αναζητά απλώς την προσωρινή χαλάρωση ή το «ζεν», αλλά τη βιολογική αποκατάσταση, τη μακροβιότητα και την πνευματική αναζωογόνηση.
Ναι, η υγεία – μαζί με τον χρόνο και την ιδιωτικότητα – είναι τα πιο σκληρά νομίσματα της νέας εποχής της πολυτέλειας. Το Fouquet’s δεν θα μπορούσε παρά να εισάγει μια ριζοσπαστική προσέγγιση, αναβαθμίζοντας την έννοια του wellness μέσα από το μοντέλο του high-performance escape.
Ακόμη και ο χώρος που φιλοξενεί αυτή τη μετάβαση αποτελεί από μόνος του μια ισχυρή αρχιτεκτονική δήλωση.
Το Rock Spa δεν είναι μια συμβατική πτέρυγα θεραπειών, αλλά ένα αισθητηριακό καταφύγιο κυριολεκτικά λαξευμένο μέσα στον βράχο.
Στον πυρήνα του δεσπόζει μια εσωτερική πισίνα – ένα εξαιρετικά σπάνιο χαρακτηριστικό για το νησί των Κυκλάδων –, η οποία περιβάλλεται από ακατέργαστους πέτρινους όγκους. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί και πάλι υποβλητικά: η επιστροφή σε ένα σπηλαιώδες περιβάλλον δημιουργεί μια τουλάχιστον καθηλωτική εμπειρία.
Το Rock Spa απορρίπτει τις γενικόλογες θεραπείες ομορφιάς και έχει προχωρήσει σε στρατηγική συνεργασία με την Dr. Barbara Sturm. Η πρωτοπόρος ιατρός έχει χτίσει μια παγκόσμια αυτοκρατορία βασισμένη στην αυστηρά επιστημονική, αντιφλεγμονώδη προσέγγιση της περιποίησης του δέρματος, εστιάζοντας στην κυτταρική αναγέννηση και την αποκατάσταση της φυσικής λάμψης της επιδερμίδας, μακριά από επιφανειακές, καλλυντικές παρεμβάσεις.
Εκεί, όμως, που το Rock Spa «τερματίζει» την εμπειρία που προσφέρει στους επισκέπτες είναι στον εξοπλισμό που έχει εξασφαλίσει. Ο χώρος μοιάζει περισσότερο με προηγμένο εργαστήριο biohacking, το οποίο έχει σχεδιαστεί για την ολιστική φυσική αποκατάσταση και την πνευματική διαύγεια.
Ανταποκρινόμενη στη ραγδαία αύξηση της ζήτησης για ανάλογες συνεδρίες, η εγκατάσταση διαθέτει θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου αλλά και δωμάτιο μοριακού υδρογόνου. Το οπλοστάσιο της μακροβιότητας συμπληρώνεται από PBM Therapy, δεξαμενές επίπλευσης (flotation tanks) με ζεστό και παγωμένο νερό, καθώς και ice baths, ακολουθώντας τα αυστηρότερα πρωτόκολλα της σύγχρονης αθλητικής ιατρικής.
Αυτή η ένωση καθρεφτίζει τον κανόνα της νέας πολυτέλειας: η αρχέγονη, υποβλητική ησυχία της πέτρινης σπηλιάς συνυπάρχει αρμονικά με την ιατρική τεχνολογία αιχμής. Το Fouquet’s Mykonos αποδεικνύει ότι δεν αντιλαμβάνεται την ευεξία ως την πολυτέλεια του «dolce far niente», αλλά ως μια ουσιαστική, μετρήσιμη επένδυση στην εμπειρία και την ευζωία του επισκέπτη.
Η τέχνη τού ευ ζην
Αν το Fouquet’s Mykonos έπρεπε να συνοψιστεί σε μία εικόνα, αυτή δε θα ήταν μια τυπική λήψη ενός πολυτελούς δωματίου, αλλά η στιγμή που το βλέμμα του επισκέπτη συναντά το απρόσμενο: ένα γήπεδο μπάσκετ, λαξευμένο με ακρίβεια μέσα στον βράχο.
Αυτή η τολμηρή, αρχιτεκτονική χειρονομία δεν αποτελεί μια ακόμα παροχή, αλλά μια εμφατική δήλωση για τον τρόπο με τον οποίο το ξενοδοχείο αντιλαμβάνεται τη συχνά παρεξηγημένη έννοια του art of leisure.
Είναι η απόδειξη πως η σύγχρονη πολυτέλεια δεν οφείλει να είναι σοβαροφανής ή άκαμπτη, αλλά να εμπεριέχει το στοιχείο του παιχνιδιού, της έκπληξης ή ακόμα και της ανατροπής, ενσωματώνοντας μια δραστηριότητα τόσο δημοφιλή όσο το μπάσκετ σε ένα περιβάλλον υψηλής αισθητικής.
Αυτή η λεπτομέρεια καθρεφτίζει τη συνολική φιλοσοφία του resort. Το Fouquet’s Mykonos είναι ένας σχολαστικά σχεδιασμένος προορισμός.
Ενας χώρος όπου η αρχιτεκτονική και η γαστρονομία, η ευεξία και η αναψυχή, η κοινωνικότητα και ο κοσμοπολιτισμός γίνονται οι πρώτες ύλες μιας ενιαίας, συνεκτικής και καθηλωτικής αφήγησης. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, το ξενοδοχείο περιγράφει την ίδια την εξέλιξη της Μυκόνου, αποτυπώνοντας το εδώ και το τώρα της, αλλά και προσφέροντας ένα παράδειγμα για το μέλλον του νησιού.
Το Fouquet’s είναι στην πραγματικότητα το λεξικό μιας νέας γλώσσας για την ultra-luxury φιλοξενία. Για τον ταξιδιώτη, η εμπειρία που βιώνεται δεν είναι οι παροχές αυτές καθαυτές, αλλά η ικανότητα του χώρου και του τόπου να αφήνει τις στιγμές να ξετυλίγονται με μια φυσικότητα που αγγίζει το ιδανικό.
Είναι, τελικά, η απόδειξη πως η πολυτέλεια δε χρειάζεται να είναι συνώνυμη της επίδειξης αλλά ταυτόσημη με εκείνο που έχει ζήσει και έχει νιώσει ο επισκέπτης. Αυτό το συναίσθημα που διατηρεί κάθε ικμάδα της έντασής του ακόμα και όταν το ταξίδι θα έχει γίνει μακρινή αλλά όχι ξεχασμένη ανάμνηση.
