Ενας άνδρας σε πλήρη απόγνωση. Ενα αγόρι, ο γιος του, πυλώνας δίπλα του, η ματιά της λογικής, απέναντι στον πανικό και στο άγχος που θολώνουν τη σκέψη.
«Από την εμπειρία που έχω, θα έλεγα ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πλήττουν αν επιχειρήσεις να τους πεις την ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ακόμα κι αν είσαι εξαιρετικά σύντομος. Εμένα πάντως μου αρέσει πολύ αυτού του είδους η πλήξη, επειδή πραγματικά δεν θα ήθελα να περιγράψω ούτε στον εαυτό μου ούτε και σε κανέναν άλλον την αναμφίβολα ενδιαφέρουσα ιστορία που θα ακολουθούσε την κατάρρευση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος» έγραφε πριν από μερικά χρόνια ο Ρόμπερτ Μενάσε.
Ο Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ είναι ο θεμελιωτής του νέου γαλλικού αστυνομικού μυθιστορήματος, του αποκαλούμενου néo-polar, εκείνος που προσέδωσε στο αμερικανικό hardboiled κοινωνικές και πολιτικές αποχρώσεις με βάση τη μαρξιστική θεωρία.
Οργανικά ενταγμένη στη λογοτεχνία του φανταστικού είναι η πρώτη φάση (από το 1995 ως το 2005) της πεζογραφίας του Μιχάλη Μαρκόπουλου (μυθιστορήματα, διηγήματα και νουβέλες), ο οποίος κοιτάζει ταυτοχρόνως και προς δύο άλλα αφηγηματικά είδη
Ενα εξαίρετο μυθιστόρημα μας έρχεται από τη Γερμανία.
Στις παράπλευρες απώλειες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν και κάποια πρόσωπα και ιδέες που θεωρήθηκαν μέρος της γερμανικής και ευρωπαϊκής καταστροφής.
Ανασκαφές στην Κρήτη (Αρχάνες και Ζώµινθος) και στην Εύβοια, γάμος και κοινή ζωή, ανακαλύψεις και δημοσιεύσεις, εργασία αλλά και διασκέδαση, εκδρομές και γλέντια, ταξίδια και φίλοι, αλλά και το ανταγωνιστικό κλίμα στον πανεπιστημιακό χώρο και στους κόλπους της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας ξετυλίγονται στην αυτοβιογραφική αφήγηση της Εφης Σαπουνά-Σακελλαράκη, επτά χρόνια μετά τον θάνατο του συντρόφου της, αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη (1936-2010).
Γιατί χρειάζεται σήμερα μια νέα γραμματική της ελληνικής γλώσσας; Ποιες ανάγκες και ποιες εξελίξεις την επιβάλλουν και σε τι θα διαφέρει από τις ήδη υπάρχουσες;
Στην Ελλάδα δεν έχουμε πολλούς πολιτικούς που γράφουν όσα έζησαν. Ελάχιστες εξαιρέσεις περνούν από το μυαλό μου: Γεώργιος Ράλλης, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Λεωνίδας Κύρκος, Κώστας Σημίτης και λυπάμαι αν λησμονώ κάποιους.
Το βιβλίο του π. Ευάγγελου Γκανά θα πρέπει να διαβαστεί σύμφωνα με τα κριτήρια και τα θέματα που ο ίδιος θέτει ως κατεπείγοντα για την ορθόδοξη θεολογία του 21ου αιώνα ήδη στο πρώτο κείμενο του έργου του, το οποίο θα μπορούσε κανείς να πει ότι έχει και έναν χαρακτήρα προγραμματικών δηλώσεων ή έστω ότι συνιστά μια δεύτερη εισαγωγή στο βιβλίο.
Το Τμήμα Γραμμάτων, Βιβλίου και Ψηφιακού Περιεχομένου της Διεύθυνσης Εφαρμογής Πολιτιστικής Πολιτικής της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού ανακοίνωσε τις βραχείες λίστ
«Ελενάκι μου, αρχίζω να γίνομαι υπερβολικά νευρικός και αρχίζω να χάνω την ηρεμίαν μου. Κακό σημάδι.
Στις 31 Οκτωβρίου 1517 ο αυγουστινιανός μοναχός Μαρτίνος Λούθηρος ανάρτησε στη θύρα του ναού του φρουρίου της Βιτεμβέργης τις 95 Θέσεις με τις οποίες διατύπωσε την αντίθεσή του προς την πώληση από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία των «αφέσεων», των συγχωροχαρτιών, με την αγορά των οποίων οι πιστοί είχαν την ελπίδα ότι θα εξαγόραζαν τις αμαρτίες τους και θα εξασφάλιζαν τη σωτηρία των ψυχών τους.
Ελάχιστα γνωρίζουμε στη χώρα μας για το γερμανικό μπαρόκ, όπως και για την επίδρασή του στη γερμανική (κατά συνέπεια και στην ευρωπαϊκή) λογοτεχνία.
Η κριτική της λογοτεχνίας δεν κρίνει μόνο την τρέχουσα πεζογραφική και ποιητική παραγωγή, αλλά και κείμενα που ανήκουν στην ίδια την κριτική.
«Είμαστε όλοι προϊόντα χαρτών, πραγματικών και μεταφορικών» διαπιστώνει ο βρετανός ιστορικός Τόνι Τζαντ (1948-2010) στον επίλογο του «Σκέψεις για τον εικοστό αιώνα».
Το δεύτερο μυθιστόρημά της με τίτλο Γλυκό τραγούδι (Chanson douce) είχε σκαρφαλώσει ψηλά στις λίστες των ευπωλήτων πολύ πριν αποσπάσει, το 2016, το περίφημο Βραβείο Γκονκούρ.
«Αυτό που δεν θέλω είναι να επαναλαμβάνομαι ή ακόμη και από πλευράς ύφους να εγκλωβίζομαι σ’ εκείνο που ο κόσμος έχει πει ότι το κάνω καλά».
Στη μετεκλογική Γερμανία τα κόμματα ερίζουν και θα ερίζουν για πολύ ακόμη ώσπου να σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση συνασπισμού.
Την Πέμπτη θα ανακοινωθεί το όνομα του συγγραφέα που θα βραβευθεί με Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2017. H ανακοίνωση θα επιτρέψει στα 18 μέλη της επιτροπής να γυρίσουν τη σελίδα Ντίλαν, μια επιλογή που κατέστη κάτι παραπάνω από αμφιλεγόμενη.