Δεν αποτελεί μυστικό ότι με τους δασμούς στο φόντο και εν όψει της εφαρμογής της Industrial Accelerator Act και των προδιαγραφών «Made in Europe», η οποία θα υποχρεώνει τους κατασκευαστές να έχουν μια συγκεκριμένη ποσόστωση «υλικών» ευρωπαϊκής προέλευσης στα προϊόντα τους προκειμένου να επωφεληθούν στο μέλλον από ευνοϊκές διατάξεις-επιδοτήσεις στη Γηραιά Ηπειρο, οι Κινέζοι έχουν αποδυθεί σε μια κούρσα απόκτησης βιομηχανικών μονάδων στην Ευρώπη.
Ενδεικτικά θα αναφέρουμε μόνο τις πρόσφατες, όπως την εμβάθυνση της συνεργασίας Leapmotor με τη Stellantis αλλά και τη νέα συνεργασία της δεύτερης με την Dongfeng, το «φλερτ» της Chery στη Nissan, την κινητικότητα της BYD για δεύτερο ευρωπαϊκό εργοστάσιο, το ενδιαφέρον της Geely για το ισπανικό εργοστάσιο της Ford κ.ο.κ. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, η BYD φέρεται να είχε προσεγγίσει δύο φορές τη Renault, την πρώτη επί εποχής Luca de Meo το 2025.
Βάσει των όσων έχουν διαρρεύσει, το ενδιαφέρον της BYD δεν ήταν απλώς εργοστασιακό, αλλά μετοχικό καθώς η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία επιζητούσε την απόκτηση μεριδίου. Αντ’ αυτής, η Renault προτίμησε τη συνεργασία με την κινεζική Geely, η οποία έχει εντελώς διαφορετική μορφή, εξασφαλίζοντας στους Γάλλους υπεράκτιες κυρίως κοινοπραξίες χωρίς εμπλοκή στην Ευρώπη. Η δεύτερη προσέγγιση της BYD έγινε επίσης το 2025, αυτή τη φορά απευθείας με αίτημα προς τη γαλλική προεδρία, με δεδομένο ότι στο μετοχικό κεφάλαιο της Renault συμμετέχει με ποσοστό 15% το γαλλικό κράτος.
Η νέα απόπειρα αφορούσε την πρόσβαση της Renault στην ηλεκτρική/υβριδική τεχνολογία και τις μπαταρίες της BYD με αντάλλαγμα «χώρο» στα ευρωπαϊκά εργοστάσια της γαλλικής φίρμας, ωστόσο προφανώς ούτε αυτή ευοδώθηκε.



