Πρίγκιπας Harry: Γιατί ποτέ δεν του άρεσε να αποκαλούν τη Diana «πριγκίπισσα»

Πίσω από τη δημόσια εικόνα της λαμπερής πριγκίπισσας, η Diana δεν έκρυψε ποτέ τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέσα στη βρετανική μοναρχία. Στη διάσημη συνέντευξή της στο BBC Panorama είχε μιλήσει ανοιχτά για το πώς βίωσε την ημέρα του γάμου της με τον τότε πρίγκιπα Κάρολο και την αίσθηση ότι έχανε σταδιακά την προσωπική της ταυτότητα. «Τη μέρα που περπάτησα στον διάδρομο του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Παύλου ένιωσα ότι έχασα την προσωπικότητά μου και ότι με απορρόφησε ο βασιλικός μηχανισμός», είχε δηλώσει.

Η ίδια είχε αναφερθεί και στην πίεση που ένιωθε να ανταποκρίνεται συνεχώς στις απαιτήσεις του δημόσιου ρόλου της, να βρίσκεται δίπλα στους ανθρώπους και να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό της. «Ένιωθα υποχρεωμένη να εκπληρώνω τα καθήκοντά μου, να μην απογοητεύω τους ανθρώπους, να τους στηρίζω και να τους δείχνω την αγάπη μου», είχε πει.

Η κληρονομιά μέσα από το ανθρωπιστικό της έργο

Η μεγαλύτερη επιρροή της Diana, ωστόσο, δεν συνδέθηκε μόνο με τη βασιλική της ιδιότητα αλλά κυρίως με τον τρόπο που χρησιμοποίησε τη δημόσια θέση της για κοινωνικά ζητήματα. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της σημειώθηκε το 1987, όταν επισκέφθηκε το νοσοκομείο Middlesex στο Λονδίνο και έσφιξε δημόσια το χέρι ενός ασθενούς με HIV. Σε μια εποχή όπου η ασθένεια αλλά και η ίδια η ομοφυλοφιλία συνοδεύονταν από έντονο φόβο, μίσος και κοινωνικό στιγματισμό, η κίνησή της θεωρήθηκε ένα ισχυρό μήνυμα ανθρωπιάς και αποδοχής.

Λίγα χρόνια αργότερα, η Diana περπάτησε σε ενεργό ναρκοπέδιο στην Ανγκόλα, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τη διεθνή κοινή γνώμη για τους κινδύνους των ναρκών κατά προσωπικού και να στηρίξει την προσπάθεια για την απαγόρευσή τους. Η ίδια είχε περιγράψει την προσφορά προς τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη ως μία από τις σημαντικότερες πηγές χαράς στη ζωή της. «Τίποτα δεν μου δίνει μεγαλύτερη χαρά από το να προσπαθώ να βοηθήσω τους πιο ευάλωτους ανθρώπους της κοινωνίας», είχε δηλώσει.

Η παρακαταθήκη της μέσα από τον William και τον Harry

Παρά τη βαθιά ρήξη που εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσα στον πρίγκιπα William και τον πρίγκιπα Harry, και οι δύο έχουν επιλέξει να διατηρήσουν ζωντανό ένα μέρος της κληρονομιάς της μητέρας τους μέσα από το κοινωνικό τους έργο.

Ο Harry έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της δράσης του στα Invictus Games, τη διεθνή διοργάνωση που δημιούργησε για τραυματισμένους και βετεράνους στρατιώτες, ενώ ο William έχει θέσει ως μία από τις βασικές προτεραιότητές του την αντιμετώπιση της αστεγίας μέσα από τις δικές του πρωτοβουλίες.

Με διαφορετικές διαδρομές και διαφορετικό τρόπο έκφρασης, οι δύο γιοι της Diana συνεχίζουν να υπηρετούν αξίες που εκείνη ανέδειξε σε όλη τη δημόσια ζωή της: την ενσυναίσθηση, την κοινωνική ευθύνη και την προσπάθεια να δοθεί φωνή σε ανθρώπους που συχνά μένουν στο περιθώριο. Για τον Harry, πάντως, η μεγαλύτερη κληρονομιά της μητέρας του δεν βρίσκεται σε έναν τίτλο, αλλά στον αντίκτυπο που άφησε στους ανθρώπους.