Γεώργιος ΜίρκοςΜισός αιώνας αλλαγών στις τράπεζες

Oταν ο επικεφαλής μια μεγάλης μονάδας, οργανισμού, υπουργείου ή κυβέρνησης γράφει τα απομνημονεύματά του, όποια προσωπική χροιά και να έχουν, επέχουν θέση ντοκουμέντων προς διερεύνηση. Ο Γεώργιος Μίρκος υπήρξε στέλεχος της ΕΤΕ για πενήντα χρόνια και διοικητής της μεταξύ των ετών 1993-1996. Συμμετείχε στη μετεξέλιξή της μέσα από το πέρασμα των ραγδαίων παγκόσμιων οικονομικών αλλαγών. Ξεκίνησε να εργάζεται στην ΕΤΕ όταν η ελληνική βιομηχανία ήταν ο πυρήνας της ελληνικής οικονομίας και η τράπεζα συνεργαζόταν με παραδοσιακούς βιομηχάνους όπως ο Χρ.

Oταν ο επικεφαλής μια μεγάλης μονάδας, οργανισμού, υπουργείου ή κυβέρνησης γράφει τα απομνημονεύματά του, όποια προσωπική χροιά και να έχουν, επέχουν θέση ντοκουμέντων προς διερεύνηση. Ο Γεώργιος Μίρκος υπήρξε στέλεχος της ΕΤΕ για πενήντα χρόνια και διοικητής της μεταξύ των ετών 1993-1996. Συμμετείχε στη μετεξέλιξή της μέσα από το πέρασμα των ραγδαίων παγκόσμιων οικονομικών αλλαγών. Ξεκίνησε να εργάζεται στην ΕΤΕ όταν η ελληνική βιομηχανία ήταν ο πυρήνας της ελληνικής οικονομίας και η τράπεζα συνεργαζόταν με παραδοσιακούς βιομηχάνους όπως ο Χρ. Κατσάμπας ή ο Π. Αγγελόπουλος και στην αγορά δέσποζαν ιστορικά brand name όπως η Ιζόλα και η Πειραϊκή- Πατραϊκή, όταν η ΕΤΕ κατεύθυνε το 53% των χορηγήσεών της προς τη βιομηχανία, ενώ σήμερα το ποσοστό αυτό είναι μόλις 9%. Ο Γ. Μίρκος είδε την αλλαγή της ταυτότητας της ΕΤΕ με την αποχώρηση της παντοδυναμίας του κράτους, αφού το ποσοστό του έπεσε από το 49,7% (1996) στο 12,8% (2008), όπως και την αλλαγή της στρατηγικής της αφού το βάρος δόθηκε πια στη λιανική και στις επενδύσεις στις διεθνείς χρηματαγορές. Σύμφωνα με τα συμπεράσματά του (προερχόμενα και από την προσωπική του ενασχόληση με την πολιτική), η περίοδος στην οποία αναφέρεται, χαρακτηρίζεται από τρία βασικά λάθη: Τη μη ύπαρξη από τη μεριά του κράτους ολοκληρωμένης στρατηγικής για τη βιομηχανία αλλά επιλεκτικών επιλογών με ιδιοτελή κριτήρια, την εμπλοκή της ΕΤΕ στο κομματικό συμφέρον τού εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος και, τέλος, τη λάθος βραχυπρόθεσμη πολιτική δανείων προς τη βιομηχανία που κατέληξε στις προβληματικές επιχειρήσεις και το φαινόμενο οι επιχειρήσεις να πτωχεύουν αλλά οι επιχειρηματίες να πλουτίζουν. Το πώς φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση είναι το αντικείμενο του βιβλίου που με πλήθος στοιχείων, πινάκων και μαρτυριών περιγράφει χρόνο με τον χρόνο τις εξελίξεις.

Φυσικά ο Γ. Μίρκος διατυπώνει και τις αντιρρήσεις του για πολιτικές που εφαρμόστηκαν μετά τη δική του διοικητική περίοδο, όπως την επέλαση στελεχών από την αγορά στην ΕΤΕ με παράλληλο παραγκωνισμό των γηγενών στελεχών της, την υπερβολή στη στρατηγική της στροφή στις χρηματοοικονομικές πράξεις και στη λιανική, την – κατά τη γνώμη του- επικίνδυνου ρίσκου εξαγορά της τουρκικής τράπεζας, παρά την προσωρινή της κερδοφορία κ.ά.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk