Ονομάζεται Μαουριτσχάους και είναι ένα σχετικά μικρό μουσείο. Διαθέτει προς έκθεση 350 έργα από τη συλλογή
Εχουν συνηθίσει να συγκεντρώνουν πάνω τους περίεργα βλέμματα, να προκαλούν επιφωνήματα έκπληξης, να ακούν επιπλήξεις.
Το άκουσμα του ονόματός του φέρνει στο μυαλό την πόλη του Μεσολογγίου, όμως ο λόρδος Βύρωνας είχε κάνει ένα σύντομο πέρασμα και από την Κεφαλλονιά.
Νοτιοανατολικά της Τσινετσιτά, εκεί όπου απλώνεται η περιφέρεια της Μπαζιλικάτα και ξεκινά το τακούνι στην μπότα της Ιταλίας, βρίσκεται ένα σκηνικό βγαλμένο απευθείας μέσα από τα σπλάχνα της Ιστορίας.
Η περιοχή ονομάζεται Δεκέλεια αλλά όλοι αναφερόμαστε σε αυτήν ως «το Τατόι». Γιατί στο πάλαι ποτέ θερινό ανάκτορο και μόνιμη κατοικία της πρώην βασιλικής οικογένειας από το 1948 ως το 1967 η σύγχρονη ελληνική ιστορία συμπυκνώθηκε σε δυο πολύ φορτισμένες λέξεις που άνθησαν και μαράθηκαν μέσα σε 42.000 στρέμματα: «Μοναρχία» και «τέως».
«Μισώ την ιδέα των υψηλών ιδανικών, κι αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στο να προδώσω την πατρίδα μου ή να προδώσω τον φίλο μου, ελπίζω να 'χα τα κότσια να προδώσω την πατρίδα μου».
«Το ηράνθεμο είναι ένα νυχτολούλουδο που ανθίζει την άνοιξη. Οταν λιώνουν τα χιόνια στη Ρωσία, τα κίτρινα λουλούδια του είναι το πρώτο χρώμα, ο πρώτος ήλιος, μετά τους βαρείς λευκούς χειμώνες». Η Ολγα Σβιμπλόβα, διευθύντρια του Μουσείου Φωτογραφίας της Μόσχας, εξηγεί τον τίτλο, «Primrose», σε μια έκθεση αφιερωμένη στην εμφάνιση και στην εξέλιξη της έγχρωμης φωτογραφίας στη Ρωσία.
Το 1978, στη διασταύρωση Σίνα και Καπλανών, σε ένα πάρκινγκ που είχε δημιουργηθεί μετά την κατεδάφιση μιας μονοκατοικίας, ο Γιάννης Τσαρούχης σκηνογραφούσε τις «Τρωάδες». Στο κενό οικόπεδο μπορούσες να δεις τους σοβατισμένους τοίχους και τα ψήγματα χρώματος πάνω σε αυτούς, το τελευταίο αποτύπωμα από τις ζωές που κατοίκησαν εντός τους. Το υπουργείο Πολιτισμού τού ζήτησε […]
Είναι σαν να το έχει το κάρμα του. Την ημέρα που ο Καρίλ Φερέ βρέθηκε στην Αθήνα οι δρόμοι είχαν απίστευτη κίνηση. Η Αμερικής ήταν κλειστή, Αστυνομία βρισκόταν παντού. Δεν ήταν μια οποιαδήποτε μέρα, το προηγούμενο βράδυ είχε σημειωθεί έκρηξη σε ένα αυτοκίνητο παγιδευμένο με εκρηκτικά έξω από την Τράπεζα της Ελλάδος. Κρίση, τρομοκρατικές επιθέσεις, […]
Γνωρίστε τον «Tasos». Είναι κράχτης στα βλάχικα της Βάρης, ονειρεύεται όμως ότι μια μέρα θα γίνει τσολιάς στα ανάκτορα.
Κάθεται κοντά στον υπολογιστή του στο στούντιό του στο Παγκράτι. Αισθάνεται άσχημα που ήρθε λίγο καθυστερημένος στο ραντεβού εξαιτίας ενός απρόοπτου περιστατικού και απολογείται.
Σαν βγεις στον πηγαιμό για τον λόφο της Κιάφας, μια δαντελένια πόρτα θα βρεθεί στο διάβα σου. Θα κοντοσταθείς, θα την επεξεργαστείς και θα την ανοίξεις – ακόμη και αν δεν ξέρεις ότι αυτή είναι η είσοδος του πάλαι ποτέ Σαχτούρειου Γυμνασίου. Στον μικρό προαύλιο χώρο θα σε υποδεχτεί μια κουνιστή πολυθρόνα επίσης επενδεδυμένη με […]
Στην πρώτη συλλογή διηγημάτων του, ο κειμενογράφος και δημιουργικός διευθυντής στη διαφήμιση, Βαγγέλης Προβιάς, καταθέτει το προσωπικό, ιδιαίτερο στίγμα γραφής που είχαμε ήδη ψυχανεμιστεί από το blog του provatos.blogspot.com. Με «Τα μαύρα παπούτσια της παρέλασης» (εκδόσεις Ολκός), ο 41χρονος Προβιάς περπατάει πάνω σε μια αφηγηματική γραμμή που ενώνει την Ελλάδα του χθες με εκείνη του […]
Στην οδό Ερατοσθένους υπάρχει κινητικότητα. Δίπλα στον Αγιο Σπυρίδωνα, στο εργοτάξιο τού υπό ανέγερση Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή οι εργασίες προχωρούν κανονικά.
Ακολούθησαν αντίστροφες πορείες. Ο Λευκάδιος Χερν (1850-1904) γεννήθηκε στην υπό αγγλική κηδεμονία Λευκάδα, και έζησε μια περιπετειώδη ζωή προτού εγκατασταθεί στην Ιαπωνία και γίνει εν τέλει εθνικός συγγραφέας της.
Στην έκθεση «A War E» στο πλαίσιο του 2ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σύρου παρουσιάζονται έργα τεσσάρων γυναικών που πραγματεύονται ιστορίες πολέμου.
Οι εκθέσεις στα νησιά δίνουν και παίρνουν αν και όχι πάντα με τα καλύτερα αποτελέσματα. Στην Τήνο τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.