Οάνεμος αλλαγής που φυσάει στην γκάμα των μοντέλων X της βαυαρικής φίρμας δεν φέρνει απλώς μαζί του νέα αυτοκίνητα όπως η X2 ή η επικείμενη - και μεγαλύτερη όλων - X7, αλλά ανανεώνει στο πέρασμά του ακόμα και τις πιο «ειδικές» εκδόσεις, όπως η X4, την οποία γνωρίσαμε από κοντά την περασμένη Τρίτη στην έκθεση αυτοκινήτου της ελβετικής πόλης.

Νοέµβριος 2016. Η Μισέλ Οµπάµα κάθεται στα σκαλιά του Λευκού Οίκου σε νωχελική πόζα, µε το σώµα της γερµένο προς τα πίσω και τα µάτια κλειστά. Φοράει ένα σκούρο ταγέρ Atelier Versace και δείχνει να απολαµβάνει την ηρεµία που επικρατεί.

«Εχω κάνει τρεις αμβλώσεις στη ζωή μου. Οχι, σίγουρα δεν είμαι περήφανη για αυτό. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι το έχω μετανιώσει, δεδομένης της κατάστασης που είχα μπροστά μου».

Υπήρξαν και οι δυο τους πρωτεργάτες του φωτορεπορτάζ και ας μην έγινε ποτέ τόσο διάσημος, κοινώς household name, όσο ο έτερος εκπρόσωπος του είδους, ο θρυλικός Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν.

Μαθητής του Χατζιδάκι, συνεργάτης του Φελίνι και των αδελφών Ταβιάνι και κάτοχος ενός βραβείου Οσκαρ, ο ιταλός μουσικοσυνθέτης, πιανίστας και μαέστρος Νικόλα Πιοβάνι αποτελεί μια φιγούρα ιδιαίτερα αγαπητή στη χώρα μας χάρη στις μελωδίες του που υπογραμμίζουν πως «Η ζωή είναι ωραία».

Αποτελεί μία από τις λίγες πια περιπτώσεις στοχαστών στην Ελλάδα που όπου κι αν εμφανιστεί για να μιλήσει συγκεντρώνει χίλιους ακροατές το λιγότερο.

Τόσο κοντά, μα τόσο μακριά.

Αν έχετε ακούσει το «Αγριο πάθος» της θεσσαλονικιάς τραγουδίστριας Ελευθερίας Πάτση και εντυπωσιαστήκατε από την ηλεκτρισμένη ερμηνεία της, μόνο να φανταστείτε μπορείτε πόσο σαρωτική είναι η παρουσία της επάνω στη σκηνή όταν τη βλέπει κανείς live.

Το ντοκιμαντέρ σας «Θεσσαλονίκη 1917: Η φωτιά που γέννησε μια πόλη» πρόσφατα απέσπασε το βραβείο «Καλύτερου Ελληνικού Ντοκιμαντέρ» στο 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.

Τη Νάξο την αποκαλούν και Αξιά, που μπορεί να διαβαστεί και ως αξία. Και πράγματι, αυτό το πλούσιο νησί στην καρδιά του Αιγαίου είναι ανεκτίμητη αξία ζωής. Είναι ένας κανόνας να ζεις και να αισθάνεσαι τον τόπο στον οποίο περιηγείσαι.

Η απήχηση των κλασικών οικογενειακών μοντέλων δοκιμάζεται όλο και περισσότερο.

Την έχουν αποκαλέσει «φωνή της γενιάς της». Στη Λίνα Ντάναμ, ηθοποιό, σεναριογράφο, σκηνοθέτρια και συγγραφέα (το βιβλίο της «Δεν είμαι τέτοιο κορίτσι» κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός),

Η Βρετανία των αρχών της δεκαετίας του '50 είναι μια χώρα μεταπολεμικής λιτότητας και μειωμένης αυτοπεποίθησης.

Δύσκολο να οριστεί και ακόμη πιο δύσκολο να μετρηθεί. Ακόμη και από τους ειδικούς.

Oι τοίχοι έχουν αδειάσει.

Είναι διαρκώς με μια βαλίτσα στο χέρι. Και με το σπαρτίτο του «Μαγικού αυλού» στο άλλο.

H ηθοποιός πιστεύει ότι όταν ζεις έντονα δεν θέλεις να γυρίσεις πίσω τον χρόνο

Τα ξερά πλατανόφυλλα παίζουν τη συμφωνία των βημάτων μας επάνω τους και οι χαλκωματένιοι κορμοί λικνίζονται προς τον γαλανό ουρανό σε έναν αιώνιο χορό.

Ταξιδεύοντας στην αμερικανική μεγαλούπολη της Ανατολικής Ακτής στα μέσα Φεβρουαρίου είναι απίθανο να μην ενδώσεις στον πειρασμό να βρεθείς στη Διεθνή Εκθεση Σκαφών που πραγματοποιείται εκεί κάθε χρόνο τέτοια εποχή.

Με παγκόσμιες εισπράξεις που έχουν ξεπεράσει τα 400 εκατομμύρια δολάρια μέσα στις πρώτες τέσσερις ημέρες προβολής του και το πέμπτο μεγαλύτερο άνοιγμα ταινίας στην ιστορία του αμερικανικού box office (με 235 εκατομμύρια δολάρια), ο ισχυρισμός πως το μπλοκμπάστερ «Black Panther» έχει πάρει διαστάσεις φαινομένου δύσκολα μπορεί να καταρριφθεί.