Είναι δύσκολο να αποφύγεις την κλισέ ερώτηση: «Ποια συμβουλή θα δίνατε στους νέους καλλιτέχνες;».
Την είσοδο δεν την παίρνει εύκολα το μάτι σου. Ωστόσο στο νούμερο 35 της οδού Χαλκοκονδύλη μια επιγραφή νέον ρίχνει φως στο μικρό πλατύσκαλο της στενής σκάλας.
Αναδεικνύουν το νέο αίμα της ευρωπαϊκής φωτογραφίας και συνήθως αποδεικνύονται σωστοί στην κρίση τους.
Τον ερχόμενο Μάρτιο αναμένεται να αρχίσουν οι εργασίες για την ανέγερση του νέου ναού του Αγίου Νικολάου στο Μανχάταν που είχε καταστραφεί ολοσχερώς την 11η Σεπτεμβρίου.
Από την πρώτη σελίδα σε αρπάζει από το μανίκι. «Δεν υπάρχει αλληλουχία γεγονότων τόσο περίπλοκη που να μην μπορεί να ερμηνευτεί με απλά σκίτσα.
Oταν προσπαθούν να την περιγράψουν συνήθως λένε ότι είναι χαμηλών τόνων. Είναι ένας τρόπος να συγκεράσεις τον τρόπο που μιλάει, που κινείται, που συνδιαλέγεται.
Οταν τον αντίκρισε, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' έβαλε το χέρι στο στόμα και ψιθύρισε στους καρδιναλίους που τον περιστοίχιζαν: «Μιλήστε του για τον Αγιο Αυγουστίνο...»
Θα μπορούσε να είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα, αλλά την αξία της εκμεταλλεύεται το εξωτερικό. Από τότε που εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες
Λες «σ' αγαπώ», λες «σε µισώ». Αν δεν δώσεις ιδιαίτερη έµφαση στον τρόπο µε τον οποίο προφέρεις στο µικρόφωνο το ένα και το άλλο, η ψηφιακή απεικόνιση του βάζου που θα εµφανιστεί στην οθόνη βάσει της καταγραφής της φωνής σου θα είναι πολύ παρόµοια
«Η βίαιη φύση ορισμένων από τα έργα μπορεί να σκανδαλίσει κάποιους επισκέπτες». Σε μια έκθεση που τιτλοφορείται «Σαντ: Επίθεση στον ήλιο» το σοκ και το δέος θα έπρεπε λίγο-πολύ να είναι αναμενόμενα.
Είναι ωραία παράσταση ο «Σωσίας» με τον Αρη Σερβετάλη, ιδιαίτερη, αξιομνημόνευτη
Στην τζαμένια πόρτα της εισόδου τα γράμματα σχηματίζουν τις λέξεις «Ιδιωτικές έρευνες».
Ηταν για να γελάς και για να κλαις. Η κόντρα της επί δεκατέσσερα χρόνια διευθύντριας του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης
Η είδηση κυκλοφόρησε ευρέως στις εφημερίδες και ακολούθησε η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού
Είναι Πολωνός, αλλά δεν είναι υπερβολή να πεις ότι είναι «δικός μας». Μάλιστα από τη στιγμή που ανακοίνωσε ότι η επόμενη Documenta
Τώρα που οι ισχυρές δόσεις Αμφίπολης υποχώρησαν, και έως ότου νομοτελειακά ένα νέο κύμα ερμηνειών ξαναφέρει στην επικαιρότητα τον τύμβο Καστά, πέρα από Καρυάτιδες, Σφίγγες, ψηφιδωτά και λοιπά ευρήματα αυτό που μένει είναι οι τρεις γυναίκες αρχαιολόγοι που ταυτίστηκαν με την εικόνα του: η γενική γραμματέας Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, η διευθύντρια της ΚΗ΄ Εφορείας Κλασικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων Κατερίνα Περιστέρη και η καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ολγα Παλαγγιά.
Αυτή τη φορά δεν θα ανεβεί στη σκηνή, θα είναι αθέατος. Θα περιοριστεί στη σκηνοθεσία και στον σχεδιασμό των κινούμενων εικόνων της ανατρεπτικής παράστασης «Ο Υμπύ και η Επιτροπή της Αλήθειας», μια συμπαραγωγή με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.
«Το θέατρο του Τερζόπουλου δεν απευθύνεται στο θυμικό αλλά στο στομάχι. Στη συγκεκριμένη παράσταση έχουμε έναν άντρα και μια γυναίκα. Ο άντρας χαλιναγωγεί τη γυναίκα, την εκποιεί καθώς επιδίδεται σε μια εξωφρενική, ατέρμονη καταμέτρηση αριθμών και χρηματιστηριακών όρων. Το ίδιο και η γυναίκα. Θέλοντας να ικανοποιήσει τον θύτη της, φτάνει στο σημείο να ξεπουλάει τον ίδιο της τον εαυτό, το σώμα της, τα όργανά της και, τέλος, την ψυχή της. Μια δημοπρασία, λοιπόν, ένα παζάρι αξιών. Επικαλούνται την αγάπη, δεν συναντιούνται όμως ποτέ. Είναι ένα σχόλιο για το πώς γινόμαστε αντικείμενο αγοραπωλησίας σε όλα τα επίπεδα».
Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης κατάφερε εφέτος να ακούσει διθυράμβους για τη δουλειά του ερμηνεύοντας έναν πολύ δύσκολο, καλειδοσκοπικό ρόλο: τον παρενδυτικό δόκτορα Φρανκ Ν. Φέρτερ, από τον πλανήτη Τρανσιλβάνια, έναν σατανικό και απρόσμενα σέξι επιστήμονα που πράττει αυτά που κηρύσσει.
Ενα πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών (residency) ονόματι Χιέρχους σε ένα παλιό κτίριο του Στρατού Σωτηρίας και ένα Μουσείο Ρέγγας που έχει αποσπάσει διεθνή βραβεία. Κρίμα που δεν μπορούμε να προφέρουμε το Siglufjordur, το όνομα της παραθαλάσσιας ισλανδικής κωμόπολης των μόλις 1.200 κατοίκων, όπως της αξίζει.