«Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας» του Δημητρίου Κορομηλά θα ανοίξει τις παραστάσεις στο Παλλάς, τον προσεχή Οκτώβριο, σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια
Με το σύνθημα «60 χρόνια Υπόγειο - 30 χρόνια Φρυνίχου» το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν μπαίνει σε μια επετειακή χρονιά αλλά
Ο Γιάννης Χουβαρδάς (φωτογραφία) είναι (και) εδώ...
Με το σύνθημα «60 χρόνια Υπόγειο - 30 χρόνια Φρυνίχου» το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν μπαίνει σε μια επετειακή χρονιά
Το καλοκαίρι που πέρασε φάνηκε δύσκολο και ίσως αποδειχθεί ανατρεπτικό για τον Φάνη Κιρκινέζο, που μπαίνει στη νέα σεζόν με πολλά μέτωπα ανοιχτά.
«Δεν γράφω ούτε σχόλια, ούτε γνώμες, ούτε προσωπικές απόψεις. Πάντα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω ότι ο ρόλος μας δεν είναι να κρίνουμε.
Ο γερμανός σύγχρονος θεατρικός συγγραφέας Ρόλαντ Σιμελπφένιχ υπογράφει το έργο που θα δούμε από τις αρχές του 2015 στο θέατρο Πορεία.
«Πρέπει να ανεβάζουμε κάθε δυο-τρία χρόνια Τσέχοφ γιατί κάνει καλό στην ηθική μας υγεία" λέει ο Πέτερ Στάιν» υπενθυμίζει ο Νίκος Καραθάνος που καταπιάνεται φέτος με τον πρώτο του Τσέχοφ, υιοθετώντας την άποψη του γερμανού θεατρανθρώπου: την προσεχή άνοιξη στη Στέγη θα παιχθεί ο «Βυσσινόκηπος».
Ετοιμη μοιάζει να είναι η προσεχής θεατρική σεζόν, αφού τα περισσότερα σχήματα έχουν ολοκληρωθεί και σε λίγο αρχίζουν οι πρόβες για τον χειμώνα... Κωμωδίες και κλασικό ρεπερτόριο, θεατρικοί συνδυασμοί, ανακατατάξεις στον επιχειρηματικό χώρο, νέα θεατρικά στέκια. Κι αυτή τη χρονιά, το θέατρο μοιάζει σαν «έτοιμο από καιρό...».
Ο Μικελάντζελο Πιστολέτο ήρθε στην Αθήνα τον περασμένο Ιούλιο για να προετοιμάσει την έκθεση «Τρίτος Παράδεισος» που θα παρουσιαστεί στην Ελευσίνα στο τέλος Αυγούστου.
Παράταση πήρε ο Τάκης Τζαμαργιάς (φωτογραφία) για να μπορέσει να προχωρήσει το πρόγραμμα της σεζόν 2014-2015 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Σαράντα ένας (41) ζωγράφοι και φωτογράφοι παρουσιάζουν στην Πάτμο, στο Παλιό Δημοτικό Σχολείο της Χώρας, την έκθεση «Νερό / Water».
Γεννημένος στον Βόλο πριν από είκοσι πέντε χρόνια, ο Αργύρης Πανταζάρας τέλειωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού και αμέσως άρχισε να δουλεύει
Διακόσιοι Ελληνες έφτασαν ένα βράδυ στο Παρίσι. Ηταν Χριστούγεννα του 1945. Αποτελούσαν το πολύτιμο φορτίο του «Ματαρόα», του νεοζηλανδέζικου πλοίου
Η φωνή του Δημήτρη Μαυρίκιου από το ηλεκτρολογείο, δέκα λεπτά με τις εννέα, χθες, βράδυ Τετάρτης, σήμανε την έναρξη της «Πάπισσας Ιωάννας», στη σκηνή της Πειραιώς 260. Η αίθουσα ήταν κατάμεστη _όπως θα είναι και απόψε, δεύτερη και τελευταία ημέρα της παράστασης.
Κατατάσσεται στα σημαντικότερα βιβλία του 20ου αιώνα, σύμφωνα, τουλάχιστον, με τον Monde: Είναι «Το ατλαζένιο γοβάκι» του Πολ Κλοντέλ που γραφόταν επί μια πενταετία. Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ισπανία της εποχής της Αναγέννησης, των κατακτητικών πολέμων, ο απόλυτος, αδύνατος Έρωτας μέσα από μια θεατρική φόρμα που συνδυάζει πολλά και διαφορετικά στοιχεία. Πιστεύοντας ακράδαντα ότι το θέατρο είναι ο μόνος τόπος όπου «ο καημένος ο άνθρωπος μπορεί να γίνει για λίγες ώρες Θεός», ο Κλοντέλ υμνεί την τέχνη του παραδίδοντας στο κοινό ένα μνημιώδες έργο.
Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από τότε που η Αννα Βαγενά έφτιαξε το δικό της... «Μεταξουργείο».
«Η τάξη είναι η ευχαρίστηση της λογικής, αλλά η αταξία είναι η απόλαυση της φαντασίας» γράφει ο Πολ Κλοντέλ στο «Ατλαζένιο γοβάκι» του...
Εχει τη δύναμη να φτιάχνει κόσμους, θεατρικούς και κινηματογραφικούς, γυάλινους ή άθραυστους: ο Δημήτρης Μαυρίκιος ανήκει στους ξεχωριστούς της τέχνης του.