Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Με τη ΝΔ να ολοκληρώνει τη «διόρθωση» της κυβέρνησης και την ανάδειξη νέου Γραμματέα, όλα τα κόμματα μπαίνουν σιγά-σιγά σε θέση μάχης για τις ερχόμενες εκλογές.
Δύσκολο να προσδιορίσεις με ακρίβεια την ημερομηνία τους ενώ η κυβέρνηση με πρώτο τον Πρωθυπουργό επιμένει μονότονα και με κάθε ευκαιρία στον «ορίζοντα 2027».
Ακόμη και έτσι όμως γνωρίζουμε ότι η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να είναι έτοιμη για να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης την 1η Ιουλίου 2027.
Συνεπώς η δίμηνη (κατ’ ελάχιστον) προεκλογική περίοδος για διπλές κάλπες δεν μπορεί να ξεκινήσει αργότερα από τον Μάρτιο 2027 και ενδεχομένως νωρίτερα.
Με δεδομένο επίσης ότι ζούμε σε μια χώρα όπου οι εκλογές έχουν πάντα τη φασαρία τους, είναι λογικό να περιμένει κανείς ότι το εξάμηνο Σεπτεμβρίου – Μαρτίου θα είναι φουλ προεκλογικό.
Αν μάλιστα οι εκλογές γίνουν κάπως νωρίτερα από τα προβλεπόμενα (ας πούμε, φθινόπωρο του 2026), τόσο συντομότερη θα είναι η εκλογική αναστάτωση που θα ζήσουμε.
Αλλά η ημερομηνία των εκλογών δεν είναι της στιγμής και ούτε περνάει από το χέρι μας. Ούτως ή άλλως, οι οριστικές αποφάσεις του Πρωθυπουργού θα ληφθούν μετά τα μέσα του καλοκαιριού, συνεκτιμώντας τις οικονομικές προβλέψεις και προφανώς δεν θα προειδοποιήσει τους ενδιαφερόμενους.
Τα κόμματα λοιπόν παίρνουν θέσεις μάχης για μια αναμέτρηση που ούτως ή άλλως είναι επικείμενη και η οποία προμηνύεται παρατεταμένης διάρκειας και ελάχιστα εκλεπτυσμένη.
Για τους περισσότερους πολιτικούς σχηματισμούς οι ερχόμενες εκλογές παίρνουν τη μορφή μιας «μάχης ζωής ή θανάτου» κι αυτό δεν δημιουργεί πολλές ελπίδες για μετριοπάθεια, συγκράτηση και νηφαλιότητα.
Σε κάθε περίπτωση λοιπόν η ανισομέρεια μεταξύ της σημερινής κυβερνητικής παράταξης και των άλλων κομμάτων επιβαρύνεται και από τον εσωτερικό ανταγωνισμό στον χώρο της αντιπολίτευσης.
Ετσι όλοι αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση κι ο καθένας τον διπλανό του. Και αυτή η κατάσταση ίσως αποδειχθεί παραλυτική αν οι εκλογές δεν καταλήξουν σε κάποια «καθαρή λύση».
Αλλά δεν είμαστε ακόμη εκεί. Τα κόμματα παίρνουν θέσεις μάχης για να ορίσουν κατ’ αρχάς αυτό που παραδοσιακά ονομάζουμε «εκλογικό δίλημμα» και να αρθρώσουν κάποιες απαντήσεις.
Προφανώς η κυβέρνηση θα δώσει τη «μάχη της σταθερότητας» και η αντιπολίτευση θα σηκώσει το «λάβαρο της πολιτικής αλλαγής». Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να το καταλάβει κανείς.
Κι όσο για επιχειρήματα, ας μην είμαστε πολύ απαιτητικοί. Θα ακούσουμε τα πάντα και το αντίθετό τους.
Εξακολουθώ όμως να θεωρώ ότι το κρίσιμο και το ουσιώδες δεν είναι πώς θα πάει η χώρα στις κάλπες.
Αλλά πώς θα βγει από αυτές.
