Η παράστασή σας ονομάζεται «Ταρτούφος ή Οι απατεώνες» και όχι «Ταρτούφος ή Ο απατεώνας». Γιατί;
Η ιστορία του Κουνκούς πριν από έναν μήνα είχε κάνει τον γύρο του κόσμου. Εφυγε μαζί με την οικογένειά του από το Ιράκ.
Προτιμάς να σε φωνάζουν Εμμανουήλ ή Μανώλη; «Εμμανουήλ. Νομίζω ότι ξεχωρίζει κάπως αυτό το όνομα, δεν το έχουν πολλοί. Είναι του παππού μου. Είναι ιερέας, πατέρα Εμμανουήλ τον φωνάζουν».
O πρόσφατος δίσκος σας με τον Θέμη Καραμουρατίδη και τον Οδυσσέα Ιωάννου ονομάζεται «Τελευταίος εαυτός» (κυκλοφορεί από τη Feelgood Records). Ποιος είναι ο δικός σας τελευταίος εαυτός;
Στο πρόσφατο βιβλίο σας, «Υπό το φως του μυθιστορήματος» (εκδ. Πόλις), μιλάτε για μυθιστορήματα άλλων. Γιατί;
Ερμηνεύετε την Γκρέις στο «Dogville». Ποια είναι η ηρωίδα σας;
Ποιος είναι ο Αλέξανδρος Ελεφάντης, ο ήρωας που υποδύεστε στην παράσταση «Ισορροπιστής αεροσκαφών» του Θόδωρου Θεοδωρίδη σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη; «Είναι ένας υπέρβαρος άνθρωπος. Το πάχος του, όμως, για λίγο, μετατρέπεται σε προτέρημα: μετακινώντας το βάρος του, καταφέρνει να ισορροπεί αεροσκάφη». Διακρίνουμε μια αλληγορία για την Ελλάδα τού σήμερα… «Αν δεχτούμε ότι το αεροπλάνο είναι […]
Τι γνωρίζουμε για τον ιό Ζίκα; «Μεταδίδεται µέσω κουνουπιών και ανακαλύφθηκε τυχαία το 1947, κατά τη διάρκεια µιας έρευνας για τον κίτρινο πυρετό.
Βρισκόμαστε στο σωτήριον έτος 1815 και τα βήματα του πατέρα Πέτρου Κόμπι αντηχούν στις κατακόμβες της Αγίας Πρίσκιλλας.
Το βιβλίο σας «Η φυσική της μεταφυσικής» (εκδ. Αρμός) εκφράζει το παράπονό σας για την Ελλάδα. Οπου και να ταξιδέψετε σας πληγώνει; «Εγραφα κείµενα για να εκφράσω τα συναισθήµατά µου για την κατάσταση της χώρας. Το πρώτο γράφτηκε για το κλείσιµο της ΕΡΤ, το τελευταίο Αύγουστο του 2015». Συμπεριλάβατε, όμως, και ποιήματα. Δεν είναι λίγο […]
Ο Ριχάρδος Γ′, στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Εθνικό Θέατρο και στο οποίο υποδύεστε τη βασίλισσα Μαργαρίτα, πατά επί πτωμάτων για να αναρριχηθεί στην εξουσία.
Ο Γιάννης Ξανθούλης παραλληλίζει την Ελλάδα τού σήμερα με θυμωμένο τουριστικό ηφαίστειο. απο την Ερη Βαρδάκη
To πρώτο καλωσόρισμα του Αμπου Ντάμπι είναι ζεστό. Καθώς κατεβαίνω τη σκάλα του αεροπλάνου ένα κύμα καυτού αέρα με τυλίγει.
Στο βιβλίο σας «Ο δράκος της Πρέσπας Ι – Η Κοιλάδα της Λάσπης» (εκδ. Καστανιώτη) η Πρέσπα ερημώνει, ένας δράκος εμφανίζεται και η Παγκόσμια Τράπεζα Ανάπτυξης εκμεταλλεύεται τα πάντα. Γράψατε μια πολιτική αλληγορία μέσα από ένα μυθιστόρημα φαντασίας; «Πρόθεσή μου ήταν να γράψω ένα χορταστικό παραμύθι, αλλά πάντα η πραγματικότητα μπλέκεται στην έμπνευσή μου και […]
Είναι ένα βροχερό βράδυ Δευτέρας. Ακριβώς μπροστά μου, σε μια λιτή, φωτεινή αίθουσα, επτά άνδρες και ένα αγόρι μοιάζουν να παλεύουν με έναν αόρατο εχθρό, σχίζοντας με δυνατές γροθιές τον αέρα.
Πέρασαν τρία χρόνια από το ατύχημα που σου στέρησε τα δύο πόδια σου και πλέον ετοιμάζεσαι για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Τι μεσολάβησε;
Ο Τζέισον Μπάρον, διαχειριστής κεφαλαίων στη US Trust της Βοστώνης, χρησιμοποιεί ένα μάλλον ανορθόδοξο κριτήριο για να συμβουλεύσει τους πελάτες του σχετικά με τις επενδυτικές τους κινήσεις
Για μία ακόμη χρονιά επιστρέφετε στην παράσταση «Εγώ ο Θουκυδίδης, ένας Αθηναίος». Γιατί σας ασκεί τόση γοητεία;
Πρωταγωνιστείτε στην ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης» υποδυόμενος τον Γιώργο, τον κουνιάδο του Τσιτσάνη. Ποιος είναι ο ήρωάς σας; «Πρόκειται για ένα καθαρό παιδί. Διαθέτει µια “κυριολεξία” που λείπει στις ηµέρες µας. Είναι ερωτευµένος µε την Εστρέα, µια Εβραία. Δουλεύει στο ξυλουργείο, το βράδυ στο ουζερί, και είναι και στην Αντίσταση κατά των Γερµανών». Είναι γοητευτικό να […]
To πρώτο καλωσόρισμα του Αμπου Ντάμπι είναι ζεστό. Καθώς κατεβαίνω τη σκάλα του αεροπλάνου ένα κύμα καυτού αέρα με τυλίγει. Αποχωρίζομαι το σακάκι μου. Ακριβώς μπροστά μου βρίσκεται μια γυναίκα ντυμένη όπως οι παραδοσιακές μουσουλμάνες: μόνο τα μάτια της ξεχωρίζουν. Σχεδόν ασυναίσθητα κοιτάζω τα γυμνά μου χέρια. Δεν υπάρχει πρόβλημα: το Αμπου Ντάμπι έχει μάθει […]