Εάν ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει, όπως ισχυρίζεται, να κάνει «πρωταθλητισμό» με χρώματα «το μπλε και το κόκκινο», τότε η αναφορά του στην Μπαρτσελόνα ήταν από πάσης απόψεως «φάουλ». Πρώτον, διότι πρωταθλητισμό με τα χρώματα αυτά κάνει τα τελευταία δύο χρόνια μία και μόνο ομάδα, η Παρί Σεν Ζερμέν. Δεύτερον, διότι τα χρώματα της Μπαρτσελόνα δεν είναι το μπλε και το κόκκινο αλλά το μπλε και το γκρενά. Εξ ου και την αποκαλούν «μπλαουγκράνα», από τις καταλανικες λέξεις blau (μπλε) και grana (γκρενά).
Κυανέρυθρη πρωταθλήτρια είναι λοιπόν, για να μην τα πολυλογούμε, μόνο μία: Η Παρί Σεν Ζερμέν. Αλλωστε η Παρί Σεν Ζερμέν από πολιτική άποψη θα του ταίριαζε του Τσίπρα καλύτερα, αφού με την πάροδο του χρόνου επικράτησε πλήρως της ιστορικής της αντιπάλου στο Παρίσι, της Red Star, της οποίας το σήμα απεικονίζει ένα κόκκινο αστέρι, οι οπαδοί είναι παραδοσιακά κομμουνιστές και ως πρόσφατα την υποδέχονταν στο γήπεδο τραγουδώντας τη Διεθνή.
Ενδεχομένως βέβαια η προτίμηση του Αλέξη Τσίπρα προς την Μπαρτσελόνα να οφείλεται στα λόγια του μεγαλύτερου ποδοσφαιριστή που έβγαλε ποτέ η Ολλανδία, του Γιόχαν Κρόιφ, ο οποίος δήλωνε ότι το 1973 (δηλαδή πριν γεννηθεί ο Τσίπρας) προτίμησε την Μπαρτσελόνα από τη Ρεάλ Μαδρίτης, επειδή η τελευταία είχε συνεργαστεί με το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο. Αυτό δεν ισχύει απολύτως.
Η δημιουργία αυτής της εντύπωσης οφείλεται ασφαλώς στο γεγονός ότι χωρίς την υποστήριξη του καθεστώτος, η Ρεάλ Μαδρίτης δεν θα είχε καταφέρει να αγοράσει στη δεκαετία του 1950 τους Ντι Στέφανο και Πούσκας, με τους οποίους κατέκτησε για πέντε συνεχείς χρονιές το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, το οποίο είχε τότε θεσμοθετηθεί μετά από πρωτοβουλία της γαλλικής αθλητικής εφημερίδας «L’ Équipe».
Από την άλλη ωστόσο, είναι επίσης αληθές ότι το 1939 που ο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, παλιός ποδοσφαιριστής της Ρεάλ, αποφάσισε να την αναστήσει, ξεκίνησε από το μηδέν. Οι περισσότεροι από τους ποδοσφαιριστές της ομάδας είτε είχαν σκοτωθεί στον εμφύλιο είτε είχαν οδηγηθεί στις φυλακές, το δε γήπεδο της Ρεάλ είχε ισοπεδωθεί από τους Φρανκιστές και είχε γίνει στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων.
Ο θεμέλιος λίθος του νέου γηπέδου της Ρεάλ μπήκε το 1944, η δε κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1947, με χρήματα τα οποία προήλθαν σχεδόν καθολικά από εράνους μεταξύ των φίλων της Ρεάλ και διόλου από το ισπανικό κράτος. Ως γνήσιος Παναθηναϊκός ο Αλέξης Τσίπρας σίγουρα γνωρίζει ποιοι ήταν ο Πούσκας και ο Κρόιφ, και μάλλον ξέρει τι θα πει να μην έχεις ούτε ομάδα ούτε γήπεδο.






