Ενα εκατομμύριο χριστιανοί – επί συνόλου 2,5 εκατομμυρίων – και αρκετές δεκάδες χιλιάδες αλεβίτες – επί συνόλου 2 εκατομμυρίων αλεβιτών – είναι στόχος των μουσουλμάνων «εξεγερμένων» στη Συρία με προτεραιότητα τη σφαγή των χριστιανών κληρικών και την καταστροφή των εκκλησιών τους. Εκκλήσεις από το Βατικανό, τα ορθόδοξα πατριαρχεία, από τη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ και τις κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Ρωσίας, του Καναδά και άλλων χωρών μένουν αναπάντητες. Το γερμανικό «Spiegel» προεξοφλούσε στις αρχές Μαΐου ότι αν συνεχιστεί ο εμφύλιος – και δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες ότι θα τερματιστεί – «το μέγα θύμα» του δεν θα είναι ούτε ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ ούτε το Ιράν που τον προστατεύει και τροφοδοτεί το οπλοστάσιό του. «Θα είναι, δυστυχώς, το χριστιανικό κομμάτι του πληθυσμού» της.

Δεν είναι μόνο πολιτικά και οικονομικά τα κίνητρα εκείνων που αρνούνται να καταδικάσουν τον πρόεδρο Αλ Ασαντ και να προχωρήσουν σε «αποφασιστικά μέτρα» στη Συρία, όπως θέλει ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος και να «επικρατήσουν δημοκρατικές δυνάμεις», όπως οραματίζεται ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ. Πίσω από την άρνηση της Ρωσίας και της Κίνας να ευθυγραμμιστούν με την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο που τροφοδοτούν με όπλα και χρήματα τους «εξεγερμένους» και επιζητούν την ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ, βρίσκεται και η απειλή της «επόμενης ημέρας». Θα είναι σοβαρή απώλεια, ασφαλώς, για τη Ρωσία μια αλλαγή του καθεστώτος στη Δαμασκό αλλά το Κρεμλίνο βλέπει και τις εξελίξεις στις χώρες της Αραβικής Ανοιξης, βλέπει και την κατάσταση στο Ιράκ όπου θερμαίνεται καθημερινά όλο και περισσότερο ένας εμφύλιος πόλεμος με μεγαλύτερα θύματα τις θρησκευτικές μειονότητες.

Μαζί με την Κίνα η Ρωσία αναζητεί «ήπιες, σταδιακές κινήσεις» για να βρεθεί κάποια «λύση για να μη θρηνούμε καθημερινά όλο και περισσότερα θύματα αφανισμού και αντεκδίκησης», όπως δήλωσε την περασμένη Κυριακή εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.
Κάποια νότα αισιοδοξίας έδωσε η απόφαση των δυο υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ και της Ρωσίας, Τζον Κέρι και Σεργκέι Λαβρόφ να συγκληθεί τον Ιούνιο διάσκεψη για μια λύση στο δράμα της Συρίας η οποία θα διασφαλίζει τουλάχιστον τη ζωή και την ασφάλεια των χριστιανικών οικογενειών, των αλεβιτών και των άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων. Τα μηνύματα όμως δεν είναι καθόλου καλά.
Εξι εκκλησίες στη Συρία από τις εννέα που ήταν σε λειτουργία ως πρόπερσι έχουν πυρποληθεί και καταστραφεί από «ομάδες αγνώστων» και από μαχητές ακραίων μουσουλμανικών οργανώσεων που πολεμούν τις κυβερνητικές δυνάμεις. Πολεμικό σύνθημα των Ουαχαμπιστών, των «σκληρών» ισλαμιστών που φαίνεται ότι έχουν το πάνω χέρι στο αντικαθεστωτικό στρατόπεδο, είναι η εξόντωση των χριστιανικών μειονοτήτων, γράφει το «American Concervative». Και ιδού τα αποτελέσματα. Πέντε σύροι κληρικοί, ανάμεσά τους δυο ορθόδοξοι, έχουν σκοτωθεί και 11 έχουν καταφύγει στο εξωτερικό, κυρίως στον Λίβανο και στην Ιορδανία.
Η τύχη των δυο αρχιεπισκόπων που απήχθησαν στο Χαλέπι πριν από πέντε εβδομάδες, του ελληνορθόδοξου Μητροπολίτη Χαλεπίου κ. Παύλου και του συρορθόδοξου Μητροπολίτη Χαλεπίου Γιοχάνα Ιμπραχήμ, εξακολουθεί να αγνοείται. Ο αριθμός των χριστιανών που σκοτώθηκαν, δολοφονήθηκαν είτε αγνοούνται «πιστεύεται ότι έχει ξεπεράσει τους 1.220» αναφέρει δελτίο της αρμόδιας επιτροπής του ΟΗΕ στις 16 Απριλίου. Ανάμεσα σε αυτούς και πολλοί ιρακινοί χριστιανοί οι οποίοι είχαν καταφύγει στη Συρία για να αποφύγουν τους διωγμούς στο Ιράκ μετά την «απελευθέρωση» της χώρας από τους Αμερικανούς. «Εχουμε διωγμό αντίστοιχο των σφαγών του Διοκλητιανού» δήλωσε στο αραβικό CNN συρορθόδοξος κληρικός στο Αμμάν την περασμένη εβδομάδα και πρόσθεσε: «Οσοι δεν προλάβουν να φύγουν θα έχουν την τύχη των ομοδόξων μας του Ιράκ». Αλλά μήπως και στο εξωτερικό είναι ασφαλείς; Τουρκικές εφημερίδες έγραψαν ότι σύροι χριστιανοί οι οποίοι κατέφυγαν στην Τουρκία και διαμένουν στον καταυλισμό του Ρεϊχανλί «δέχονται πίεση» από τους σύρους μουσουλμάνους.

Εναπομείναντες ιρακινοί χριστιανοί
«Δεν υπάρχει ούτε μία εκκλησία…»

Ευθύς με το (επίσημο) «τέλος» του πολέμου στο Ιράκ, τον Μάιο 2005 άρχισε μια οργανωμένη, συστηματική δίωξη των ιρακινών χριστιανών. Ο ορθόδοξος ιρακινός κληρικός Παύλος Εσκαντέρ απήχθη και αποκεφαλίστηκε. Λίγους μήνες αργότερα ένοπλοι σουνίτες άνοιξαν πυρ στο αυτοκίνητο του Αρχιεπισκόπου Παύλου Ράχος, σκότωσαν τον οδηγό και τον σωματοφύλακα αλλά ο αρχιεπίσκοπος διέφυγε. Δεκαπέντε ημέρες αργότερα βρέθηκε το πτώμα του στο βάθος μιας χαράδρας, αποκεφαλισμένο.
Η «Washington Post» δημοσίευσε τελευταία δηλώσεις της Νίνας Σίας, της αμερικανικής επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία απεκάλυψε ότι στη διετία 2010-2012 στο Ιράκ «δολοφονήθηκαν, στραγγαλίστηκαν και εξαφανίστηκαν συνολικά 2.310 Ιρακινοί, μέλη θρησκευτικών μειονοτήτων, χριστιανοί στην πλειονότητα» και ότι τα Χριστούγεννα του 2012 «δεν υπήρχε ούτε μία εκκλησία για να λειτουργήσει» – είχαν ισοπεδωθεί ή πυρποληθεί, πολλές φορές εμπρός στα μάτια της αστυνομίας και του στρατού –ενώ οι περισσότεροι κληρικοί είχαν εγκαταλείψει το Ιράκ ή είχαν κρυφτεί «επειδή ήταν και παραμένουν ο κύριος στόχος των ισλαμιστών».
Το Βατικανό αποκάλυψε τελευταία ότι «οι ΗΠΑ είχαν ειδοποιηθεί προτού αρχίσει η (αμερικανική) επέμβαση» για την «άβυσσο» που ανοίγεται. Ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ έστειλε τον Μάρτιο 2003 στην Ουάσιγκτον τον καρδινάλιο διπλωμάτη Πίο Λόγκι ο οποίος «τόνισε στον πρόεδρο Τζορτζ Μπους τους φόβους του Βατικανού για τις συνέπειες της εισβολής» και ότι η επέμβαση «θα διευρύνει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ χριστιανισμού και ισλαμισμού». «Αρχίζετε αλλά δεν ξέρετε πώς θα τελειώσετε» προειδοποίησε ο καρδινάλιος τον αμερικανό πρόεδρο. Η προειδοποίηση δεν ακούστηκε τότε.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ