ΜΙΛΑΝΟ Η επιστροφή του Ελεύθερου σκοπευτή στο θέατρο της Σκάλα μετά από σαράντα χρόνια δεν στέφθηκε από την αναμενόμενη επιτυχία. Η σκηνοθεσία και σκηνογραφία του ΠιερΆλι φαίνεται ότι δεν δημιούργησε τη μαγική ατμόσφαιρα που εκφράζει το έργο του Καρλ Μαρία φον Βέμπερ (φωτογραφία). Το ρομαντικό αίσθημα για τους δρυμούς της Βοημίας με τα ρυάκια τους και τα ξωτικά τους και η παραμυθένια πλοκή με τον κυνηγό φάντασμα, τα διαβολικά βόλια, την ωραία Αγκατε και τον αφελή Μαξ φαίνεται ότι χάνουν αρκετά τη γοητεία τους. Εξάλλου υπό τη διεύθυνση του Ντόναλντ Ράνικλς η Ορχήστρα και η Χορωδία της Σκάλα δεν αναδεικνύουν όσο θα έπρεπε την ωραία μουσική του έργου. Οπως σχολιάζει ο ιταλικός Τύπος το αριστούργημα του Βέμπερ παρουσιάστηκε «με αρκετή προχειρότητα», η ορχήστρα ήταν «αφηρημένη», η χορωδία «απρόσεκτη», η εναλλαγή των σκηνών «αργή» και τα διαλείμματα μεταξύ των πράξεων «υπερβολικά μεγάλα: για δύο ώρες και δέκα λεπτά μουσικής, οι διακοπές κρατούν μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά». Ωστόσο, παρά την γκρίνια των κριτικών, οι φιλόμουσοι τιμούν με την παρουσία τους τις παραστάσεις (ως τις 19 Μαΐου) τούτης της αναβίωσης του Ελεύθερου σκοπευτή. Τους τρεις βασικούς ρόλους (της Αγκατε, του Κάσπαρ και του Μαξ) ερμηνεύουν η Νάνσι Γκούσταφσον, ο Φραντς-Γιόζεφ Κάπελμαν και ο Κιμ Μπέγκλεϊ. Αυτή η όπερα του Βέμπερ γνώρισε μεγάλες δόξες στην εποχή της αφότου πρωτοπαίχτηκε στο Βερολίνο το 1821 με μαέστρο τον ίδιο τον συνθέτη και θεωρείται η πηγή έμπνευσης και ο πρόδρομος της Τετραλογίας του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Αριστουργήματα ζωγραφικής σε τρεις διαστάσεις


ΛΟΝΔΙΝΟ Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, για να τιμήσει την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Χένρι Μουρ, οργάνωσε μια πρωτότυπη και ελκυστική έκθεση: Ο Χένρι Μουρ και η Εθνική Πινακοθήκη (ως τις 31 Μαΐου). Παραμένοντας επί 18 ολόκληρα χρόνια μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Πινακοθήκης, ο Χένρι Μουρ εμπνεύστηκε από διάφορους πίνακες της συλλογής του ιδρύματος και μετέφερε την έμπνευσή του στην πέτρα, στο μάρμαρο και στον χαλκό. Στην παρούσα έκθεση παρουσιάζονται μόνο μικρού μεγέθους έργα του Μουρ αφήνοντας έτσι άφθονο χώρο για τους πίνακες που θαύμαζε ο διάσημος γλύπτης μια ολόκληρη ζωή. Ο παλαιότερος πίνακας της έκθεσης είναι Η Παναγία και το Βρέφος του Μαζάτσιο, τον οποίο ο φλωρεντινός καλλιτέχνης ζωγράφισε το 1426. Είναι ένας από τους πίνακες που επηρέασαν το έργο του Μουρ: του ενέπνευσε το γλυπτό με τον ίδιο τίτλο, Η Παναγία και το Βρέφος, που βρίσκεται στην εκκλησία του Αγίου Ματθαίου στο Νορθάμπτον. Στην έκθεση παρουσιάζεται ένα μικρό μπρούντζινο γλυπτό του Μουρ με το ίδιο θέμα. Η αγάπη του γλύπτη για τη ζωγραφική δεν περιοριζόταν φυσικά στην Αναγέννηση. Θαύμαζε τους νεότερους ζωγράφους και κυρίως τον Πολ Σεζάν. Οι διάφορες εκδοχές των Λουομένων εκστασίαζαν τόσο πολύ τον Μουρ ώστε, όταν απέκτησε μια «ταπεινή εκδοχή τους», όπως γράφουν οι Times, ο πίνακας αυτός έγινε «η χαρά της ζωής του». Το 1964 μάλιστα πρωτοστάτησε στην αγορά από την Εθνική Πινακοθήκη μιας από τις πλέον έξοχες εκδοχές των Λουομένων που σήμερα κατέχει περίοπτη θέση στην έκθεση κοντά στις τρισδιάστατες μπρούντζινες Τρεις λουόμενες του Μουρ. Πρόσκληση σε «Δείπνο»


ΡΩΜΗ Την Οικογένεια (1987) ο Ετορε Σκόλα την είχε γυρίσει εξ ολοκλήρου μέσα σ’ ένα μικροαστικό σπίτι. Τώρα ο διάσημος ιταλός σκηνοθέτης γυρίζει το Δείπνο εξ ολοκλήρου μέσα σ’ ένα εστιατόριο της ιταλικής πρωτεύουσας και η ιστορία διαρκεί όσο ένα δείπνο. Με την ιδιοκτήτρια του εστιατορίου, την πάντα ωραία και κομψή Φανί Αρντάν (φωτογραφία), είναι ερωτευμένος ο σερβιτόρος (Ρικάρντο Γκαρόνε) αλλά η ίδια δεν του δίνει σημασία επειδή είναι συναισθηματικά μπλεγμένη με έναν πελάτη (Αντρέα Κάμπι). Στην κουζίνα ο αιώνια εκνευρισμένος αλλά άψογος μάγειρος (Ερος Πάνι) αποτελεί τη μεγαλύτερη εγγύηση για την καλή φήμη του εστιατορίου όπου συχνάζουν διαφόρων ειδών «τύποι» που ο σκηνοθέτης τούς διάλεξε ανάμεσα στους καλύτερους συνεργάτες και φίλους του, όπως ο Βιτόριο Γκάσμαν που τριγυρίζει αεικίνητος στα τραπέζια και μιλάει πότε στον ένα και πότε στον άλλο. Σε άλλο τραπέζι κάθεται η Στεφανία Σαντρέλι με την κόρη της (Λέα Γκράμσντορφ), ενώ το χάσμα των γενεών τονίζεται με την παρουσία του αξιοσέβαστου κυρίου καθηγητή (Τζιανκάρλο Τζιανίνι) ο οποίος έχει καλέσει σε δείπνο τη μαθήτριά του (Μαρί Ζιλέν). Μεταξύ των πελατών βρίσκονται και πολλοί νέοι που είτε κάνουν φασαρία με την παρέα τους είτε κάθονται αθόρυβα, όπως ο μοναχικός και συνεσταλμένος Ρολάντο Ραβέλο. Από το σκηνικό ενός εστιατορίου της Αιώνιας Πόλης δεν μπορούσαν φυσικά να λείπουν οι γιαπωνέζοι τουρίστες (οι μόνοι που δεν είναι ηθοποιοί). Ούτε στο φρενοκομείο ούτε στο νεκροτομείο


ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ Ανακοίνωση βόμβα έκανε πριν από λίγες μέρες ο γκουρού του κινηματογράφου Ινγκμαρ Μπέργκμαν: «Επανέρχομαι στον κινηματογράφο» δήλωσε στους δημοσιογράφους της πατρίδας του ο 80χρονος σκηνοθέτης. «Στις αρχές Οκτωβρίου θα παραδώσω στο σουηδικό τηλεοπτικό κανάλι “Drama” το σενάριο μιας νέας ταινίας που θα έχει τίτλο Trolosa (“άπιστοι”, “παράνομοι”, “δόλιοι”)». Πρόκειται για «ένα μεγάλο θρίλερ στην ατμόσφαιρα του Χίτσκοκ» λέει ο Μπέργκμαν. «Μια δραματική ιστορία ερωτικού τριγώνου (…) όπου η ηθική δεν ηθικολογεί». Τη σκηνοθεσία θα αναλάβει η πάλαι ποτέ σύντροφος και πάντα συνεργάτρια του Μπέργκμαν, η νορβηγίδα ηθοποιός και σκηνοθέτις Λιβ Ούλμαν επειδή: «Για τον Θεό! δεν έχω πια τις απαιτούμενες δυνάμεις» είπε ο Μπέργκμαν. Πρωταγωνιστές θα είναι η Λένα Εντρε και ο Ερλαντ Γιόζεφσον. Τα γυρίσματα θα αρχίσουν το 1999 με την ελπίδα ότι το 2000 η ταινία θα είναι έτοιμη. Στην ερώτηση δημοσιογράφου αν το σενάριο αυτό σηματοδοτεί την επάνοδο του Μπέργκμαν στην ενεργό καλλιτεχνική ζωή, ο διάσημος κινηματογραφιστής απάντησε: «Μπορεί να είναι και έτσι. Είχα αποφασίσει να αφήσω τις σκηνοθεσίες και τα σενάρια και να αφοσιωθώ στην ιστορία, στη φιλοσοφία και σε άλλες ενδιαφέρουσες αναγνώσεις. Αλλωστε έχω δουλέψει ολόκληρη ζωή. Πριν από ένα-δύο χρόνια όμως ένας ηλικιωμένος σκηνοθέτης μού είπε ότι στα γεράματα η μόνη εναλλακτική λύση δεν είναι το φρενοκομείο αλλά το νεκροτομείο». Και ο Μπέργκμαν μ’ ένα πονηρό χαμόγελο άφησε τους δημοσιογράφους να καταλάβουν ότι ο ίδιος προτίμησε για τα δικά του γεράματα μια τρίτη εναλλακτική λύση, τον κινηματογράφο.