Στο πρωτοσέλιδο του «Charlie Hebdo» που κυκλοφόρησε την ημέρα του μακελειού (από φανατικούς ισλαμιστές οι οποίοι «εκδικήθηκαν» για τις δημοσιεύσεις «ανίερων» σκίτσων του Μωάμεθ) στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού στο Παρίσι
Γαλλία, 2022. Φανταστείτε μια καθοριστική εκλογική αναμέτρηση σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον.
Οταν ο Μπερνάρ έκανε το πρώτο του stage στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η τράπεζα βρισκόταν «σε αναβρασμό»
Πριν από το 2013, όταν απέσπασε το περίβλεπτο βραβείο Goncourt για το μυθιστόρημά του «Καλή αντάμωση εκεί ψηλά» («Au revoir là-haut»), όπου επισκέπτεται τον A' Παγκόσμιο Πόλεμο
Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα: Τέχνη Ελληνική λογοτεχνία Προσωπικές ιστορίες Ιστορία Δοκίμια Ξένη λογοτεχνία Κλασική λογοτεχνία Αστυνομικά Χιούμορ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Βρισκόμαστε στις αρχές Απριλίου του 1976 και ένα μεταμεσονύκτιο «προξενιό» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη σε ένα ημιυπόγειο εστιατόριο του Κολωνακίου. Το αφεντικό πλησιάζει κάποια στιγμή και λέει στη συντροφιά: «Οπως ξέρετε, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή μάς υποχρεώνει να κλείνουμε στη 1.30. Γι' αυτό πληρώστε και φύγετε».
Κίνητρο της έρευνας, που οδήγησε στη συγγραφή του βιβλίου, ήταν η απάντηση στο ερώτημα «πώς αποτύπωσε ο αθηναϊκός Τύπος τα Δεκεμβριανά;»
«Κάνω μια μεγάλη έρευνα για τα Δεκεμβριανά του 1944. Εχω να διαβάσω περίπου 7.000 σελίδες από τα Βρετανικά Αρχεία» είπε στο «Βήμα» ο 65χρονος Πέτρος Στ. Μακρής-Στάικος, δικηγόρος Αθηνών «εν αδρανεία» πλέον, ο οποίος τα τελευταία 20 χρόνια έχει αφιερωθεί στην ιστορική έρευνα και στη συγγραφή.
Ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης χαρτογραφεί λεπτομερώς τα πεδία της σύγκρουσης και διερευνά τις πολιτικές ευθύνες όλων των πλευρών
Οι Ιάπωνες αποκαλούν την πατρίδα τους «Χώρα των χιλίων φθινοπώρων». Μια ιαπωνική παροιμία μάλιστα λέει «μια μέρα, χίλια φθινόπωρα» για να υποδηλώσει ακριβώς ότι ο χρόνος είναι σχετικός - σ' αυτόν
Το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, ομότιμου καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το διατρέχει μια «απορία», μια διερώτηση καλύτερα.
Συναντήσαμε τον Βασίλη Βασιλικό το πρωί της περασμένης Τρίτης στο Παλαιό Φάληρο. «Εχω σήμερα τα γενέθλιά μου» είπε ο ίδιος κάπως απρόσμενα στο «Βήμα»
Τον Αύγουστο του 2010 το αμερικανικό περιοδικό Time ύμνησε τον Τζόναθαν Φράνζεν ως «μεγάλο αμερικανό συγγραφέα» στο εξώφυλλό του. «Δεν είναι ο πιο πλούσιος, ούτε πιο διάσημος. Οι χαρακτήρες του δεν επιλύουν μυστήρια, δεν έχουν μαγικές ικανότητες, ούτε ζουν στο μέλλον» συνέχιζε τότε το περιοδικό.
Συστήνεται κάπου μια νέα Φιλική Εταιρεία. Υπάρχει - ή, τουλάχιστον, πάλλεται κάπου άφατος - ένας νέος ρομαντισμός, ένας νέος φιλελληνισμός στην εποχή μας.
Ο Χαρούκι Μουρακάμι ανήκει στα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας πεζογραφίας.
Επισκέφθηκε την Ινδία το καλοκαίρι του 2012 και περιπλανήθηκε σε αυτήν για επτά εβδομάδες ντυμένος με παραδοσιακή κούρτα
Κρατήθηκε 16 χρόνια μακριά από την Κολομβία, σπούδασε στο Παρίσι και έμεινε στη Βαρκελώνη. Τώρα πλέον «ζω στην Μπογκοτά» είπε στο «Βήμα της Κυριακής» ο Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες.
Ηταν «ένα λαμπρό καλοκαίρι για τη μητέρα μου» αλλά «μια σκοτεινή χρονιά για τον Μπερνανός».
Είναι πάντοτε ενδιαφέροντα τα αυτοβιογραφικά κείμενα σημαντικών συγγραφέων γιατί - ως έναν βαθμό τουλάχιστον - αποκαλύπτουν πώς η ζωή τους διαμόρφωσε τη λογοτεχνία τους
«Το Βυζάντιο κατέχει αβέβαιη θέση στην ιστοριογραφία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ξέρουμε πού να το εντάξουμε» έγραφε πριν από μερικά χρόνια η Αβεριλ Κάμερον στο βιβλίο της «Οι Βυζαντινοί».