Σενάριο Τσαουσέσκου ή σενάριο Καντάφι; Οι διεθνείς αναλυτές δυσκολεύονται να καταλήξουν αν στο Ιράν οι Φρουροί της Επανάστασης θα υποχωρήσουν σε πιο μετριοπαθείς θέσεις ώστε να υπάρξει μια ομαλή αλλαγή ή προσαρμογή του καθεστώτος ή αν η χώρα με τις περισσότερες από δέκα διαφορετικές εθνότητες θα βυθιστεί στον εμφύλιο. Οι κατά καιρούς αμερικανικές επεμβάσεις στην περιοχή, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στη Συρία, στρέφουν τη σκέψη προς τα σενάρια του χάους.

Στην περίπτωση του Ιράν, έχουν πληθύνει οι εκτιμήσεις ότι «ο πόλεμος των πέντε εβδομάδων» δεν θα τελειώσει τόσο γρήγορα, ότι το καθεστώς φοβάται περισσότερο την υποταγή παρά τον πόλεμο και ότι ο λαός δεν θα ξεσηκωθεί γιατί όσο απεχθάνεται τους μουλάδες άλλο τόσο δεν εμπιστεύεται τη Δύση, ιδίως τις ΗΠΑ, και δεν βλέπουν άλλες χώρες, όπως η Κίνα, να σπεύδουν στο πλευρό του.

Η ίδια η προσωπικότητα του Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί φόβο όχι στους εχθρούς του, αλλά στους, συχνά εκβιαζόμενους, συμμάχους του. Ενας μόνος ηγέτης, με μια προβληματική θεώρηση του κόσμου και επικίνδυνα πολεμικά «παιχνίδια» στα χέρια του, αποφασίζει πολέμους εν ονόματι της ειρήνης και αλλάζει τον κόσμο. Το αίσθημα ασφάλειας έχει χαθεί παντού.

Την περασμένη εβδομάδα, ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν να στείλουν πολεμικά πλοία και αεροπλάνα στην Κύπρο, στο πιο ασφαλές σημείο της περιοχής αλλά και απώτατο ευρωπαϊκό σύνορο, ως επίφαση συμμετοχής στον πόλεμο. Ακόμα και έτσι, για πρώτη φορά καταγράφηκε η αμυντική συνδρομή και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη σε μια πολεμική στιγμή.

Στις πρόσφατες συγκρούσεις στον Κόλπο και στη Μέση Ανατολή, η Ελλάδα παρακολουθούσε τις εξελίξεις από μια απόσταση πολυτελείας. Η χώρα είναι εσωτερικά σταθερή και οι δεσμοί με τον αραβικό κόσμο τής εξασφάλιζαν ένα είδος «ασυλίας». Οχι πια. Οι αρχές ασφαλείας, όπως μεταδίδεται από αρμόδια πηγή, έχουν λάβει πληροφορίες ότι το ιρανικό καθεστώς θα συνεχίσει τον πόλεμο διά αντιπροσώπων, όχι με οργανώσεις τύπου Χαμάς, Χεζμπολάχ ή με τους Χούθι, που έχουν αποδεκατιστεί, αλλά μέσω τρομοκρατικών πυρήνων. Η εντολή που έλαβαν είναι να μετατρέψουν αδιακρίτως την Ευρώπη σε θέρετρο ανορθόδοξου πολέμου. Η χώρα μας δεν εξαιρείται και επειδή βρίσκεται πολύ κοντά στη φωτιά υπάρχει ήδη αυξημένη επαγρύπνηση για ύποπτες ενέργειες και για φρούρηση πιθανών στόχων. Επιπλέον, υπάρχει επίγνωση ότι οι Πακιστανοί ενεργούν ως παραδοσιακοί σύμμαχοι των Ιρανών και στην Ελλάδα ζουν και εργάζονται περί τα 100.000 άτομα, χωρίς να σημαίνει ότι ο πληθυσμός αυτός ενοχοποιείται εκ των προτέρων για κάτι. Εφησυχασμός, ωστόσο, δεν υπάρχει.

«Η ασφάλεια θα καταστεί κυρίαρχο θέμα το προσεχές διάστημα» επισημαίνει κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης. Το ζήτημα για αυτόν δεν είναι αν θα υπάρξει η περιβόητη συσπείρωση γύρω από τη σημαία, αλλά ότι ο εκ του ασφαλούς αντισυστημισμός θα περιοριστεί όταν τα πράγματα δυσκολέψουν και ο φόβος καλύψει τον θυμό. «Και μην ξεχνάμε την ακρίβεια, οι οικονομικές επιπτώσεις θα είναι μεγάλες» προβλέπει. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, προς το παρόν, παραμένει καθησυχαστικό. «Εμείς προχωράμε κανονικά με τον σχεδιασμό που έχουμε εξαγγείλει ως τη ΔΕΘ» λένε. Οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου, όμως, δεν μπορούν να υπολογιστούν αυτή την ώρα.

Σημαίνουν αυτά ότι το κλίμα θα βοηθήσει τη ΝΔ να προσεγγίσει την αυτοδυναμία; Στο Υπουργικό Συμβούλιο είναι σίγουροι ότι θα χρειαστεί κυβερνητικός εταίρος. Ποιος όμως; Οι γνώμες διχάζονται. Κάποιοι θεωρούν ότι το ΠαΣοΚ είναι η καλύτερη λύση και η θέση που πήρε για την αποστολή φρεγατών στην Κύπρο ενίσχυσε αυτή την άποψη. «Η στάση του είναι πολύ υπεύθυνη. Ομως, δεν θα του δώσει εκλογικούς πόντους γιατί ο κόσμος του ΠαΣοΚ στα δύσκολα ακούει τον Μητσοτάκη» παρατηρεί ένας υπουργός. «Το ΠαΣοΚ δεν μπορεί να ανακάμψει» αποφαίνεται ένας άλλος. «Ο Βελόπουλος είναι μια χαρά λύση» προσθέτει, μολονότι άλλοι βλέπουν πτώση στα ποσοστά του.

Τόσο ο Κυριάκος Βελόπουλος όσο και ο Νίκος Ανδρουλάκης διαβεβαιώνουν ότι δεν θα συνεργαστούν μετεκλογικά με τη ΝΔ. Με μια τεράστια διαφορά, ο Ανδρουλάκης ήταν θύμα παρακολούθησης από τον παράνομο μηχανισμό ΕΥΠ – Predator, τον οποίο χρεώνει στο Μέγαρο Μαξίμου. Στην κυβέρνηση εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι υποκλοπές δεν συγκινούν την κοινή γνώμη, ακόμα και μετά την απόφαση του δικαστηρίου που έφερε στο φως νέα στοιχεία και δικαίωσε τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ και όσα θύματα προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη. «Η διαφθορά», ομολογούν, «ειδικά όπου υπάρχει κατασπατάληση χρήματος, όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και τα Τέμπη ανεβάζουν σταθερά τον κόσμο στα κάγκελα».

Ενδεχομένως να επαληθευτούν οι προβλέψεις των κυβερνητικών ότι ο πολιτικός κατακερματισμός θα μειωθεί σε συνθήκες ανασφάλειας. Ισως, όμως, να μη δικαιωθεί η αυτοπεποίθησή τους για τις επιδόσεις του ΠαΣοΚ, και ας διαβεβαιώνει μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου ότι «κανένας δυσαρεστημένος νεοδημοκράτης δεν θα ψηφίσει Ανδρουλάκη και σας το υπογράφω». Το τελευταίο διάστημα ο Νίκος Ανδρουλάκης, αξιοποιώντας το κλίμα από την απόφαση για τις υποκλοπές, έκανε κινήσεις που δημιούργησαν ένα θετικό μομέντουμ και διαφοροποίησαν εκείνον και το ΠαΣοΚ από την αριστερή αντιπολίτευση.

Παραδείγματος χάριν, η στάση του στο θέμα της Κύπρου, η υπερψήφιση της επιστολικής ψήφου των ομογενών για τις εθνικές εκλογές και οι πρωτοβουλίες του για θέματα καθημερινότητας, όπως το ενεργειακό, το στεγαστικό, η φορολόγηση των τραπεζών κ.ά. «Οι θεσμικές, καθαρές και τεκμηριωμένες θέσεις και η πατριωτική στάση του έχουν εκτιμηθεί από τον κόσμο και αυτό θα φανεί» σχολιάζει στέλεχος του επιτελείου του. Οσο το ΠαΣοΚ προσπαθεί να χτίσει ξανά προφίλ κυβερνησιμότητας, η κυβέρνηση μάλλον θα πρέπει να αφήσει στην άκρη το προεκλογικής κατανάλωσης αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο σε όλες τις παραλλαγές του και να ασχοληθεί με το εθνικό μέτωπο που θα χρειαστεί απέναντι στις μεγάλες φουρτούνες. Η πρωτοβουλία και η ευθύνη βρίσκονται στα δικά της χέρια, γιατί η ανασφάλεια φέρνει και αστάθεια.