Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Στην πολιτική, έλεγαν οι παλαιότεροι, τρία πράγματα δεν ανακοινώνονται: η υποτίμηση της δραχμής, ο ανασχηματισμός και οι πρόωρες εκλογές. Επειδή, για να λειτουργήσουν όλα και να επιτευχθεί ο στόχος τους, έπρεπε να λειτουργήσει απαραιτήτως το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Στην εποχή μας, από τα τρία αυτά, που αποτελούν προνόμια του εκάστοτε πρωθυπουργού, έχει «επιζήσει» ένα, και αυτό όχι ολόκληρο – οι πρόωρες εκλογές. Οι κινήσεις του πρωθυπουργού, οι αποφάσεις της κυβέρνησης, η εκλογική προετοιμασία του κυβερνώντος κόμματος αποκωδικοποιούνται εύκολα από την αντιπολίτευση και προφανέστατα αφαιρούν πολύ από τον αιφνιδιασμό. Ετσι όταν ο πρωθυπουργός προκηρύσσει πρόωρες εκλογές, όλοι είναι υποψιασμένοι, έχουν προετοιμαστεί καταλλήλως και ουδείς αιφνιδιάζεται.

Κατά συνέπεια, ό,τι παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα, αυτό το ιδιότυπο παιχνίδι με τον χρόνο των εκλογών, δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία προσπάθεια της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει από βασικά προβλήματα της διακυβέρνησης, επειδή όλοι λίγο-πολύ καταλαβαίνουν πού το πάει. Από τη μία με την ακρίβεια πάντα παρούσα στα ράφια των σουπερμάρκετ και τις επιπτώσεις του παρατεινόμενου πολέμου στον Περσικό να αναμένονται σαρωτικές σύντομα και από την άλλη το άδηλο της φετινής τουριστικής περιόδου και συνακόλουθα των θετικών ή αποθετικών επιπτώσεων στην ελληνική οικονομία να πηγαίνουν χέρι-χέρι με τις δυσοίωνες προβλέψεις για την εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων, είναι προφανές ότι το παιχνίδι με τον χρόνο διεξαγωγής των προσεχών εκλογών είναι μια ασφαλής διέξοδος.

Με αυτά τα δεδομένα δεν προξενεί την παραμικρή έκπληξη ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης τροφοδοτούν τη σχετική συζήτηση σχεδόν επί καθημερινής βάσεως. Βέβαια ο Πρωθυπουργός, που επιδεικνύει το τελευταίο διάστημα μια ασυνήθιστη κινητικότητα, ένα μείγμα μίνι περιοδειών και κοψίματος κορδελών εγκαινίων, επιμένει να διαβεβαιώνει την κοινωνία ότι θα εξαντλήσει την τετραετή θητεία του ή, τέλος πάντων, θα προκηρύξει τις εκλογές εκεί περί το τέλος της. Ταυτόχρονα, όμως, όχι μόνο δεν το αποφεύγει, αλλά μετέχει και ο ίδιος στη συζήτηση περί του χρόνου των εκλογών, διότι, όπως ενημερώνει κατ’ ιδίαν τους συνομιλητές του, πότε «δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θα κάνει» και πότε «θα λάβει τις αποφάσεις του περί τα τέλη Αυγούστου». Στόχος είναι αυτά να βγουν προς τα έξω, να κυκλοφορήσουν και ανατροφοδοτώντας τη σχετική συζήτηση να επιτείνουν τη σύγχυση.

Η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, παράγει συνεχώς αποφάσεις οι οποίες έχουν θετικό πρόσημο και φιλολαϊκό – ή έτσι τουλάχιστον τις παρουσιάζουν οι υπουργοί – χαρακτήρα. Πρόκειται για αποφάσεις οι οποίες σε μια πρώτη ανάγνωση έχουν σαφή στόχευση κοινωνικές ομάδες, μικρότερες ή μεγαλύτερες. Οτι λαμβάνονται για τη θεραπεία κοινωνικών αδικιών. Στην πραγματικότητα όμως όλες λειτουργούν αποκλειστικά για τη βελτίωση της δημοφιλίας του κόμματος και του Πρωθυπουργού – ό,τι δηλαδή κάνει προεκλογικά μια κυβέρνηση προκειμένου να διευρύνει την εκλογική της πελατεία. Δεν πρόκειται για κάτι πρωτότυπο. Εχει ξανασυμβεί. Και ασφαλώς θα επαναληφθεί και στο μέλλον.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι γιατί ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του επενεργούν όπως προαναφέρεται, αλλά το αν αυτή η λειτουργία είναι επωφελής για τη χώρα. Αν κερδίζει δηλαδή κάτι από την ασάφεια ως προς τον χρόνο των εκλογών και τους τακτικισμούς του κ. Μητσοτάκη. Η απάντηση είναι προφανής: τίποτε! Αντίθετα κινδυνεύει να διολισθήσει στην αστάθεια και την ανισορροπία, με ολέθρια αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία και τους πολίτες.

Εκεί που είδε κι έπαθε να ισορροπήσει μετά την πολυετή και πολυεπίπεδη κρίση, βρίσκεται ξανά σε μια φάση που εύκολα μπορεί να εξελιχθεί σε πολιτική κρίση, αστάθεια και αποσταθεροποίηση. Τα παιχνίδια της κυβέρνησης με τον χρόνο των εκλογών εξελίσσονται σε μια περίοδο κατά την οποία το γεωπολιτικό πεδίο στην περιοχή μας είναι εντελώς αποσταθεροποιημένο, η κάνουλα του Ταμείου Ανάκαμψης έκλεισε, οι (κανονικές, σκληρές) επιπτώσεις του πολέμου θα φτάσουν στη χώρα στις αρχές φθινοπώρου, το σκάνδαλο των υποκλοπών παραμένει χαίνουσα πληγή, η οποία δεν κλείνει με τίποτε, και τα νέα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για καινούργιες δικογραφίες σκανδάλων που έρχονται δεν είναι καθόλου ευοίωνα.

Η απορία λοιπόν που δημιουργείται αυτομάτως είναι τι νόημα έχει η φιλολογία που έχει αναπτυχθεί περί του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών, όταν όλα τα προηγούμενα συνηγορούν ότι η μόνη καταφυγή του κ. Μητσοτάκη είναι πρόωρες εκλογές, το συντομότερο δυνατό. «Χθες, όχι σήμερα», όπως συνηθίζει να τονίζει κορυφαίος υπουργός του, ο οποίος έχει μακρά θητεία στον κόσμο των δημοσκοπήσεων και της ανάλυσης των δεδομένων. Γιατί κι εκείνος, όπως και η πλειοψηφία των κυβερνητικών στελεχών, πιστεύει πως η πιθανότητα το πολιτικό τοπίο να χειροτερέψει για την κυβέρνηση είναι ισχυρότερη από την πιθανότητα να βελτιωθεί. Και πως στην πολιτική οι έξι-έπτα μήνες ως την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης «πολιτικά είναι ένας αιώνας…».