30 πρόσωπα σε ταινίες του χειμώνα που θα συζητηθούν

Περίπου 150 ταινίες υπόσχονται τα γραφεία εκμετάλλευσης για τη σεζόν φθινόπωρο 2002 – άνοιξη 2003 που τυπικά τουλάχιστον αρχίζει την Παρασκευή 23 Αυγούστου με την πρεμιέρα των «Ανδρών με τα μαύρα 2». Από την άλλη πλευρά, ουκ εν τω πολλώ το ευ. Προσηλωμένοι στα πρόσωπα που θα αφήσουν έντονο αποτύπωμα στον κινηματογραφικό χάρτη της χώρας μας καταλήξαμε στα παρακάτω 30.

Μάρτιν Σκορσέζε, σκηνοθέτης

Αφού πέρασε από μια οδύσσεια προβλημάτων (επηρεάστηκε ακόμη και από το περυσινό τρομοκρατικό πλήγμα της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη), αφού άλλαξε καμιά δεκαριά φορές ημερομηνία πρώτης προβολής, το πολλά υποσχόμενο έπος του Μάρτιν Σκορσέζε «Gangs of New York» – με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τον Ντάνιελ-Ντέι Λούις να επιβιώνουν με τις γροθιές τους στους βίαιους δρόμους της Νέας Υόρκης των αρχών του 20ού αιώνα – είναι επιτέλους έτοιμο για να διανεμηθεί στις αίθουσες τον ερχόμενο Δεκέμβριο. Το 20λεπτο απόσπασμα που ο Σκορσέζε παρουσίασε στις Κάννες μάς κέντρισε και με το παραπάνω την περιέργεια. Η πρόβλεψη για αρκετές υποψηφιότητες στα επόμενα Οσκαρ δεν είναι καθόλου ριψοκίνδυνη.

Τζορτζ Κλούνεϊ, σκηνοθέτης – ηθοποιός

Ο ευσυνείδητος χειρουργός της τηλεοπτικής «ER» έχει προ καιρού περάσει με επιτυχία στον κινηματογράφο («Εκτός ελέγχου», «Καταιγίδα») και, όπως αποδεικνύουν οι κινήσεις του, είναι επίσης ξύπνιος παραγωγός («Η συμμορία των έντεκα») με έντονες σκηνοθετικές ανησυχίες. Το αν έχει και ικανότητες θα το δούμε στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του «Confessions of a dangerous mind», με πρωταγωνιστές τον ίδιο, την Τζούλια Ρόμπερτς και την Ντριού Μπάριμορ. Το θέμα πάντως ακούγεται ενδιαφέρον καθώς η ταινία πραγματεύεται την πραγματική ιστορία ενός πληρωμένου εκτελεστή της CIA που κρύβεται πίσω από τη μάσκα επιτυχημένου παρουσιαστή τηλεπαιχνιδιού.

Ρομπέρτο Μπενίνι, ηθοποιός – σκηνοθέτης

Πέρασαν ήδη τέσσερα χρόνια από τότε που ο Μπενίνι θριάμβευσε στις Κάννες και εν συνεχεία στα Οσκαρ λέγοντάς μας ότι «Η ζωή είναι ωραία». Η σιωπή του σπάει με την όγδοη ταινία που σκηνοθετεί, τον «Pinocchio» (από το παραμύθι του Κάρλο Κολόντι), όπου βεβαίως πρωταγωνιστεί. Μόνο που φανταζόμαστε τον διασημότερο κλόουν του σύγχρονου κινηματογράφου με τα ρούχα αλλά και τη μύτη της ξύλινης μαριονέτας που θέλει να γίνει άνθρωπος, μας ξεφεύγει ένα χαμόγελο.

Στίβεν Σπίλμπεργκ, σκηνοθέτης – παραγωγός

Στο «Α.Ι.: Τεχνητή νοημοσύνη» η «συνεργασία» του Σπίλμπεργκ με τον μακαρίτη Στάνλεϊ Κιούμπρικ δεν είχε αποτελέσματα ανάλογα με τη φιλοδοξία του σχεδίου. Με το «Minority report» όμως ο κάποτε παραμυθάς, νυν καλλιτέχνης, βούτηξε για μία ακόμη φορά στα βαθιά νερά της επιστημονικής φαντασίας και με πρωταγωνιστή τον Τομ Κρουζ και «οδηγό» το ομότιτλο διήγημα του Φίλιπ Κ. Ντικ αποκρυστάλλωσε στην οθόνη ένα ακόμη όραμά του για τον ζοφερό κόσμο του μέλλοντος. Είναι όχι μόνο η σκοτεινότερη αλλά και η ωριμότερη – κινηματογραφικώς – δημιουργία του Σπίλμπεργκ, ο οποίος εφέτος παρουσιάζει μία ακόμη «μικρότερη» ταινία, το θρίλερ «Catch me if you can», με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τον Τομ Χανκς.

Ρόμαν Πολάνσκι, σκηνοθέτης

Στις Κάννες είπαν ότι γέρασε, ότι κουράστηκε, ότι βαρέθηκε. Πολύ πιθανόν, πάντως τον Χρυσό Φοίνικα τον κέρδισε. Ασφαλώς ο «Πιανίστας» δεν είναι μια ταινία της κλάσεως του «Μωρού της Ρόζμαρι» και της «Τσαϊνατάουν» και, καθ’ ότι αναφέρεται σε μια τραγική σελίδα της ιστορίας της Πολωνίας (και εν μέρει είναι βασισμένος στις προσωπικές εμπειρίες του σκηνοθέτη στα γκέτο των εβραίων της Βαρσοβίας στον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο), είναι η λιγότερο εμπνευσμένη και η πλέον συντηρητική του. Είναι όμως και μια ταινία που κατορθώνει να αποσπάσει τον σεβασμό σου και αυτό, κρίνοντας από το ιστορικό του Ρόμαν Πολάνσκι, θεωρείται επίτευγμα.

Κλιντ Ιστγουντ, ηθοποιός – σκηνοθέτης

Το «Bloodwork» σηματοδοτεί την επιστροφή του Ιστγουντ μπροστά αλλά και πίσω από τον φακό ενός αστυνομικού θρίλερ όπου ο πάλαι ποτέ «Βρώμικος Χάρι» παίζει τον συνταξιούχο profiler του FBI ο οποίος επανέρχεται στην ενεργό δράση για τη σύλληψη ενός κατά συρροήν δολοφόνου. Περισσότερα για την ταινία θα γνωρίζουμε μετά την προβολή της – εκτός συναγωνισμού – στο ερχόμενο Φεστιβάλ Βενετίας. Η ιστορία όμως λέει ότι κάθε φορά που ο Ιστγουντ έχει ταινία η όρεξή μας ανοίγει…

Μόνικα Μπελούτσι, ηθοποιός

Οποια τοποθέτηση και αν πάρει κανείς απέναντι στην ταινία «Irreversible» («Χωρίς επιστροφή») του Γκασπάρ Νοέ, που στις Κάννες δίχασε αποσπώντας χειροκροτήματα και αποδοκιμασίες από ενθουσιώδεις υποστηρικτές και εχθρούς, δεν θα μπορέσει να μην παραδεχθεί ότι η Μόνικα Μπελούτσι έχει κότσια και ξέρει να ρισκάρει. Ολη η ταινία (η αφήγηση της οποίας γίνεται από το τέλος προς την αρχή) είναι μια δυσάρεστη εμπειρία. Η πιο δυσάρεστη «στιγμή» της όμως αφορά αποκλειστικώς την Μπελούτσι σε μια ιδιαιτέρως μεγάλη σε διάρκεια (9′) σκηνή παρά φύσιν βιασμού, τόσο πειστική και ωμή στην απόδοσή της που κυριολεκτικά μένεις άφωνος με την προσπάθεια των ηθοποιών.

Ακι Καουρισμάκι, σκηνοθέτης

Δεν γνωρίζω πώς τα πηγαίνουν οι Ελληνες με τον κινηματογράφο της Φινλανδίας, πάντως ο Καουρισμάκι είναι ο πιο αναγνωρίσιμος (και χαρισματικός) εκπρόσωπός του, ενώ πολλοί δυσαρεστήθηκαν όταν είδαν τον «Ανθρωπο χωρίς παρελθόν» να χάνει τον Χρυσό Φοίνικα εφέτος στις Κάννες από τον «Πιανίστα» του Ρόμαν Πολάνσκι. Το ιδιότυπο, μαύρο χιούμορ της ταινίας σε συνδυασμό με το αλληγορικό θέμα της (ένας άνθρωπος που έχει καταλήξει στο νοσοκομείο και δεν θυμάται τίποτε για το παρελθόν του προσπαθεί να φτιάξει το μέλλον του) υπόσχονται ένα από τα πιο πνευματώδη κινηματογραφικά σύνολα της σεζόν.

Στίβεν Σόντερμπεργκ, σκηνοθέτης

Χαρισε το Οσκαρ στην Τζούλια Ρόμπερτς με την «Εριν Μπρόκοβιτς», απέσπασε ένα για τον εαυτό του με το «Τράφικ» και υπέγραψε μία από τις πιο χορταστικές περιπέτειες της περασμένης χρονιάς, τη «Συμμορία των έντεκα». Εφέτος «χτυπά» σε διπλό ταμπλό. Ακούγεται ότι με το «Full frontal» – που αναφέρεται στον κόσμο του Χόλιγουντ – επανέρχεται στην αισθητική του αμιγώς ανεξάρτητου κινηματογράφου από τον οποίο ξεκίνησε (με το «Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες»). Οσο για το «Σολάρις», εδώ σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Πώς απέδωσε το αριστούργημα του Αντρέι Ταρκόφσκι ένας από τους ικανότερους filmmakers του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου;

Ρίτσαρντ Γκιρ, ηθοποιός

Μπορεί, παρά τα χρονάκια του, να παραμένει αγαπητός στην πλειονότητα του γυναικείου πληθυσμού, τα νούμερα όμως των εισπράξεων που έκαναν κάποιες από τις τελευταίες ταινίες του («Ο χρησμός της πεταλούδας», «Ο δρ Τ και οι γυναίκες») ήταν αποκαρδιωτικά. Το αν ένα… μιούζικαλ όπως το «Chicago» θα ανανεώσει το στάτους του Ρίτσαρντ Γκιρ είναι ένα ερώτημα. Εμπλουτισμένη με τζαζ νότες και με φόντο το Σικάγο της ποταπαγόρευσης, η ταινία του Ρομπ Μάρσαλ θέλει τον 53χρονο (στις 31/8) ηθοποιό στον ρόλο ενός επιδέξιου δικηγόρου ο οποίος ελίσσεται ανάμεσα στην Κάθριν Ζέτα Τζόουνς και στη Ρενέ Ζέλβεγκερ.

Οι Ανδρες με τα Μαύρα, ήρωες

Υστερα από πέντε χρόνια απουσίας ο Γουίλ Σμιθ και ο Τόμι Λι Τζόουνς επιστρέφουν ως κυνηγοί εξωγήινων υποδυόμενοι ξανά τους διασημότερους ήρωες της καριέρας τους. Σε τι θα υπερέχει όμως η δεύτερη περιπέτεια της πρώτης; Θα είναι μια καλή «αρπαχτή» ή θα έχει ανανεωμένη όψη; Θα το γνωρίζουμε στις 23 Αυγούστου, όταν οι «Ανδρες με τα μαύρα 2» θα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες «ανοίγοντας» την αυλαία της νέας σεζόν.

Μαντόνα, τραγουδίστρια – ηθοποιός

Θα συμφωνήσω ότι η Μαντόνα είναι η βασίλισσα των show women αλλά, αν με ρωτήσετε ποια ταινία της θα ήθελα να έβλεπα ξανά, θα απαντούσα καμία. Από την άλλη πλευρά, οι ταινίες του συζύγου της Γκάι Ρίτσι («Δύο καπνισμένες κάννες», «Snatch») βλέπονται πάντα ευχάριστα. Το αν τελικά η Μαντόνα βρήκε στον Ρίτσι τον σκηνοθέτη που πάντοτε χρειαζόταν θα το γνωρίζουμε όταν η ταινία τους «Swept away» βγει στις αίθουσες τον χειμώνα. Είναι ριμέικ της ιταλικής κωμωδίας «Η κυρία και ο ναύτης» που σκηνοθέτησε το 1974 η Λίνα Βερτμίλερ με τη Μαριάντζελα Μελάτο και τον Τζιαν Κάρλο Τζιανίνι.

Γούντι Αλεν, σκηνοθέτης – ηθοποιός

Ο κόσμος του Χόλιγουντ μέσα από το βλέμμα ενός… τυφλού σκηνοθέτη! Ιδού πώς μπορείς να συνοψίσεις την τελευταία, σπαρταριστή στο χιούμορ της, πανέξυπνη δημιουργία του νεοϋορκέζου σκηνοθέτη που στο «Hollywood ending» ενσαρκώνει ο ίδιος έναν σκηνοθέτη του Χόλιγουντ ο οποίος, εφόσον χάνει την όρασή του στα γυρίσματα μιας ταινίας, αναγκάζεται να την ολοκληρώσει χωρίς να… βλέπει. Ποιος άλλος θα μπορούσε αλήθεια να σκεφθεί κάτι τέτοιο;

Νίο, Τρίνιτι, Μορφέας, ήρωες

Τέσσερα χρόνια μετά τη θριαμβευτική επιτυχία «The Matrix», που υπήρξε καινοτόμος ταινία στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, ο Νίο (Κιάνου Ριβς), η Τρίνιτι (Κάρι-Ανν Μος) και ο Μορφέας (Λάρι Φίσμπερν) διεισδύουν για δεύτερη φορά στον σκοτεινό κόσμο μιας «άλλης πραγματικότητας» η οποία αναιρεί αυτήν που έχουμε ως δεδομένη και λέγεται «Matrix». Στο καστ του «The Matrix reloaded» προστίθενται η Μόνικα Μπελούτσι και η Τζέντα Πίνκετ Σμιθ, ενώ πίσω από τον φακό, πολύ φυσικά, βρίσκονται τα αδέλφια Λάρι και Αντι Γουατσόφσκι που είχαν εμπνευσθεί και υπογράψει την προηγούμενη ταινία.

Τζακ Νίκολσον, ηθοποιός

Με το «About Schmidt» του ελληνικής καταγωγής Αλεξάντερ Πέιν ο υπέροχος «τρελός» του αμερικανικού κινηματογράφου επιστρέφει στο σινεμά υποδυόμενος έναν μεσήλικο χήρο συνταξιούχο (ακριβώς στην ηλικία του: 65 χρόνων) ο οποίος βλέποντας τη ζωή του στο περιθώριο αποφασίζει να κάνει το τελευταίο τολμηρό «βήμα». Δεν θα μας έκανε εντύπωση αν βλέπαμε τον τρις βραβευμένο με Οσκαρ Νίκολσον να διεκδικεί ξανά το Οσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου, ενώ συν τοις άλλοις έχει μία ακόμη ταινία στα «σκαριά», την κωμωδία του Πίτερ Σίγκαλ «Anger management», όπου ενσαρκώνει έναν ψυχίατρο πιο επικίνδυνο από τον ασθενή που παρακολουθεί (Ανταμ Σάντλερ)…

Σαμ Μέντες σκηνοθέτης

Παρ’ ότι Βρετανός και μάλιστα χωρίς καμία προηγούμενη κινηματογραφική εμπειρία, ο Σαμ Μέντες απέδωσε μοναδικά τη σκοτεινή πλευρά του «αμερικανικού ονείρου» στη θρυλική ταινία του 1999 «American beauty». Από τη δεύτερη ταινία του, όμως, το «Road to Perdition», ένα γκανγκστερικό δράμα που διαδραματίζεται στην Αμερική της ποταπαγόρευσης, με πρωταγωνιστές τον Τομ Χανκς και τον Πολ Νιούμαν, θα ξέρουμε αν η περίπτωση Μέντες είναι μια φούσκα που ξεφούσκωσε ή αν έχει πραγματική αξία. Η αλήθεια είναι ότι το ξέρουμε ήδη. Η ταινία είναι, με μια λέξη, καταπληκτική!

Μ. Νάιτ Σάμαλαν, σκηνοθέτης

Από τα φαντάσματα της «Εκτης αίσθησης» στους σούπερ ήρωες των κόμικς του «Αφθαρτου» ο Μ. Νάιτ Σάμαλαν έχει εμπράκτως αποδείξει ότι μπορεί να δώσει ρεαλιστικούς τόνους σε θέματα μεταφυσικής κάνοντάς τα προσφιλή ακόμη και στους πιο δύσπιστους θεατές. Στο «Signs» σειρά έχουν οι εξωγήινοι που αφήνουν πανομοιότυπα σημάδια σε διάφορα σημεία της Γης, όπως το χωράφι του ιερέα Μελ Γκίμπσον στην Πενσυλβανία. Η σφραγίδα του συγκεκριμένου σκηνοθέτη μάς κάνει να ελπίζουμε για ένα από τα πιο εσωτερικά θρίλερ της χρονιάς.

Κώστας Γαβράς, σκηνοθέτης

Το Ολοκαύτωμα επανέρχεται στην επικαιρότητα με το «Amen» του Γαβρά που αναφέρεται στην πραγματική ιστορία ενός γερμανού υπολοχαγού των Ες Ες (Ούλριχ Τούκουρ) και ενός ιταλού καθολικού ιερέα (Ματιέ Κασοβίτς) οι οποίοι, ενώ προσπάθησαν με κάθε τρόπο να προκαλέσουν το ενδιαφέρον του Πάπα για την καταδίκη της μαζικής ανθρωποκτονίας, όχι μόνον δεν τα κατάφεραν αλλά πλήρωσαν τη μάταιη προσπάθειά τους με το βαρύτερο τίμημα. Ζήτημα που δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορο έναν από τους πιο πολιτικοποιημένους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η ταινία από τον Φεβρουάριο που πρωτοπροβλήθηκε στο Φεστιβάλ Βερολίνου ως σήμερα έχει προκαλέσει την οργή στους κύκλους των καθολικών.

Χάνιμπαλ Λέκτερ, ήρωας

Από ‘δώ το πάει, από ‘κεί το πάει, ο Αντονι Χόπκινς περιστρέφεται διαρκώς γύρω από τον διασημότερο ήρωα της φιλμογραφίας του, τον ανθρωποφάγο ψυχίατρο δρα Χάνιμπαλ Λέκτερ, που του χάρισε και το Οσκαρ στη «Σιωπή των αμνών». Μετά το «Hannibal» του Ρίντλεϊ Σκοτ, όπου τον ενσάρκωσε για δεύτερη φορά, ο Χόπκινς παίζει ξανά το τέρας στον «Κόκκινο δράκο», που βασίζεται στο πρώτο μυθιστόρημα της τριλογίας του Τόμας Χάρις όπου εμφανίζεται ο Λέκτερ. Σημειώνουμε ότι η ταινία αυτή έχει γυρισθεί στο παρελθόν ως «Ανθρωποκυνηγός» σε σκηνοθεσία Μάικλ Μαν και πως στο μυθιστόρημα (όπως και στην ταινία) ο ρόλος του Λέκτερ είναι ελάχιστος. Προφανώς τώρα θα μεγαλώσει…

Πίτερ Τζάκσον, σκηνοθέτης

Ο άρχοντας των εισπράξεων μετά τη μεγάλη επιτυχία του πρώτου μέρους του «Αρχοντα των δαχτυλιδιών» (860 εκατ. δολάρια έσοδα μόνο από τις αίθουσες παγκοσμίως) είναι έτοιμος να παρουσιάσει τη δεύτερη ταινία της τριλογίας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν με υπότιτλο «Οι δύο πύργοι». Αυτό που κατάφερε με την πρώτη ταινία ο Τζάκσον είναι να φτιάξει μεν ένα ολοκληρωμένο έργο αλλά την ίδια ώρα να αφήσει την περιέργεια να πλανάται στον θεατή σε ό,τι αφορά τη συνέχεια. Πολλά θα κριθούν από τη δεύτερη ταινία (στην οποία παίζουν οι ίδιοι συντελεστές) – κυρίως το αν μια τρίτη «αντέχει» ή όχι.

Μάικλ Μουρ, ντοκυμαντερίστας

Με αφορμή την εξιστόρηση της τραγωδίας στο Κολομπάιν του Κολοράντο, όπου την άνοιξη του 1999 δύο νεαροί δολοφόνησαν εν ψυχρώ 11 συμμαθητές τους και έναν καθηγητή τους, ο 48χρονος Μουρ – υπέρβαρος, ατημέλητος, πανέξυπνος – αμφισβητεί την ανάγκη για οπλοκατοχή στη χώρα του δίνοντας συνταρακτικά στοιχεία, κάνοντας ανατριχιαστικές συγκρίσεις με άλλες χώρες, θέτοντας καυτά ερωτήματα, εξευτελίζοντας ακόμη και τον πρόεδρο της Εθνικής Ενωσης Οπλοκατοχής Αμερικής, τον ηθοποιό Τσάρλτον Ιστον, ο οποίος, όπως ανακοινώθηκε μόλις το περασμένο Σάββατο ότι πάσχει από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Και τα έκανε με δημοσιογραφική ακρίβεια και εύστοχο ειρωνικό χιούμορ. Μία από τις ταινίες της χρονιάς.

Τζέιμς Μποντ, ήρωας

Για τέταρτη φορά στην καριέρα του ο Πιρς Μπρόσναν φορά το tuxedo του ασυναγώνιστου βρετανού πράκτορα, ο οποίος στο «Die another day» έχει, ως συνήθως, μεγάλο δρομολόγιο: από τη Βόρεια στη Νότια Κορέα και από εκεί στο Χονγκ Κονγκ, στην Κούβα, ακόμη και στην… Ισλανδία, στο κυνήγι ενός παράφρονα που σκοπεύει να προκαλέσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανάμεσα σε κορίτσια όπως η Χάλι Μπέρι και η Ρόζαμουντ Πάικ, οδηγώντας και πάλι την Aston Martin του, πίνοντας τα «κουνημένα» μαρτίνι του και τρώγοντας λάχανο τους «κακούς», ο 007 είναι βέβαιον ότι θα μας κρατήσει τουλάχιστον καλή παρέα…

Στίβεν Κινγκ, συγγραφέας

Καιρό έχουμε να δούμε στις αίθουσες μια πραγματικά καλή ταινία βασισμένη σε μυθιστόρημα του «άρχοντα των ιστοριών τρόμου» Στίβεν Κινγκ. Με δεδομένο ότι η «Ονειροπαγίδα» έσκισε σε πωλήσεις, ποιος φαν του συγγραφέα δεν περιμένει εναγωνίως την κινηματογραφική αποκρυστάλλωσή της; Το σχέδιο ανέλαβε ο Λόρενς – «Η μεγάλη ανατριχίλα» – Κάσνταν, με τους Μόργκαν Φρίμαν, Τζέισον Λι, Τόμας Τζέιν και Τομ Σάιζμορ στους ρόλους των τεσσάρων ανδρών που έρχονται αντιμέτωποι με μια καταστρεπτική υπερφυσική δύναμη στα δάση της Πολιτείας του Μέιν. Θεωρητικά μιλώντας το αποτέλεσμα προβλέπεται το μίνιμουμ ενδιαφέρον, το αν θα είναι όμως μια πραγματικά καλή ταινία ποιος μπορεί να το πει;

Αλ Πατσίνο, ηθοποιός

Ακούραστος, παρά τα 62 χρόνια του, ο γοητευτικός κοντοπίθαρος, με τη μεγάλη πέραση στις γυναίκες, έχει στο πρόγραμμα τουλάχιστον έξι νέες ταινίες ανάμεσα στο 2002 και στο 2003, εκ των οποίων οι δύο είναι βέβαιον ότι θα παιχθούν στις αίθουσες τη σεζόν που μας έρχεται. Στην «Insomnia» του Κρίστοφερ Νόλαν – αμερικανικό ριμέικ του ομότιτλου νορβηγικού θρίλερ, γνωστού στη χώρα μας ως «Φόνος στην ομίχλη» – ο Πατσίνο παίζει έναν βετεράνο αστυνομικό στα ίχνη ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου και στη «Simone» του Αντριου Νίκολ τον σκηνοθέτη που αναζητεί την κατάλληλη ηθοποιό που θα σώσει την καριέρα του…

Ροβήρος Μανθούλης, σκηνοθέτης

Το «Lilly’s story», που με μυθοπλαστικό τρόπο αναφέρεται στα περιστατικά γύρω από μια ταινία που επρόκειτο να γυρίσει ο Μανθούλης στα χρόνια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη – ταινία που δεν γυρίστηκε ποτέ -, σηματοδοτεί την επιστροφή του 72χρονου σκηνοθέτη στα κινηματογραφικά πλατό ύστερα από 30χρονη απουσία, κατά τη διάρκεια της οποίας διέπρεψε ως ντοκυμαντερίστας στη Γαλλία. Το φιλμ έχει ήδη βρει διανομή από τη Rosebud και θα κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας τον Σεπτέμβριο.

Χάρι Πότερ, ήρωας

Το ερώτημα δεν είναι τόσο αν ο μικρός μάγος της Τζόαν Κ. Ρόουλινγκ θα καταφέρει να αντιμετωπίσει για δεύτερη (κινηματογραφική) φορά τις δυνάμεις του Κακού (είναι βέβαιον ότι θα τα καταφέρει μια χαρά) αλλά το αν η δεύτερη ταινία του θα έχει την ίδια απήχηση με την πρώτη. Πολύς κόσμος, πάντως, ιδίως παιδιά, περιμένει πώς και πώς την ταινία «Ο Χάρι Πότερ και η κάμαρα με τα μυστικά» που σκηνοθέτησε ο Κρις Κολόμπους (ο ίδιος γύρισε και τη «Φιλοσοφική λίθο»), με πρωταγωνιστή και πάλι τον Ντάνιελ Ράτκλιφ (στη φωτογραφία αριστερά). Σε τι περιμένουμε να διαφέρει η δεύτερη από την πρώτη; Με δυο λέξεις, σε τίποτα.

Τζουλιάν Μουρ, ηθοποιός

Οτι έχει κάνει δραματικά λάθη στην καριέρα της τα ‘χει κάνει. Δεν δικαιολογείται μία από τις καλύτερες ηθοποιούς του αμερικανικού κινηματογράφου («Το τέλος μιας σχέσης», «Μανόλια») να παίζει σε κάτι όπως το… «Evolution». Ωστόσο το 2002 ίσως αποδειχθεί η χρονιά της Τζουλιάν Μουρ καθ’ ότι παίζει σε δύο ταινίες για τις οποίες ήδη ακούγονται θετικοί ψίθυροι: οι «Ωρες», όπου συμπρωταγωνιστούν η Νικόλ Κίντμαν και η Μέριλ Στριπ, είναι η ιστορία τριών γυναικών σε τρεις διαφορετικές εποχές, από το 1923 ως τις ημέρες μας, και το «Far from heaven» ένα οικογενειακό δράμα, με τον Ντένις Κουέιντ, που τοποθετείται στη δεκαετία του ’50 (οι δύο ταινίες θα κάνουν την ευρωπαϊκή πρεμιέρα τους στο Φεστιβάλ Βενετίας).