Πέντε ανοιχτά «μέτωπα» στον πόλεμο των εγκληματικών συμμοριών στην Αθήνα έχει προκαλέσει το μπαράζ των τελευταίων διαδοχικών βομβιστικών και δολοφονικών επιθέσεων, που έχουν αναστατώσει τους τελευταίους μήνες την πρωτεύουσα. Περίπου 1.000 μέλη ομάδων, που παρέχουν το «αγαθό» της καταναγκαστικής προστασίας στην Αττική, ευρίσκονται το τελευταίο χρονικό διάστημα σε θέση μάχης. Ο «χάρτης του εγκλήματος» στην πρωτεύουσα αναδιαμορφώνεται, τα κέρδη από τις εγκληματικές πράξεις ανακατανέμονται και οι ομάδες που είχαν την τελευταία τριετία το προνόμιο της πώλησης προστασίας είτε εξαρθρώνονται από ενέργειες της Ασφάλειας Αττικής είτε έχουν επιδοθεί σ’ έναν αγώνα αλληλοεξόντωσης για την ανάληψη μίας θέσης στη «νέα τάξη πραγμάτων». Και έτσι ακολουθούν οι ρίψεις χειροβομβίδων, οι τοποθετήσεις βομβών και οι εν ψυχρώ δολοφονίες προκειμένου οι αρχηγοί των συμμοριών να… εξαλείψουν κάθε μορφής αμφισβήτηση είτε από τον αδύναμο καταστηματάρχη είτε από τον διεκδικητή του «φέουδού» τους. Με τις αστυνομικές αρχές να καταμετρούν μία εγκληματική επίθεση κάθε ημέρα αλλά και να προσπαθούν να υλοποιήσουν σχέδια για την εξάρθρωση των συμμοριών. Στόχος που θεωρείται κυρίαρχης σημασίας για το υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Το «Βήμα» παρουσιάζει με σειρά, άγνωστων ως σήμερα, στοιχείων τη δράση των εγκληματικών συμμοριών και αυτές τις πέντε «εγκληματικές» εκκρεμότητες που έχουν προκαλέσει την αναστάτωση των τελευταίων εβδομάδων…
Το πρώτο ανοιχτό «μέτωπο» προέρχεται από την περιώνυμη δράση της «μαφίας της Ηλιούπολης» που έχει διασπαστεί σε δύο αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες, τις οποίες επιχειρεί να εξαρθρώσει η Ασφάλεια Αττικής «χρησιμοποιώντας» τη διάθεση εκδίκησης που έχει η μία για την άλλη. Πολυσέλιδη προειδοποιητική αναφορά για την έναρξη των εχθροπραξιών της Ηλιούπολης είχε αποστείλει τον Αύγουστο του 1996 το Γραφείο Ασφαλείας του Αστυνομικού Τμήματος Ηλιούπολης στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία του ιδιοκτήτη της εταιρείας Aqua Sport Θεοφάνη Σιδηρόπουλου στις 6.8.1996, στην οδό Δροσίνη, στην Ηλιούπολη. Στην έγγραφη αυτή αναφορά εζητείτο η παρέμβαση των δικαστικών αρχών για τη διερεύνηση της συγκεκριμένης εγκληματικής ενέργειας, η οποία απεδίδετο στον υπό εξέλιξη πόλεμο των συμμοριών της Ηλιούπολης. Ακολούθησε σειρά βομβιστικών επιθέσεων και εκτελέσεων με την Αστυνομία να πιθανολογεί ποιοι είναι οι δράστες, αλλά να μην μπορεί να τεκμηριώσει την ενοχή τους. Τα δεδομένα ήταν απλά: από τη μία πλευρά ήταν η οικογένεια των Βασίλη (ο πατέρας) Νίκου, Θεόδωρου Γρηγοράκου, των αδελφών Κωνσταντίνου και Χρήστου Λούντζη, του Πίτερ Σέντομ και άλλων 10 περίπου «δευτεροκλασάτων» μελών και από την άλλη η ομάδα των Ι. Γιαννόπουλου, Γ. Τσακογιάννη, Ι. Σωτηρόπουλου, την οποία είχε προσεγγίσει και ένας «νονός» από τον Πειραιά. Κάποτε οι προαναφερόμενοι ήταν μέλη μίας συμμορίας, κατηγορήθηκαν για τον εκβιασμό τον Ιανουάριο του 1996 του ιδιοκτήτη της καφετέριας «Posto» και επειδή κάποιοι φυλακίστηκαν, ενώ άλλοι απαλλάχθηκαν διά βουλεύματος, άρχισε το… πυρ. Συνολικός απολογισμός ως τώρα πέντε δολοφονίες και 15 βομβιστικές επιθέσεις.
Η αρχή της νέας φάσης του εμφυλίου έγινε με τη βομβιστική επίθεση, στις 8 Νοεμβρίου 1998, στο αυτοκίνητο του Ν. Γρηγοράκου, ο οποίος τραυματίστηκε ελαφρά. Την επόμενη ημέρα οι δύο μεγαλονονοί τηλεφώνησαν στον Γρηγοράκου ζητώντας να σταματήσει η «κόντρα» σ’ αυτό το σημείο και προθυμοποιήθηκαν να πληρώσουν τα νοσήλιά του. Ο «Νικ ο Αμερικάνος» αρνήθηκε, τους αποκάλεσε «καρπαζοεισπράκτορες» και ο πόλεμος άρχισε.
Καταλυτική ήταν λοιπόν η μαρτυρία του 29χρονου αμερικανού Πίτερ Σέντομ για τον οποίο έχει αποσταλεί, από τις 14 Αυγούστου 1998, ένα πολυσέλιδο αίτημα του εισαγγελέα της Νέας Υόρκης Τόμας Σνόου, με το οποίο εζητείτο η έκδοσή του για σωρεία εγκληματικών πράξεων. Ετσι ο Σέντομ, ο οποίος φέρεται να πωλούσε προστασία ακόμη και μέσα στη φυλακή αναφέρεται ότι είχε προσεγγίσει τον ομοιοπαθητικό Σπ. Διαμαντίδη φαίνεται ότι πείσθηκε να ομολογήσει εγκληματικές επιθέσεις από την ομάδα Γρηγοράκου. Με το δεδομένο ασφαλώς ότι έτσι διασφαλίζει τη μη έκδοσή του στις ΗΠΑ, όπου διατρέχει τον κίνδυνο να καταδικαστεί σε θάνατο. Καθοριστική σημασία για την κατάθεση Σέντομ φέρεται ότι είχε η προηγούμενη συγκατοίκησή του και η συνύπαρξή του, για αρκετούς μήνες, στο ίδιο κελί στον Κορυδαλλό με τον Γεώργιο Τσακογιάννη, «εκλεκτό» μέλος της αντίπαλης ομάδας.
Ο Σέντομ, αφού περιγράφει αναλυτικά τον τρόπο γνωριμίας με την οικογένεια Γρηγοράκου και τη μεταφορά ποσοτήτων κοκαΐνης από τις ΗΠΑ, ομολογεί με περισσή ευκολία τη δολοφονία της φίλης του Στεφανίας Σαρδή στις 13.2.1990 για την οποία είχε παλαιότερα κατηγορηθεί, αλλά δεν είχε αποδειχθεί η ενοχή του. Η κατάθεσή του, στις 19 Απριλίου 2000, είναι αποκαλυπτική για την ωμότητα των κακοποιών που έχουν την αίσθηση του πλήρους ακαταδίωκτου. Περιγράφει λοιπόν ο Σέντομ την… εκ σφάλματος εκτέλεση του επιχειρηματία Θεοφάνη Σιδηρόπουλου στις 6 Αυγούστου 1996 από την ομάδα Γρηγοράκου. Οι δράστες πίστεψαν ότι πρόκειται για τον ιδιοκτήτη καφετέριας, ο οποίος τους είχε καταγγείλει.
* Στο Μπουρνάζι
Ενα άλλο «μέτωπο» που έχουν δημιουργήσει οι «νονοί της νύκτας» είναι αυτό του Μπουρναζίου. Η επίθεση τα ξημερώματα της Πέμπτης με εκρηκτικό μηχανισμό μικρής ισχύος στο κατάστημα του Ι. Χατζηιωαννίδη στην πλατεία Μπουρναζίου, φαίνεται ότι αποτελεί την απάντηση του υπόλοιπου τμήματος της συμμορίας εναντίον του ιδιοκτήτη καταστήματος που είχε το θάρρος να καταγγείλει τον εκβιασμό. Η κατάθεση του θύματος, την 21η Μαΐου 2000, αποτελεί ουσιαστικά μία ανάδειξη του τιμολογίου του εκβιασμού.
«Μετά τον θάνατο του Αιγυπτίου, ο οποίος προστάτευε το κατάστημά μας από τον Σεπτέμβριο του 1999, αμέσως την προστασία ανέλαβε ο “Σάμι” ο εξάδελφός του. Οπως μας είχε επιβάλει ο Αιγύπτιος κατ’ αρχάς και στη συνέχεια ο Παπαγεωργίου, έπαιρναν το ποσό των 220.000 δραχμών την εβδομάδα. Πιο αναλυτικά, για την προστασία έπαιρναν και παίρνουν για τα δύο μπαρ μου 169.000 δρχ. την εβδομάδα συν το μεροκάματο της πόρτας. Μετά ανοίξαμε και άλλο μπαρ και δίναμε 35.000 δρχ. την εβδομάδα συν το μεροκάματο της πόρτας. Σημειωτέον ότι οι πορτιέρηδες που ανέφερα ήταν υποχρεωτικοί από τον Παπαγεωργίου».
Σύμφωνα με αξιωματικούς της Ασφάλειας ο Παπαγεωργίου, ο οποίος δηλώνει επάγγελμα βιβλιοδέτης, είχε αποπειραθεί τους τελευταίους μήνες, εκτός του Μπουρναζίου, να επεκτείνει τη δράση του σε νυκτερινά κέντρα που ευρίσκονται στο Γκάζι αλλά και στον Πειραιά, όπου όμως υπήρξε σύγκρουση με τους τοπικούς «επάρχους». Υποχώρησε και περιορίστηκε στην περιοχή του Περιστερίου, όπου παλαιότερα είχε δραστηριοποιηθεί και η ομάδα των αδελφών Ναστούλη.
* Στον Πειραιά
Μια άλλη όμως διαμάχη μεταξύ εγκληματικών συμμοριών, με λιγότερη «προβολή» από αυτή της Ηλιούπολης, έχει αναστατώσει τον Πειραιά και τα δυτικά προάστια. Μια σύγκρουση μεταξύ δύο συμμοριών στις οποίες εμπλέκονται και δορυφορικές ομάδες, με αποτέλεσμα δύο ανθρωποκτονίες και σειρά άλλων βομβιστικών επιθέσεων και εμπρησμών.
Σύμφωνα με αξιωματικούς της Ασφάλειας πρόκειται για «ζυμώσεις» στις ομάδες των Κ. Τσατσαρίδη και Ν. Κοτρίδη, οι οποίοι φέρεται να πωλούν προστασία στον Πειραιά, στη Νίκαια και στον Κορυδαλλό. Μάλιστα δεν δίστασαν μαζί με τον Ι. Αϊδινιώτη να προχωρήσουν σε εκβιασμούς καταστηματαρχών ακόμη και στην Κόρινθο, όπου έκαναν μάλιστα και ένοπλες επιθέσεις προ διετίας στα κλαμπ «Loft» και «Αίσθησις». Ο Κοτρίδης εμφανίζεται πανταχού παρών και οι αστυνομικοί εκτιμούν ότι παλαιότερα είχε συνεργασία με τις ομάδες Καλαποθαράκου στο «φέουδο» της παραλίας και του Ι. Γιαννόπουλου στην Ηλιούπολη. Από αυτό λοιπόν τον «εμφύλιο του Πειραιά» φαίνεται ότι προέρχονται δύο δολοφονικές ενέργειες. Η εγκληματική επίθεση στις 14 Φεβρουαρίου 2000 εναντίον του 47χρονου Θεμιστοκλή Παπαμάλη στην οδό Αριστείδου 23, στην Πετρούπολη. Ο Παπαμάλης εξέπνευσε λίγες ημέρες αργότερα. Ακόμη στα πλαίσια αυτών των «εχθροπραξιών» φέρεται ότι κατατάσσονται η δολοφονία του Αλβανού Ντούνη Ανδρέα και του τραυματισμού του εφοριακού Μακρυγιάννη Ιωάννη έπειτα από καρτέρι θανάτου που είχε στήσει την 1.5.2000 ο 22χρονος Γιαγιάς Αριστοτέλης στην Πλατεία Λαού, στο Κερατσίνι. Ο Γιαγιάς θεωρείται από τα «πρωτοπαλίκαρα» ενός εκ των δύο «μαφιόζων». Σ’ αυτή τη σύγκρουση φέρεται να διεκδικεί συμμετοχή και η ομάδα ενός νεόκοπου 32χρονου «νονού», ο οποίος έχει πεδίο δράσης το Χαϊδάρι και θεωρείται από την Ασφάλεια ως ιδιαίτερα επικίνδυνος. Το άτομο αυτό ευρίσκεται υπό συνεχή επιτήρηση…
* Στα Πετράλωνα
Ενα τέταρτο μυστικό πεδίο μαχών στην Αττική προκύπτει για τους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. από τη διερεύνηση της βομβιστικής επίθεσης που σημειώθηκε προ διμήνου στο βουλκανιζατέρ ιδιοκτησίας Ευάγγελου Λιώρη στην Ιερά Οδό, στα Πετράλωνα. Στις 19 Μαΐου 1999 άγνωστοι είχαν τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό μικρότερης ισχύος στο ίδιο βουλκανιζατέρ. Οι αστυνομικοί ανακάλυψαν ότι η βομβιστική επίθεση δεν σχετίζεται με εκβιασμούς καταστηματαρχών ή διακίνηση ναρκωτικών, αλλά συνδυάζεται με λαθρεμπόριο πετρελαιοειδών!
Ο αδελφός του ιδιοκτήτη Παναγιώτης Λιώρης, όπως προέκυψε από την έρευνα των αστυνομικών, διαμεσολαβούσε για τη φόρτωση λαθραίου πετρελαίου από παράνομες δεξαμενές κυρίως στην Ελευσίνα ενώ στην υπόθεση φέρεται να εμπλέκεται έμπορος καπνικών, ο οποίος έχει έδρα στην Ηλιούπολη. Σύμφωνα με τους αξιωματικούς ο Λιώρης, ο οποίος φέρεται ότι έχει καταφύγει στη Βουλγαρία, και ο συνεργάτης του έχουν δημιουργήσει χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων. Και προχωρούν σε εκδικητικές ενέργειες.
* Στο κέντρο
Τέλος, το πέμπτο «μέτωπο» έχει αρχίσει να δημιουργείται στο κέντρο της Αθήνας μετά τη σύλληψη των ηγεμόνων του Κολωνακίου, της Κυψέλης, των Ιλισίων και του Ζωγράφου, των Αϊδινιώτη και Σηφακάκη, αλλά και την αποφυλάκιση γνωστού «μεγαλονονού», ο οποίος έχει κατηγορηθεί για δύο εγκληματικές ενέργειες στο παρελθόν. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αττικής εκτιμούν ότι «η ομάδα Σηφακάκη δεν έχει εξαρθρωθεί αφού πολλά άτομα, τα οποία αναφέρονται με τα μικρά τους ονόματα στη δικογραφία της υπόθεσης, δεν έχουν εντοπισθεί ακόμη. Επιπλέον θεωρούν ότι η «ομάδα Αϊδινιώτη» έχει βαθιές ρίζες στις περιοχές Ιλισίων και Ζωγράφου και αναμένεται η επανεμφάνιση ενός διαδόχου σχήματος με δυναμικές ενέργειες.
Τι λέει ο υπουργός Δημόσιας Τάξης
«Η εξάρθρωση αυτών των συμμοριών αποτελεί μία από τις προτεραιότητες του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Εχουμε διαπιστώσει ότι η δράση αυτών των συμμοριών είναι από τους κύριους λόγους που δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας στους πολίτες» δηλώνει μιλώντας στο «Βήμα» ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
«Τους τελευταίους μήνες έχουμε καταστρώσει μαζί με την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και τους αρμόδιους αξιωματικούς ένα σύνθετο σχέδιο για την εξάρθρωση των συμμοριών εκβιαστών. Νομίζω ότι έχουμε πετύχει αρκετούς από τους στόχους μας, θέλουμε όμως να επιφέρουμε και τα τελικά πλήγματα στις υπόλοιπες συμμορίες» συμπληρώνει ο υπουργός Δημόσιας Τάξης.
Οπως αναφέρει ο κ. Χρυσοχοΐδης «στα άμεσα σχέδια του υπουργείου δεν περιλαμβάνεται η δημιουργία ειδικής ομάδας προστασίας μαρτύρων, αφού κάτι τέτοιο προϋποθέτει ειδικές, χρονοβόρες νομοθετικές ρυθμίσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει προστασία σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Κύριος στόχος είναι η πολυεπίπεδη επιτήρηση αυτών των συμμοριών και η συγκέντρωση ενοχοποιητικών στοιχείων με δραστικές ενέργειες».
Οι αντιθέσεις αστυνομικών και δικαστικών
Οι προσπάθειες των διωκτικών αρχών για την εξάρθρωση των συμμοριών των εκβιαστών υποκρύπτει πολλές φορές έναν άγνωστο πόλεμο μεταξύ Αστυνομίας και Δικαιοσύνης. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αττικής υποστηρίζουν ότι κατορθώνουν με εξαιρετική δυσκολία να συγκεντρώσουν έστω και μία καταγγελία εκβιαζόμενου καταστηματάρχη και να τεκμηριώσουν την εμπλοκή των «προστατών» όμως δεν προωθούνται ακολούθως οι δικαστικές διαδικασίες. Επισημαίνοντας ότι οι κακοποιοί αποφυλακίζονται με συνοπτικές διαδικασίες και επιστρέφουν… δριμύτεροι στον τομέα εποπτείας τους.
Αναφέροντας ενδεικτικώς ότι η δίκη της συμμορίας της Ηλιούπολης για τις βομβιστικές επιθέσεις σε καφετέρια έχει αναβληθεί περί τις 10 φορές, ενώ για τον έναν εκ των κυριοτέρων δραστών έχει εκδοθεί απαλλακτικό βούλευμα. Επί πλέον υπενθυμίζουν την πρόσφατη αποφυλάκιση του Γ. Τσακογιάννη, ο οποίος κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας, αλλά και τη μη προφυλάκιση του Ν. Γρηγοράκου, ο οποίος φέρεται ως διακινητής κοκαΐνης και ηθικός αυτουργός ανθρωποκτονιών. Από την άλλη πλευρά όμως εκπρόσωποι των δικαστικών αρχών μιλούν για ελλιπή τεκμηρίωση του κατηγορητηρίου, για ολιγάριθμες, «ευάλωτες» μαρτυρικές καταθέσεις και την ανάγκη σεβασμού των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων.
Οι στόχοι των μελών της μαφίας
Από σωματοφύλακες επώνυμων επιχειρηματιών ως ιδιοκτήτες εταιρειών security και από αξιωματικούς του Στρατού ως… βιβλιοδέτες είναι τα μέλη της αθηναϊκής μαφίας. Ακόμη έχουν στρατολογηθεί Αλβανοί κακοποιοί, οι οποίοι χρησιμοποιούνται ως εισπράκτορες ή εκτελεστικά όργανα. Σε τρεις από τις επιθέσεις των συμμοριών της Ηλιούπολης δράστες ήταν Αλβανοί! Στα κυκλώματα που λυμαίνονται το κέντρο της Αθήνας έχουν ενταχθεί επίσης και πρώην στελέχη της Ομάδας Υποβρυχίων Καταστροφών που θεωρούνται ειδήμονες στη χρήση εκρηκτικών ουσιών.
Επί πλέον σε δεκάδες δισεκατομμύρια δραχμές υπολογίζεται ο τζίρος του στρατού των προστατών που λυμαίνεται την Αττική. Οι εκβιαζόμενοι καταστηματάρχες υποχρεώνονται να καταβάλουν 3%-10% των κερδών τους στους δυνάστες τους, ενώ αν το μαγαζί έχει μεγαλύτερα κέρδη οι εκβιαστές είναι παρατηρητικοί. Σ’ αυτό τον «φόρο» προστασίας είναι υποχρεωμένοι όλοι. Από τα περίπτερα ως τα μεγαλύτερα κέντρα διασκέδασης. Ενα περίπτερο ή μια καντίνα οφείλει «ασφάλιστρα» στους κακοποιούς από 5.000 ως 50.000 δρχ. εβδομαδιαίως, αναλόγως πόσο θα το «μετρήσουν» οι… εισπράκτορες.
Τα μικρά καταστήματα πληρώνουν από 10.00 ως 30.000 δρχ. εβδομαδιαίως, ανάλογα με τη γειτονιά. Τα καλά έσοδα όμως προέρχονται από τα μεγάλα νυκτερινά κέντρα στο κέντρο της Αθήνας και στην παραλία, όπου η τιμή εκκίνησης είναι 300.000 δρχ. εβδομαδιαίως και εκτοξεύεται στα 5 εκατομμύρια. Ακόμη πολλοί μεγαλοπροστάτες επιδιώκουν την απόκτηση νυκτερινών κέντρων μέσω της διαρκούς πίεσης των ιδιοκτητών τους για πληρωμή μεγαλύτερων ποσών για προστασία. Και έτσι πολλά κερδοφόρα καταστήματα περιέρχονται σταδιακά στην κατοχή κακοποιών…
