Η δεξίωση του Κάρολου Δαρβίνου στην ελληνική γλώσσα έγινε πολύ νωρίς. Το πρώτο κείμενό του, με τίτλο Βιογραφικό σχεδίασμα μικρού τινος παιδίου (εκδ. ΜΙΕΤ), μεταφράστηκε από τον Σπυρίδωνα Μηλιαράκη, ιατρό και καθηγητή Φυτολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, και δημοσιεύτηκε στην Εστία το 1877. Είχε προηγηθεί ένα αντιρρητικό έργο, Η νεωτάτη του υλισμού φάσις, ήτοι ο δαρουϊνισμός […]
Ο δημοφιλής συγγραφέας μιλάει στο «Βήμα» για το νέο του βιβλίο, την κληρονομιά του Βυζαντίου, το πάντρεμα Ιστορίας και μυθοπλασίας με ορίζοντα την κοινωνία, τη γλώσσα με την οποία ανασυστήνει το παρελθόν
Το σημαντικότερο έργο του Κλάους Μαν «Μεφίστο» μέσα από την ιστορία ενός οπορτουνιστή ηθοποιού περιγράφει την ηθική έκπτωση και την αθλιότητα του γερμανικού Τρίτου Ράιχ
Ο φόνος είναι χρήμα του Πέτρου Μάρκαρη (Εκδόσεις Κείμενα) Τα ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας της Λένας Διβάνη (Εκδόσεις Πατάκη) Ο βασιλιάς της του Χρήστου Α. Χωμενίδη (Εκδόσεις Πατάκη) Κόντρα στο κύμα της Αλκυόνης Παπαδάκη (Εκδόσεις Διόπτρα) Ο ταχυδρόμος του Γιώργου Παπαδάκη (Εκδόσεις Εστία) Τιρκουάζ της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη (Εκδόσεις Ψυχογιός) Σονάτα υπό το […]
Μακρύ πέταλο από θάλασσα της Ιζαμπέλ Αλιέντε (Εκδόσεις Ψυχογιός) Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες της Ντέλια Οουενς (Εκδόσεις Δώμα) Κανονικοί άνθρωποι της Σάλλυ Ρούνεϋ (Εκδόσεις Πατάκη) Η μέθοδος Καταλανόττι του Αντρέα Καμιλέρι (Εκδόσεις Πατάκη) Πλάνητες της Ολγκα Τοκάρτσουκ (Εκδόσεις Καστανιώτη) Ο σκύλος μου ο Ηλίθιος του Τζων Φάντε (Εκδόσεις Δώμα) Ασημένια φτερά της Καμίλα Λέκμπεργ […]
Το Δώρο 2 του Στέφανου Ξενάκη (Εκδόσεις Key Books) 21 ερωτήσεις και απαντήσεις για το ’21 του Θάνου Μ. Βερέμη (Εκδόσεις Μεταίχμιο) Ανάμεσα σε ηλίθιους του Τόμας Ερικσον (Εκδόσεις Διόπτρα) Η συμφωνία που «γκρίζαρε» το Αιγαίο: Από τα Ιμια στη Μαδρίτη – Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών των Μιχάλη Ιγνατίου, Νίκου Μελέτη (Εκδόσεις Πεδίο) Ελλάδα – Βιογραφία […]
Ο τίτλος του νέου ποιητικού βιβλίου του Γιώργου Βέλτσου παραπέμπει, εξοφθάλμως, στον Οδυσσέα Ελύτη. Η ουσία ωστόσο δεν βρίσκεται τόσο στην προμετωπίδα της έκδοσης, παρμένη από το Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου, η οποία προσδιορίζει και μια διακειμενική συνομιλία, αλλά, πρωτίστως, στο οπισθόφυλλο, δηλαδή στα λόγια του Στεφάν Μαλαρμέ. «Η περίπτωση ενός ποιητή, μέσα σ’ αυτή […]
Τα περισσότερα δεδομένα ήταν ήδη γνωστά. Το προηγούμενο του SARS. Η διασπορά ιών στους πληθυσμούς των νυχτερίδων. Ο κίνδυνος από τις αγορές ζώντων άγριων ζώων. Η απροθυμία των κινεζικών αρχών να μιλήσουν ανοικτά για προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Εν τούτοις, γράφει η πολύπειρη ρεπόρτερ υγείας του «New Scientist» Ντέμπορα Μακένζι στο βιβλίο Covid-19. Η πανδημία που […]
Πέρυσι είχε 7.400 εκθέτες. Εφέτος αναμένονται μόνο το ένα τρίτο. Αλλά και έτσι, η 72η Διεθνής Εκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, που θα γίνει από τις 14 έως τις 18 Οκτωβρίου 2020, θα έχει επιτυχία. Τουλάχιστον αυτή είναι η πεποίθηση του αισιόδοξου διευθυντή της Γιούργκεν Μπόος. Μετά τη ματαίωση της Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου του Λονδίνου και […]
Το μυθιστόρημα του Αντόνιο Ιτούρμπε αντλεί υλικό από πραγματικά γεγονότα, για να θυμίσει μια ιστορία αισιοδοξίας μέσα από το στρατόπεδο του θανάτου
Το θέατρο, η λογοκρισία, ο Τύπος, το κοινό της εποχής μέσα από τα πεπραγμένα ενός σημαντικού έργου το 1896
Ενα «σκληρό» αμερικανικό νουάρ του Ζορζ Σιμενόν θίγει το ζήτημα της ευθύνης της κοινωνίας για την εγκληματικότητα
«Τα έχουμε χαμένα με τα ονόματα και τα ψευδώνυμα. Νομίζετε ότι προφθαίνουμε να διορθώνουμε και να προλαβαίνουμε τις επιθυμίες και πότε το ένα, πότε το άλλο, του κάθε συνεργάτου; Πάρετε ένα όνομα, ένα ψευδώνυμο, ό,τι θέλετε, και κρατάτε το ως το τέλος. Μ’ αυτό πρέπει να δοξασθήτε ή να χαθήτε…» επιπλήττουν οι συντάκτες του Περιοδικού […]
σ. 4-5
Ο Ντέιβιντ Φραμ γράφει ένα βιβλίο–καταγγελία της κυβέρνησης Τραμπ και παράλληλα ανοικτή παραδοχή της αποτυχίας του σύγχρονου αμερικανικού συντηρητισμού
Συζητούμε με τον έλληνα πανεπιστημιακό για τις διαφαινόμενες μεταβολές στο τοπίο της κοινωνίας και της πολιτικής μετά τον κορωνοϊό
Το να εκδίδεται για πρώτη φορά το σύνολο του ποιητικού έργου της Ινγκεμποργκ Μπάχμαν στα ελληνικά είναι σημαντικό γεγονός. Διότι η επιρροή της στη μεταπολεμική γερμανόφωνη λογοτεχνία (από τον Μπέρνχαρντ ως τη Γέλινεκ) είναι σαφής, παλλόμενη. Τα όρια της ίδιας της γλώσσας, ο σκληρός λυρισμός της ύπαρξης, η βία της Ιστορίας.
Μια αλληγορική αφήγηση για την «πραγματικότητα» που ορίζουν τα αντικείμενα που κατέχουμε, το νέο πεζογράφημα του Αριστείδη Αντονά είναι ένα κριτικό σχόλιο για την κοινωνία της γρήγορης κατανάλωσης