Πίσω από κάθε (υποψήφιο) πλανητάρχη υπάρχει πάντοτε ένας Ελληνας. Οι Μπους, πρεσβύτερος και νεότερος, είχαν τον Αλεξ Σπάνος, ο Μπιλ Κλίντον είχε τον Τζορτζ Στεφανόπουλο αλλά και τον David Leopoulos, παιδικό του φίλο, ο Τζίμι Κάρτερ είχε τον Αρθούρο Τσιόκα από την Τζόρτζια, ο Ρόναλντ Ρίγκαν είχε τον Τομ Πάπας. Ο αείμνηστος Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι είχε και αυτός τον Έλληνά του, τον μεγαλοεπιχειρηματία της Βοστώνης Κώστα Μαλιώτη από την Κρήτη. Ο Λίντον Τζόνσον είχε την οικονομική στήριξη του William Helis, μεγαλοεπιχειρηματία πετρελαίων από τη Νέα Ορλεάνη. Ο Μάικλ Δουκάκης δεν είχε ανάγκη από Ελληνες, ήταν ο ίδιος Ελληνας, και οι ομογενείς στις Ηνωμένες Πολιτείες προσέφεραν τότε στον προεκλογικό του αγώνα σημαντικά χρηματικά ποσά. Ακόμη και η Χίλαρι Κλίντον τελευταίως, στις προκριματικές του Νιου Χαμσάιρ, στηρίχθηκε – όπως ειπώθηκε – στην πολύτιμη βοήθεια που της προσέφερε ο Κρις Σπύρου για να κερδίσει την Πολιτεία. Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου Μπαράκ Ομπάμα δεν έχει μόνον έναν αλλά δύο Ελληνες ως τους πιο στενούς συνεργάτες του, τους οποίους δεν αποχωρίστηκε ούτε μία ημέρα κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών. Του φέρνουν άλλωστε γούρι, εκλέκτορες και νίκες, όπως πολλές φορές, γευματίζοντας μαζί τους σε εστιατόρια του Σικάγου, τους έχει εκμυστηρευθεί.
Ο ένας λέγεται Αλεξ Γιαννούλιας ή «Αλέξι» ή «AG», είναι μόλις 32 ετών, εκλεγμένος υπουργός Οικονομικών στο Ιλινόι, κατάγεται από τα Καλάβρυτα (από τη μεριά του πατέρα του) και από την Κρήτη (από την πλευρά της μητέρας του) και είναι ανιψιός του βουλευτή Χανίων του ΠαΣοΚ Εμμ. Σκουλάκη. Θεωρείται «ο αυτοκόλλητος συνεργάτης» του υποψηφίου προέδρου, αφού συνεχώς βρίσκεται κοντά του. Τόσο κοντά που όλοι πλέον στο Σικάγο τον φωνάζουν «Ο άσπρος Ομπάμα». Ο κ. Γιαννούλιας δεν είναι κάποιος πλούσιος ομογενής που προσφέρει χρήματα στην προεκλογική εκστρατεία, όπως συνέβη με πολλούς ομογενείς που βρέθηκαν δίπλα σε πλανητάρχες. Είναι ο βασικός επιτελής του προεκλογικού αγώνα του κ. Ομπάμα, λέγεται μάλιστα ότι θα είναι και ο επόμενος γερουσιαστής, ο διάδοχος δηλαδή του κ. Ομπάμα, στην Πολιτεία του Ιλινόι.
Ο άλλος είναι ο Εντι Ζεμενίδης, στενός συνεργάτης του κ. Γιαννούλια. Κατάγεται από το κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα χωριό Κόμι Κεπίρ της επαρχίας Αμμοχώστου της Κύπρου και επιθυμεί να φέρει κάποια στιγμή τον υποψήφιο πρόεδρο στην Κύπρο ή, αν αυτό δεν καταστεί δυνατόν, μόλις εκλεγεί ο κ. Ομπάμα πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών να προσκαλέσει τον κομμουνιστή πρόεδρο της Κύπρου κ. Δ. Χριστόφια στην Ουάσιγκτον. Αν γίνει κάτι τέτοιο, σε συνεργασία με το ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ, θα είναι ο πρώτος πρόεδρος της Κύπρου, και μάλιστα κομμουνιστής, που θα περάσει το κατώφλι του Λευκού Οίκου.
Μαζί με αυτούς, τους πιο στενούς σήμερα συνεργάτες του, ο κ. Ομπάμα έχει στο πλευρό του άλλους τέσσερις Κυπρίους, οι οποίοι μάλιστα πριν από λίγες ημέρες συνεισέφεραν ένα σημαντικό ποσό (όπως λέγεται, περίπου δύο εκατ. δολάρια) για τις ανάγκες της προεκλογικής εκστρατείας του εγχρώμου υποψηφίου προέδρου: τους κκ. Κρις Κρίστοφερ από την (κατεχόμενη) Κερύνεια, Πανίκο Παπανικολάου με κατασκευαστικές επιχειρήσεις, Ν. Μουγιάρη με επιχειρήσεις καλλυντικών και Τάσο Ζαμπά από την (κατεχόμενη) Μόρφου. Και οι τέσσερις προσφέρουν απλόχερα την οικονομική υποστήριξή τους στον υποψήφιο των Δημοκρατικών.
Το θέμα όμως είναι αν οι στενές σχέσεις του κ. Ομπάμα με τους ελλαδίτες και τους κυπρίους συνεργάτες του και τα χρήματα που προσφέρονται απλόχερα από την ομογένεια πιάνουν τόπο, αν δηλαδή τα εθνικά μας θέματα προωθούνται στις γραφειοκρατικές υπηρεσίες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Λευκού Οίκου. Ο κ. Ζεμενίδης δίνει ένα παράδειγμα: «Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών κ. Τζον Μακ Κέιν και ο απερχόμενος πρόεδρος κ. Τζορτζ Μπους συνήθως ονομάζουν τον κ. Χριστόφια “ηγέτη των Ελληνοκυπρίων” και τον κ. Ταλάτ “ηγέτη των Τουρκοκυπρίων”. Τους εξομοιώνουν δηλαδή. Ο κ. Ομπάμα αποκαλεί τον κ. Χριστόφια Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον κ. Ταλάτ ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, και αυτό κάνει τη διαφορά».
Πέραν αυτής της παρατήρησης, τα δείγματα που ως τώρα έχει δώσει ο κ. Ομπάμα θεωρούνται ενθαρρυντικά για τα ελληνικά συμφέροντα: τάσσεται σταθερά υπέρ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπέρ της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και επιπλέον ζητεί από την Τουρκία να επιστρέψει στο Φανάρι την περιουσία του, την οποία έχει κατάσχει. Μαζί με τους γερουσιαστές κ. Μπομπ Μενέντεζ και κυρία Ολυμπία Σνόου υπέβαλε νομοσχέδιο κατά της διεξαγωγής αρνητικής προπαγάνδας για την Ελλάδα από την κυβέρνηση των Σκοπίων, ώστε να τηρηθεί η συμφωνία που έχει συναφθεί υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Εθνών. Για την Κύπρο, τέλος, συχνά αναφέρει στις ομιλίες του ότι δεν πρέπει να είναι διαιρεμένη και ότι πρέπει να βρεθεί βιώσιμη λύση για ενιαίο κράτος. Ο,τι δηλαδή υποστηρίζουν και οι Ελληνοκύπριοι.
Το θέμα όμως δεν είναι τι λένε οι υποψήφιοι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια των προεκλογικής περιόδου, κατά την οποία θέλουν για ευνοήτους λόγους να φανούν αρεστοί στα εκατομμύρια των ομογενών, αλλά τι πράττουν μετά, μόλις δηλαδή εκλεγούν πλανητάρχες. Τηρούν τις υποσχέσεις και τις δεσμεύσεις τους ή απλώς μπλέκονται στα γρανάζια και στα συμφέροντα της «πάγιας αμερικανικής πολιτικής»; Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος όταν εξελέγη ο κ. Τζίμι Κάρτερ έδωσε εντολή να σημάνουν οι καμπάνες όλης της Κύπρου, να δοθεί ημιαργία στους δημοσίους υπαλλήλους και να υπάρξει αργία στα σχολεία, επειδή κατά την προεκλογική περίοδο ο λεγόμενος και «φιστικάς πρόεδρος» είχε δεσμευθεί ότι θα λύσει το Κυπριακό σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Τίποτε απολύτως δεν έγινε.
Ο γάμος στην Κρήτη
Ο κ. Γιαννούλιας πριν από μερικές εβδομάδες βρισκόταν στα Χανιά, στον γάμο του αδελφού του, και εκεί βρήκε την ευκαιρία ο θείος του, βουλευτής του ΠαΣοΚ, κ. Εμμ. Σκουλάκης, να τον φέρει σε επαφή με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου. Το ραντεβού κλείστηκε στο γραφείο του κ. Παπανδρέου στη Βουλή, παρουσία και του διπλωματικού του συμβούλου κ. Δημ. Δρούτσα, και ο κ. Γιαννούλιας εκ μέρους του υποψήφιου προέδρου των ΗΠΑ προσκάλεσε τον κ. Παπανδρέου στο Συνέδριο των Δημοκρατικών. Ο κ. Παπανδρέου έδειξε ενδιαφέρον για την πολιτική πορεία του κ. Γιαννούλια, αλλά και για το πρόγραμμα του κ. Ομπάμα για τη φτώχεια, την ακρίβεια και τα τρόφιμα.
Παίζοντας μπάσκετ με τον υποψήφιο πλανητάρχη
Στην περίπτωση των δύο υποψηφίων για τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2008 υπάρχει κάποια επιφύλαξη, όσον αφορά τις δηλώσεις και τις υποσχέσεις τους, από όσους γνωρίζουν καλά τα αμερικανικά πολιτικά δρώμενα. Τόσο ο κ. Ομπάμα όσο και ο κ. Μακ Κέιν δεν έχουν ανακοινώσει ακόμη το πρόγραμμά τους εξωτερικής πολιτικής, παρά το γεγονός ότι εκπρόσωποι της ομογένειας υποστηρίζουν ότι οι θέσεις του κ. Ομπάμα για την Ελλάδα, το Πατριαρχείο, την πΓΔΜ και την Κύπρο δεν πρόκειται να αλλάξουν.
Αν αλλάξουν ή όχι θα φανεί στην πορεία, αν βεβαίως ο κ. Ομπάμα εκλεγεί πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι κκ. Γιαννούλιας και Ζεμενίδης, τόσα χρόνια δίπλα του, βεβαιώνουν ότι γνωρίζει τα εθνικά μας θέματα. Με τον κ. Γιαννούλια γνωρίστηκαν παίζοντας μπάσκετ στις αλάνες του Σικάγου. Τότε ο ομογενής υπουργός Οικονομικών του Ιλινόι ήταν αντιπρόεδρος στην τράπεζα του πατέρα του και γρήγορα έγιναν φίλοι. «Είναι σαν αδέλφια, σπάνια βλέπεις τον ένας χωρίς τον άλλον» βεβαιώνουν οι περισσότεροι ομογενείς. Μπάσκετ συνεχίζουν να παίζουν ακόμη και σήμερα, όταν θέλουν να ξεδώσουν από την κούραση του δύσκολου προεκλογικού αγώνα. Οταν είναι οι δυο τους, ο κ. Ομπάμα τον αποκαλεί «GA» και ο κ. Γιαννούλιας «ΒΟ». Δημοσίως πάλι ο κ. Ομπάμα αποφεύγει το δύσκολο Giannoulias και προτιμά το «Secretary», αλλά και ο κ. Γιαννούλιας τον αποκαλεί «κύριε Γερουσιαστά», ενώ τώρα τελευταίως ξεθάρρεψε και τον αποκαλεί «Κύριε Πρόεδρε», προεξοφλώντας και το τελικό αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών.
Τόσα χρόνια κάνοντας παρέα με Ελληνες, ο υποψήφιος πρόεδρος έχει μάθει μερικές ελληνικές λέξεις και βεβαίως τη διασημότερη, την οποία καμιά φορά χρησιμοποιεί, χαριτολογώντας, κατά των πολιτικών αντιπάλων του. Του αρέσει ο mousakas και το souvlaki, γνωρίζει με λεπτομέρειες την ιστορία της χώρας μας και πέρυσι εμφανίστηκε στο Κυπριακό Συνέδριο Ομογενών και μίλησε για την Κύπρο και για την ανάγκη να πέσει το τείχος της Λευκωσίας. Οταν αναφέρεται σε θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος, πάντοτε το κάνει μέσα από ομιλίες του, ενημερώνοντας προηγουμένως τους έλληνες συνεργάτες του, και εκείνο που τον χαρακτηρίζει είναι ότι παραμένει απλός και φιλικός με τον κόσμο, παρά το γεγονός, όπως παρατηρούν οι συνεργάτες του, ότι είναι απόφοιτος του Χάρβαντ. «Οι περισσότεροι απόφοιτοι του Χάρβαρντ είναι εκατομμυριούχοι, αυτός, αντί να βγάλει λεφτά, προτίμησε να δουλέψει ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου…» λένε.
