«Ο Μίλερ είναι ένας διαταραγμένος, αιμοδιψής μισαλλόδοξος, και οι πολιτικές του θέτουν ζωές σε κίνδυνο κάθε μέρα που παραμένει στην εξουσία». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε τον Στίβεν Μίλερ, στενό συνεργάτη του Ντόναλντ Τραμπ και άνθρωπο πίσω από τις αμφιλεγόμενες πολιτικές του, ο βουλευτής της Βιρτζίνια Ντον Μπέγερ.

Το αμείλικτο και συγκρουσιακό του στυλ στο τιμόνι της χάραξης πολιτικής στον Λευκό Οίκο έθεσε σε κίνηση τη σκληρή μεταναστευτική ατζέντα του προέδρου, ενώ έχει αποκτήσει ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή στην επέκταση της αμερικανικής ισχύος σε ολόκληρο το Δυτικό Ημισφαίριο.

Η καταιγιστική αρχή του 2026 για την κυβέρνηση Τραμπ, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, εδραίωσε ακόμη περισσότερο τη θέση του ως μία από τις ισχυρότερες προσωπικότητές της. Όμως, για πολλούς στην αριστερά, ο Μίλερ είναι ένας κακός.

Στην Ουάσιγκτον αφίσες με το πρόσωπο του έχουν τοιχοκολληθεί σε δημόσιους χώρους με τη λεζάντα «Ο φασισμός δεν είναι όμορφος». Δημοκρατικοί έχουν ζητήσει την παραίτησή του. Ακόμη και ορισμένα μέλη του ίδιου του κόμματός του έχουν δημοσίως αμφισβητήσει την πολιτική του κρίση και αποτελεσματικότητα αναφέρει το δημοσίευμα του BBC.

φωτ. AP/Molly Riley

Η σπάνια υπαναχώρηση

Λίγο αφότου δύο ομοσπονδιακοί αξιωματικοί της Υπηρεσίας μετανάστευσης πυροβόλησαν και σκότωσαν τον Άλεξ Πρέτι στη Μινεάπολη ο Μίλερ ανάρτησε αρκετά μηνύματα στο κοινωνικό δίκτυο X, κατηγορώντας τον νοσηλευτή ως «εγχώριο τρομοκράτη» και «δολοφόνο».

Ήταν τυπική, επιθετική ρητορική για έναν άνθρωπο που παλαιότερα λειτουργούσε ως «ζέσταμα» για τον Τραμπ στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του 2016. Κατηγόρησε τους Δημοκρατικούς ότι «υποδαυλίζουν τις φλόγες της εξέγερσης». Οι ισχυρισμοί του ήταν επίσης αντικειμενικά ψευδείς.

Βιντεοληπτικό υλικό αποκάλυψε αργότερα ότι ο Πρέτι, αν και έφερε νόμιμα αδειοδοτημένο όπλο, δεν απείλησε τους αξιωματικούς της Υπηρεσίας Τελωνείων και Προστασίας Συνόρων (CBP) πριν δεχθεί σπρέι πιπεριού, ακινητοποιηθεί και πυροβοληθεί δέκα φορές.

Μέρες αργότερα ο Μίλερ εξέδωσε δήλωση στα μέσα ενημέρωσης υποστηρίζοντας ότι η αρχική εκτίμηση της κυβέρνησης για το περιστατικό βασίστηκε σε «αναφορές» αξιωματικών «επί του πεδίου» και ότι οι πράκτορες «ενδέχεται να μην ακολούθησαν» το προβλεπόμενο πρωτόκολλο.

Ήταν μια σπάνια υπαναχώρηση για τον συγκρουσιακό σύμβουλο, αλλά όχι αρκετή για τους Δημοκρατικούς επικριτές του, οι οποίοι τον κατηγορούν ότι ενθαρρύνει τη Μετανάστευση και Τελωνειακή Επιβολή (ICE) να απαντά βίαια σε διαδηλώσεις.

Τον Μάιο, ήταν ο Μίλερ που απαίτησε από τους αξιωματούχους επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής να κάνουν περισσότερες συλλήψεις και απελάσεις παράτυπων μεταναστών στις αμερικανικές πόλεις. Δήλωσε στο Fox News ότι η κυβέρνηση είχε θέσει στόχο 3.000 συλλήψεις την ημέρα, αριθμός που ξεπερνούσε κατά πολύ τα προηγούμενα επίπεδα.

«Ό,τι έχω κάνει, το έχω κάνει κατ’ εντολή του προέδρου και του Στίβεν», δήλωσε πρόσφατα στο Axios η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ, εν μέρει ως απάντηση στις επικρίσεις ότι εκείνη ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από τις σκληρές μεταναστευτικές πρακτικές της κυβέρνησης.

Εντολή των ψηφοφόρων

Ο Στίβεν Μίλερ απορρίπτει τις κατηγορίες περί ρατσισμού και υπερασπίζεται τη σκληρή μεταναστευτική πολιτική του Τραμπ ως εντολή των ψηφοφόρων. Ωστόσο, μετά τους θανάτους δύο Αμερικανών πολιτών από αξιωματικούς μετανάστευσης, ο Τραμπ εμφανίστηκε να αποστασιοποιείται εν μέρει, ζητώντας «πιο ήπια προσέγγιση».

Την ίδια ώρα, η δημόσια στήριξη στη μεταναστευτική πολιτική μειώνεται, με την πλειοψηφία να θεωρεί ότι οι τακτικές της ICE έχουν ξεπεράσει τα όρια, γεγονός που φέρνει τον Μίλερ στο επίκεντρο της πολιτικής κριτικής ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

Παρά τις πιέσεις, ο Μίλερ παραμένει ισχυρός παίκτης: θεωρείται ο βασικός αρχιτέκτονας της πολιτικής μαζικών απελάσεων και ένας πολιτικός «επιζών» που έχει σταθεί πιστά στο πλευρό του Τραμπ σε όλες τις κρίσιμες στιγμές. Σύμμαχοι και επικριτές συμφωνούν ότι παίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής και βαθιά συνδεδεμένος με τη νοοτροπία του προέδρου, ενσαρκώνοντας το δόγμα «επίθεση χωρίς υποχώρηση».

φωτ. AP/Jacquelyn Martin

Το προφίλ του

Ο Στίβεν Μίλερ ανέπτυξε από νωρίς ένα προφίλ προκλητικού και αμφιλεγόμενου πολιτικού. Στη σχολική του ηλικία στη Σάντα Μόνικα υπερασπιζόταν συντηρητικές θέσεις, όπως η εκπαίδευση μόνο στα αγγλικά, και έδειχνε έφεση να τραβάει την προσοχή.

Στο Duke University σπούδασε πολιτικές επιστήμες, αρθρογραφούσε στη δεξιά εφημερίδα του πανεπιστημίου και έγινε εκτελεστικός διευθυντής της Duke Conservative Union.

Απέκτησε εθνική προβολή υπερασπιζόμενος τρεις λευκούς παίκτες της ομάδας λακρός που είχαν λανθασμένα κατηγορηθεί για βιασμό. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε ως γραμματέας τύπου της συντηρητικής βουλευτού Μισέλ Μπάκμαν, σηματοδοτώντας την έναρξη της πολιτικής του καριέρας.

Από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του Τραμπ

Ο Μίλερ, αναπληρωτής προσωπάρχης για θέματα πολιτικής και σύμβουλος εσωτερικής ασφάλειας στον Λευκό Οίκο, θεωρείται από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του Τραμπ.

Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λιβιτ, τόνισε ότι συντονίζει όλες τις υπηρεσίες για την ταχεία εφαρμογή πολιτικών, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Πέρσι είχε εξεταστεί ως πιθανός σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, αλλά ο Τραμπ το απέκλεισε, λέγοντας ότι η θέση του Μίλερ είναι υψηλότερη.

Τον Μάρτιο, κατά τη διάρκεια σχεδιασμού αεροπορικών επιδρομών κατά των Χούθι στην Υεμένη, αποκαλύφθηκε ότι ο Μίλερ βρισκόταν στο επίκεντρο των αποφάσεων, μεταφέροντας την επιθυμία του προέδρου να προχωρήσει η επιχείρηση.

Οι νόμοι της δύναμης και της ισχύος

Κατά το πρώτο έτος της δεύτερης θητείας του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, ο Στίβεν Μίλερ βρέθηκε στο επίκεντρο μερικών από τις μεγαλύτερες και πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, αποκτώντας μεγάλη δημόσια προβολή αλλά και αυξημένο πολιτικό ρίσκο.

Μετά την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, εμφανίστηκε στην τηλεόραση για να υπερασπιστεί ένα παγκόσμιο όραμα που θέλει τις ΗΠΑ ως κυρίαρχη δύναμη σε ολόκληρο το Δυτικό Ημισφαίριο, ακόμη και αν αυτό σημαίνει σύγκρουση με παραδοσιακούς συμμάχους.

Οι δηλώσεις του προκάλεσαν αίσθηση, ιδιαίτερα όταν επανέφερε στο προσκήνιο το θέμα της Γροιλανδίας, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχουν την ισχύ να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους εκεί, αμφισβητώντας ευθέως το δικαίωμα της Δανίας να ελέγχει το νησί.

Στη συνέντευξη αυτή υποστήριξε ότι «ο κόσμος κυβερνάται από τη δύναμη και την ισχύ» -τους λεγόμενους «σιδερένιους νόμους», που δείχνουν μια ρεαλιστικά αντίληψη για το πώς οι ΗΠΑ πρέπει να ασκούν εξωτερική πολιτική.

Οι απόψεις του προκάλεσαν αντιδράσεις ακόμη και στο ίδιο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Thom Tillis να λέει ότι ο Μίλερ πρέπει είτε να περιοριστεί σε τομείς που γνωρίζει είτε να αποχωρήσει από τη θέση του.