Λουίζα Αρκουμανέα

«Ηταν τόσο γλυκιά. Και ήσυχη. Ησυχη και γλυκιά»... Αντιμέτωποι με το ακατανόητο, οι γονείς της παλεύουν να βρουν τη σωστή διατύπωση.

Τις μεγάλες νύχτες του χειμώνα δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Στριφογύριζε στο κρεβάτι της και όλο της έρχονταν στ' αφτιά τα λόγια του κόσμου «κρίμα στα νιάτα σου, κρίμα στην ομορφιά σου...».