Νομίζω ότι από την εποχή της «Βιονικής γυναίκας», στην ΥΕΝΕΔ το 1979, είχα να ταυτιστώ τόσο πολύ με τηλεοπτική ηρωίδα. Και, καλά, στη Δ΄ Δημοτικού είναι, νομίζω, απόλυτα θεμιτό να λατρέψεις μια πρώην πρωταθλήτρια του τένις που έπειτα από ένα τρομακτικό ατύχημα με… αερόστατο, αποκτά, χάρη σε μια high-tech επέμβαση, βιονικά πόδια, βιονικό χέρι και βιονικό αφτί. Θυμάμαι ότι κάθε φορά που ακουγόταν αυτός ο χαρακτηριστικός βόμβος, λίγα δευτερόλεπτα προτού η ηρωίδα Τζέιμι Σάμερς (την υποδυόταν η Λίντσεϊ Βάγκνερ, από την οποία είχα ζητήσει ταχυδρομικώς και αυτόγραφο) πραγματοποιήσει έναν ακόμη άθλο της, ένιωθα στο προεφηβικό κορμί μου τους παλμούς ενός πρώιμου, αλλά υπερχειλίζοντος female bonding. Hθελα να πάρω τις φίλες μου από το Μαράσλειο και να σώσουμε τον κόσμο, πηδώντας από ταράτσες.

Το «Borgen» το είδα πριν από μερικούς μήνες, ένα βράδυ που έκανα διάδρομο στο γυμναστήριο. Ημουν πτώμα, ήθελα να καταδυθώ το ταχύτερο σε έναν καναπέ, αλλά επέμενα να κινούμαι μηχανικά και να ασθμαίνω. Μέχρι τότε με απωθούσε η δανέζικη γλώσσα, προτιμούσα τον εύηχο δυϊσμό στον «Πύργο του Ντάουντον». Ομως από το πρώτο πεντάλεπτο «κόλλησα». Η τηλεοπτική πρωθυπουργός της Δανίας Μπριγκίτε Νίμποργκ (την υποδύεται η Σίντσε Μπάμπετ Κνούντσεν, νομίζω προειδοποίησα για το μη εύηχο της δανέζικης γλώσσας) ήταν η τηλεοπτική ηρωίδα που τόσο καιρό αναζητούσα. Μια συναθλήτρια και συνάδελφος, που έτυχε να βρίσκεται στον διπλανό διάδρομο, με κοίταξε με νόημα: «Δεν είναι πολύ καλό;».

Οταν ξεπεράσεις τα πρώτα πολιτισμικά σοκ (όπως το ότι η πρωθυπουργός της Δανίας δεν έχει team οικιακών βοηθών, αλλά γυρίζει μόνη της στο σπίτι να μαγειρέψει το φαγητό των παιδιών της και ότι στη Δανία το να χαρίσεις σε έναν υπουργό ένα ακριβό κυνηγετικό όπλο ισοδυναμεί με δωροδοκία του αισχίστου είδους), αρχίζεις σιγά σιγά να διεισδύεις σε ένα πρωτόγνωρο σύμπαν. Η δυναμική, ιδεαλίστρια πρωθυπουργός, με τα ψηλά τακούνια και την εργασιακή αλογοοουρά, διαχειρίζεται, χωρίς φανφάρες, τις κρίσεις στο σπίτι και στο κοινοβούλιο. Η ίδια η Κνούντσεν που την υποδύεται (διαζευγμένη μητέρα ενός παιδιού στην αληθινή ζωή) είχε δηλώσει πρόσφατα στους «Sunday Times»: «Υπάρχει κάτι προοδευτικό σε αυτή τη σειρά, αθόρυβο όμως: το ότι δεν τρέχει απολύτως τίποτε που είναι μια γυναίκα μέσα στο δωμάτιο».

Το ενδιαφέρον με το «Borgen» (για το οποίο πρόσφατα διάβασα στους «Νew York Times» ότι αυτή τη στιγμή θεωρείται μία από τις καλύτερες σειρές στην αμερικανική τηλεόραση) είναι ότι έχει άρρενες φαν και σεναριογράφους, ενώ ο εμπνευστής του, Ανταμ Πράις, το συνέλαβε κατ’ αρχάς ως ένα «φεμινιστικό πρότζεκτ». Δεν είναι ότι δεν υπάρχει σεξισμός στον μικρόκοσμο του «Βοrgen», δεν είναι ότι η Μπριγκίτε (όπως και άλλοι γυναικείοι χαρακτήρες της σειράς, λόγου χάρη η υπερφιλόδοξη δημοσιογράφος Κατρίνε) δεν υποκύπτουν στα συνήθη ολέθρια σφάλματα. Είναι ότι οι γυναίκες στο «Βοrgen» δεν υποκύπτουν στις συνήθεις υπεραπλουστεύσεις και στα συνήθη στερεότυπα (π.χ. η «σιδηρά κυρία» με την εκρηκτική σεξουαλικότητα που τσακίζει τους πάντες στο «μάτσο» υπουργικό συμβούλιο και μετά επιστρέφει στον τέλειο ή στον τέλεια δυσλειτουργικό γάμο της).

Σε ένα επεισόδιο της σειράς η πρωθυπουργός της Δανίας περιμένει την επίσκεψη του τέως συζύγου της (με τον οποίο η ίδια ποσώς ήθελε να χωρίσει) ο οποίος έρχεται για πρώτη φορά με την καινούργια φίλη του (μια υπέροχη, ξανθιά, αλλά καθόλου bimbo παιδίατρο) να γνωρίσουν εκείνη και τα παιδιά. Είναι ψύχραιμη και αποφασισμένη. Η κάμερα τη δείχνει να ανάβει αρωματικά κεριά και να σπρώχνει τα βρώμικα αθλητικά παπούτσια των παιδιών εκτός του οπτικού πεδίου. Ο τέως σύζυγος της τηλεφωνεί για να τσεκάρει ότι έχει γυρίσει από τη δουλειά. Μιλάει στον τηλεφωνητή της. Για κακή της τύχη, η Μπριγκίτε ακούει στο φόντο τον πρώην σύζυγο να μιλάει με την παιδίατρο. Τους ακούει να γελάνε και το οικοδόμημα καταρρέει. Τίποτε το δραματικό, του τηλεφωνεί έπειτα από λίγο η ίδια για να του εξηγήσει ότι η συνάντηση πρέπει να αναβληθεί επειδή κάτι προέκυψε στη δουλειά. Τίποτε το δραματικό, ούτε βιονικά χέρια ούτε βιονικά αφτιά. Μια σάρκινη γυναίκα που παλεύει με τους φόβους της.

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino το Σάββατο 4 Μαΐου 2013