Μυρτώ Λοβέρδου

«Στενοχώρια», «ντροπή» και «απορία». Αυτές είναι οι τρεις λέξεις που κυριαρχούν στον θεατρικό κόσμο από την περασμένη Τρίτη, ημέρα που ο υπουργός Πολιτισμού παρουσίασε τον Γιαν Φαμπρ

Χαμένοι στις ημερομηνίες, αλλά όχι κι όλοι...

Μόνος και μοναχικός, ο Νίκος Μαστοράκης αποτελεί μία από τις μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού θεάτρου

Ενα «Θέατρο χωρίς Σύνορα» παρουσίασε, σήμερα, Δευτέρα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Στάθης Λιβαθινός, με τις τρεις παραγωγές /συμπαραγωγές του προσεχούς καλοκαιριού

Το ταλαντούχο και όμορφο νέο παιδί του «Γυάλινου κόσμου» έγινε, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά, ο γοητευτικός ηθοποιός της σκηνής και της μεγάλης οθόνης.

Ο τίτλος από μόνος του αρκεί: «Ο θάνατος του εμποράκου».

Ενα έργο για το θέατρο και τους ανθρώπους του είναι ο «Θεατροποιός» του Τόμας Μπέρνχαρντ (1931-1989) μέσα από το οποίο ο συγγραφέας κάνει το δικό του σχόλιο, εκφράζοντας τη ματαιότητα της τέχνης που υπηρετεί.

Πιο μικρό σε διάρκεια και σε αριθμό παραστάσεων και εκδηλώσεων αναμένεται να είναι το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το πρώτο της μετά Λούκο εποχής.

«Μάλλον καλά τα πήγαμε, μάλλον σωστά πράξαμε». Δεκαέξι χρονιά μετά την πρώτη βράβευση, κι αυτή η φράση του Σταμάτη Φασουλή, την περασμένη Δευτέρα,

Και ξαφνικά η Αθήνα έγινε... Μπρόντγουεϊ. «Μπίλι Ελιοτ», «Nine», «Οικογένεια Ανταμς», «Victor Victoria», «'80 - The Musical» αλλά και «Η όπερα της πεντάρας»

"Ευχαριστω την επιτροπή", είπε ανεβαίνοντας στη σκηνή και αφου ο Μιχάλης Σαραντος του περαςε τον Σταύρο στον λαιμό. Βγάζοντας απο την τσέπη του ένα χαρτακι, ο Αργυρης Πανταζαρας διάβασε σκέψεις και απόψεις, για τη ζωή και το θέατρο. "Ειναι μα ενθάρρυνση για την πορεία μου το βραβείο αυτό που δεν ανήκει σε κανέναν. Ευχαριστώ τους συνεργάτες μου στις παραστάσεις. Ευχαριστώ γιατί μαζί τους μάθατμεβπως να κάνουμε τέχνη, δηλαδή πως να ζει κανείς ή να μη ζει"

Δεκαπέντε ηθοποιοί έχουν ήδη φορέσει τον σταυρό του Δημήτρη Χορν (φωτογραφία) από την αρχή αυτού του θεσμού, που ξεκίνησε στις αρχές του 2000 και συνεχίζει.

Ούτε ένα ούτε δύο ούτε τρία: τέσσερα θεατρικά έργα του Δημήτρη Κεχαΐδη, εκ των οποίων τα δύο δικά του και τα άλλα δύο γραμμένα μαζί με την Ελένη Χαβιαρά, περιλαμβάνει ο τρέχων θεατρικός αθηναϊκός χάρτης.

Bασισμένος στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου (Μαρία Κριεζή-Ιορδανίδου, 1897-1989) είναι ο μονόλογος της Αννας Βαγενά «Λωξάντρα» που παρουσιάζεται στο θέατρο Μεταξουργείο.

«Ολες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους. Κάθε δυστυχισμένη οικογένεια, όμως, είναι δυστυχισμένη με τον δικό της τρόπο». Aυτό λέει ο Τολστόι στην αρχή του έργου. Συμφωνείτε;

Τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» του Δημητρίου Κορομηλά σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Στα μέσα Φεβρουαρίου το υπουργείο Πολιτισμού, «αναγνωρίζοντας τους κινδύνους στους οποίους εκτίθεται το σπουδαίο αρχείο και τα εκθέματά του»,

Σκηνοθετεί πολύ. Παίζει λιγότερο. Ο Γιάννος Περλέγκας βρίσκεται τα τελευταία δύο-τρία χρόνια σε μια διαφορετική πορεία. Πιο προσωπική, πιο αυτόνομη.

Λαμπεντούζα. Ενα νησί. Ενα έργο.

«Το Πάσχα του '66 πάτησα το πόδι μου στη σκηνή, με το "Μαρά - Σαντ". Τώρα, για να γιορτάσω τα πενήντα μου χρόνια στο θέατρο, επιστρέφω στο πατρικό μου»